ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ ဘယ္မွာေနေန က်န္းမာၾကပါေစ

Photo taken on 19-11-2011 by an Indian photo-journalist at Yamuna Clinic
This Blog is created on 10th October 2014

How to ask က်န္းမာေရးနဲ႔ ေဆးပညာ ေမးလိုတာရွိပါက

• ေဖ့စ္ဘြတ္ ကြန္မင့္ကေန မေမးပါနဲ႔။
• ျဖစ္တဲ့သူရ့ဲ က်ား-မ နဲ႔ အသက္ကို အရင္ဆံုးေရးပါ။ နာမည္ မလိုအပ္ပါ။
• ျဖစ္ေနတာ ၁-၂-၃။ ျဖစ္တာဘယ္ေလာက္ၾကာျပီ။ လိုအပ္ရင္ ရာသီ၊ အိမ္ေထာင္ေရး၊ က်န္းမာေရးေနာက္ခံ၊ ေနတဲ့တိုင္းျပည္။ တိုတိုရွင္းရွင္းသာေရးပါ။
• ေဆးစစ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ပံုေတြကို အတည့္ပို႔ပါ။ လိုတာကိုသာပို႔ပါ။ အာလ္ထြာေဆာင္းမွာ ပံုမလိုပါ။ မွတ္ခ်က္သာလိုတယ္။
• SMS အေရးအသားမ်ိဳးကို မဖတ္တတ္ပါ။ ျမန္မာစကားကို အဂၤလိပ္စာလံုးနဲ႔ေရးတာကို မဖတ္ပါ။
• ဖုန္းဆက္ျပီးေမးရင္ အခ်ိန္ဇုန္မတူတာေရာ၊ အသံထြက္လြဲႏိုင္တာေရာေၾကာင့္ အဆင္မေျပပါ။
• ေမးတဲ့သူက မိမိကိုယ္မိမိ သား-သမီးလို႔မေရးပါနဲ႔။ ေျဖမယ့္ဆရာဝန္ကို ဆရာလို႔သာသံုးပါ။
• ေဆးရံု-ေဆးခန္း-ဆရာဝန္-ေဆးဆိုင္-ေဆးေစ်း-ကုန္က်စရိတ္ စတာေတြကို မသိပါ။
• ေမးစရာေနရာ (၁) အီးေမးလ္ doctortintswe@gmail.com (၂) ေဖ့စ္ဘြတ္ https://www.facebook.com/tint.swe.dr (၃) ေဖ့စ္ဘြတ္ https://www.facebook.com/drtintswe/
• ေမးနည္းစည္းကမ္းအရ မေမးလိုသူမ်ား http://doctortintswe.blogspot.com/ Dr. Tint Swe's Writings မွာ ရွာဖတ္ႏိုင္ၾကပါတယ္။

Sunday, November 27, 2016

A doctor who also writes (2) ေဆးပညာ-စာေရးသူ (၂)


(စာဆိုေတာ္ကာလ အရင္ကေရးခဲ့တာေလး ျပန္တင္ပါတယ္။ ေရးထားတာ ၅ ႏွစ္ရွိပါျပီ။)

ေဆးစာေတြကိုဘာသာျပန္ရေတာ့ ဘာသာျပန္စာအုပ္ေတြ ငယ္ငယ္ကစြဲခဲ့ဘူးတာ အမွတ္ရပါတယ္။ သူ႔ေခတ္နဲ႔သူ ေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ (ရွားေလာ့ခ္ ဟုမ္းစ္) ဝတၳဳေတြကေန ဆရာႀကီးေရႊဥေဒါင္းရဲ႕ စံုေထာက္ၾကီးဦးစံရွားသာမက ကာတြန္းေအာင္ရွိန္ရဲ႕ ဦးရွံစားလည္း ေရပန္းစားခဲ့တယ္။

ႏိုင္ငံတိုင္းဟာ၊ တျခားယဥ္ေက်းမႈေတြ၊ တျခားစီးပြါးေရးေတြနဲ႔ ဆက္စပ္ေနတာကို အရင္ကလို တားထား-ပိတ္ထားလို႔ မရႏိုင္ေတာ့ေလာက္ေအာင္ ခက္လာတယ္။ ဒီေတာ့ ကိုယ့္စကားမဟုတ္တာ အနည္းဆံုးတခုေတာ့ တတ္ဘို႔လိုလာျပီ။ သိတဲ့အတိုင္း အဂၤလိပ္စာကအမ်ားသံုး။ ေက်ာင္းမွာသင္၊ က်ဴရွင္တက္၊ ကိုယ္တိုင္ေလ့လာမႈ မျပဳလို႔ မရၾကေတာ့ပါ။

ရန္ကုန္နဲ႔ မႏၲေလးမဟုတ္တဲ့ နယ္ေက်ာင္းကေန ဆယ္တန္းေအာင္ခဲ့သူဆိုေတာ့ အဂၤလိပ္စာမေတာ္ဘူး။ ေခတ္က ကိုလိုနီေခတ္ မဟုတ္ေတာ့ပါ။ ကြ်န္ေခတ္မွာ ကြ်န္စာဆန္႔က်င္ေရးလုပ္ခဲ့ၾကသလို ဗိုလ္က်တဲ့သူေတြကို ေတာ္လွန္ဘို႔ ဗိုလ္စာ ေကာင္းေကာင္း တတ္ေအာင္ လုပ္သူေတြလည္း ရွိခဲ့ပါတယ္။

လြတ္လပ္ျပီးမၾကာခင္ အဂၤလိပ္စာကို အားမေပးျပန္ဘူး။ ဘာလို႔ အဲလိုလုပ္သလဲဆိုတာ လုပ္တဲ့သူေတြကေန ေျပာမွ မွန္ပါမယ္။ ခံရသူက ေျပာျပပါဆိုရင္ ႕႕႕႕႕ ဆယ္တန္းမွာ သိပၸံ ၃ ဘာသာကို အဂၤလိပ္လို သင္ေနရတံုး၊ ျမန္မာလိုသာ သင္ေစဆိုတဲ့ အထက္အမိန္႔လာတယ္။ ဆရာေတြက (ဘီအက္စီ) ဘြဲ႔ရေအာင္ အဂၤလိပ္လိုသာသင္လာခဲ့ၾကရတယ္။ သခၤ်ာ၊ ဓါတုေဗဒနဲ႔ ရူပေဗဒကို ျမန္မာစာလို စာအုပ္ကလဲ ထုတ္မလို႔ လုပ္တံုးရွိေသးေတာ့ မေတာ္တဲ့သူေတြ ပိုညံ့ေစတဲ့ ေပၚလစီသာျဖစ္ခဲ့တာကို အခ်ိန္ကသက္ေသျပခဲ့တယ္။

အဂၤလိပ္လက္ေအာက္ခံျခင္းအတူတူ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံက ယဥ္ေက်းမႈကို နယ္မကြ်ံေအာင္ ထိန္းႏိုင္ခဲ့တာေတာ့ အေတာ္ ေကာင္းပါတယ္။ ပညာအရာမွာေတာ့ အေတာ္ျခာျခာသာလာေတာ့တယ္။ ေျပာျပေနတဲ့ေခတ္မွာ အဂၤလိပ္လိုေျပာစရာ ေနရာမရွိ၊ စားစရာတို႔ ဝတ္စရာတို႔လိုဘဲ ဖတ္စရာကလဲ ရွားပါးပစၥည္းဘဲ။

ကိုးတန္းမွာ ဦးပန္းရည္ဂဏန္းသခ်ၤာကို သင္ၾကရတယ္။ ဆရာကေန သခ်ၤာပုစၧာေတြကို အတန္းသားေတြ လိုက္ကူးေအာင္ ေရွ႕တန္းကထိုင္ရတဲ့သူ (အရပ္မရွည္သူမို႔ပါ) ကို ဖတ္ျပဘို႔ခိုင္းတယ္။ ဇႏၷဝါရီဆိုတာပါေတာ့ အသံထြက္ရာမွာ (ဂ်န္ႏူဝါရီ) လို႔ ထြက္မိတာ ဝိုင္းရီၾကတယ္။ အသံထြက္မွန္ေအာင္ထြက္ရင္ ကဲရဲ႕ခံရတဲ့ေခတ္မွာ ၾကာခဲ့ပါတယ္။

ဘာသာျပန္တာေတြမွာ ျမန္မာမႈ အေတာ္ျပဳၾကတာ သတိထားမိတယ္။ တိုင္းတပါး စာေပယဥ္ေက်းမႈကို ေျပာင္းယူတာက တမ်ိဳး ျဖစ္ပါတယ္။ ဂရိ ေရွးလက္ရာ (ဟိုးမား) ရဲ႕ မဟာကဗ်ာၾကီးေတြထဲက (အာခ်ီးလိစ္) တို႔ (ထရြိဳင္) တို႔ကို နားယဥ္ၾကသူ အေတာ္မ်ားပါမယ္။ (အိလိယတ္) နဲ႔ (အိုဒက္ေဆး) ဆိုတဲ့ (အိပစ္) ေတြကေန လာတာလို႔ေတာ့ သိတဲ့သူ သိပ္မမ်ားေလာက္ပါ။ ျမန္မာမႈ ေကာင္းေကာင္းေတာ့ ျပဳၾကပါတယ္။ စာလံုးအထပ္ေတြ ပါဠိေတြနဲ႔ ေရးေတာ့ ခန္႔သလိုလို၊ နန္းဆန္သလိုလို ထင္ၾကရတယ္။ ခုေခတ္မွာ သိပ္မကိုက္ဘူး ထင္ပါတယ္။ ပိုသိခ်င္၊ သုေတသနလုပ္ျခင္သူေတြအတြက္ ခက္ပါမယ္။ စာအုပ္ေတြမွာ အဂၤလိပ္လိုစာလံုးေပါင္းပါ ထည့္ေရးထည့္ရိုက္လာတာ သိပ္မၾကာလွေသးဘူး။ ေကာင္းတယ္ ထင္ပါတယ္။ စာစီစာရိုက္ စာလံုးေပါင္း မွားတာေတာ့ ဆိုးတယ္။

အိႏၵိယက မဟာဘာရတၲ (မဟာဘာရတ) ဆိုတဲ့ ေရွးအက်ဆံုး သသၤကရိုက္ (သကၠတ) ေရွးေဟာင္း ဘာသာစကားနဲ႔ ေရးထားခဲ့တဲ့ ကဗ်ာေမာ္ကြန္းရွည္ၾကီးကို ရာမယဏ ဆိုျပီး ျမန္မာမႈ ျပဳတယ္။ စာေပ-အႏုပညာအရာမွာ အေတာ္ကို ေကာင္းပါတယ္။ ၾကာေတာ့ နန္းတြင္းရာမဇာတ္ေတာ္ၾကီးလို႔ ထင္မွတ္လာခဲ့ၾကတယ္။ သူမ်ားဟာကို ကိုယ္ပိုင္ထင္တာက တျခားမွာသြားေျပာမိရင္ ရွက္စရာၾကီး။

ခုေခတ္မွာ ကိုယ့္ႏိုင္ငံကေန အျပင္ထြက္ေနသူ၊ အလုပ္သြားလုပ္သူ သန္းဂဏန္း မနည္းေတာ့ပါ။ အနည္းဆံုး ဗုဒၶဂါယာ ဘုရားဖူးထြက္သူ၊ မကၠာသြားသူေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ ဘုရားပြင့္ေတာ္မူရာမွာ Buddan Saranan Gachchami ကို ဗုဒၶံ သရနံ ဂစာၦမိလို႔ အသံမထြက္တာ သိၾကမွာပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံမွာ ပါဠိေတာ္အျမစ္ ေကာင္းေကာင္းတြယ္ေနတာ ၾကာပါျပီ။ မွန္တာ၊ ေကာင္းတာကို ေဆြးေႏြးႏိုင္သူေတာ့ မဟုတ္ပါ။ ဒါေပမဲ့ သူမ်ားေတြ ဘာသံုးေနၾကသလဲအထိေတာ့ သိၾကဘို႔ လိုသလားလို႔ပါ။

တိုင္းျပည္၊ ေနရာ၊ လူနာမည္ေတြကို အသံထြက္ရင္ မူရင္းအတိုင္း ျဖစ္ႏိုင္ေလ ေကာင္းေလ ထင္ပါတယ္။ မိတ္ေဆြထဲမွာ ဦးဗိုလ္နဲ႔ ဦးဘုိ ႏွစ္ဦးရွိတယ္။ စာလံုးေပါင္း မွားေရး-မွားရိုက္ရင္ မၾကိဳက္ဘူး။ မွားတဲ့သူမွာ အျပစ္မလြတ္ပါ။

ကြင္းစ-ကြင္းပိတ္နဲ႔ ေရးရတာမ်ိဳး၊ မူကြဲေတြ မနည္းပါ။ ဘယ္ဟာ မွန္သလဲ စြယ္စံုက်မ္း၊ အဘိဓာန္ေတြ လွန္ရပါတယ္။ အစိုးရကဦးစီးထုတ္တာေတြကို အမွန္ယူမလား။ အစိုးရမတူရင္ သတ္ပံုပါျပင္တာ ဘယ္ႏိုင္ငံေတြမွာရွိေသးလဲ မသိပါ။ လြတ္လပ္ေရးရျပီးေနာက္ထုတ္တဲ့ ျမန္မာ့စြယ္စံုက်မ္းမွာ ပိုးထိ (ေျမြကိုက္) သည့္ေနရာ အထက္နားတြင္ ၾကိဳးတေခ်ာင္းျဖင့္ တင္းက်ပ္စြာ စည္းေပးရသည္လို႔ ရိုက္ထားတယ္။ ေနာက္ေပၚျမန္မာအဘိဓာန္က ၾကိဳးတစ္ေခ်ာင္းေရးရမယ္လို႔ ဆိုပါတယ္။

ေဆးပညာစာေရးသူ ဘယ္ဟာယူရမလဲ။ ေနာက္လူ မွားမွား၊ အရင္လူ မွန္မွန္ ေျမြဆိပ္ အထက္မဆန္ဘို႔သာ အေရးၾကီးပါတယ္။

Dr. တင့္ေဆြ
၂ဝ-၃-၂ဝ၁၁

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.