ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြ ဘယ္မွာေနေန က်န္းမာၾကပါေစ

Photo taken on 19-11-2011 by an Indian photo-journalist at Yamuna Clinic
This Blog is created on 10th October 2014

How to ask က်န္းမာေရးနဲ႔ ေဆးပညာ ေမးလိုတာရွိပါက

• ေဖ့စ္ဘြတ္ ကြန္မင့္ကေန မေမးပါနဲ႔။
• ျဖစ္တဲ့သူရ့ဲ က်ား-မ နဲ႔ အသက္ကို အရင္ဆံုးေရးပါ။ နာမည္ မလိုအပ္ပါ။
• ျဖစ္ေနတာ ၁-၂-၃။ ျဖစ္တာဘယ္ေလာက္ၾကာျပီ။ လိုအပ္ရင္ ရာသီ၊ အိမ္ေထာင္ေရး၊ က်န္းမာေရးေနာက္ခံ၊ ေနတဲ့တိုင္းျပည္။ တိုတိုရွင္းရွင္းသာေရးပါ။
• ေဆးစစ္ခ်က္ေတြနဲ႔ ပံုေတြကို အတည့္ပို႔ပါ။ လိုတာကိုသာပို႔ပါ။ အာလ္ထြာေဆာင္းမွာ ပံုမလိုပါ။ မွတ္ခ်က္သာလိုတယ္။
• SMS အေရးအသားမ်ိဳးကို မဖတ္တတ္ပါ။ ျမန္မာစကားကို အဂၤလိပ္စာလံုးနဲ႔ေရးတာကို မဖတ္ပါ။
• ဖုန္းဆက္ျပီးေမးရင္ အခ်ိန္ဇုန္မတူတာေရာ၊ အသံထြက္လြဲႏိုင္တာေရာေၾကာင့္ အဆင္မေျပပါ။
• ေမးတဲ့သူက မိမိကိုယ္မိမိ သား-သမီးလို႔မေရးပါနဲ႔။ ေျဖမယ့္ဆရာဝန္ကို ဆရာလို႔သာသံုးပါ။
• ေဆးရံု-ေဆးခန္း-ဆရာဝန္-ေဆးဆိုင္-ေဆးေစ်း-ကုန္က်စရိတ္ စတာေတြကို မသိပါ။
• ေမးစရာေနရာ (၁) အီးေမးလ္ doctortintswe@gmail.com (၂) ေဖ့စ္ဘြတ္ https://www.facebook.com/tint.swe.dr (၃) ေဖ့စ္ဘြတ္ https://www.facebook.com/drtintswe/
• ေမးနည္းစည္းကမ္းအရ မေမးလိုသူမ်ား http://doctortintswe.blogspot.com/ Dr. Tint Swe's Writings မွာ ရွာဖတ္ႏိုင္ၾကပါတယ္။

Sunday, December 18, 2016

Boiled farm pea ပဲျပဳတ္ခဲ့ရျခင္း

လြန္ခဲ့တဲ့ ၂၅ ႏွစ္တိတိက ဒီရက္မွာ ကြ်န္ေတာ္တို႔အဖြဲ႔ဟာ ခ်င္းေတာင္တန္းၾကီးေပၚမွာပါ။ ေျခလ်င္ခရီးႏွင္ျပီး တိုင္းျပည္ၾကီးက ထြက္လာၾကတာ လမ္းတဝက္သာ ေရာက္ၾကေသးတယ္။ ယာေတာထဲက တဲကေလးတခုမွာ တညတာ အိပ္ဖို႔နားၾကတယ္။ တဲေလးက သပ္သပ္ယပ္ယပ္ပါ။ စနစ္တက်သိုမွီးထားတဲ့ ပဲအမ်ိဳးမ်ိဳးထည့္ထားတဲ့အိုး ၃-၄ လံုး ေတြ႔တယ္။ အနားမွာလူမရွိ ပိုင္ရွင္လည္း ဘယ္သူဘယ္ဝါမွန္းမသိလို႔ ပါးစပ္ကအသံထြက္ခြင့္ေတာင္းျပီး ပဲတမ်ိဳးကို ျပဳတ္ပါတယ္။ ရာသီဥတုကစိုထိုင္းေနေတာ့ မီးဖိုစရာ ထင္းရွာရတာခက္တယ္။

ပဲျပဳတ္ထားရင္း ယူလာတဲ့ ေနရွင္နယ္ ဓါတ္ခဲေရဒီယိုေလးကိုဖြင့္နားေထာင္ၾကတယ္။ NCGUB ျပည္ေထာင္စုျမန္မာႏိုင္ငံ အမ်ိဳးသားညြန္႔ေပါင္းအစိုးရကို မာနယ္ပေလာမွာဖြဲ႔လိုက္ျပီလို႔ ၾကားၾကရလို႔ ဝမ္းသာအားရျဖစ္ၾကတာ အေမာေတြပါ ေျပသြားၾကရပါေတာ့တယ္။

ညဥ့္နက္လို႔ ဆာလာတဲ့အထိ ခ်င္းပဲက မက်က္ေသးပါ။ မေစာင့္ႏိုင္ၾကေတာ့လို႔ ရွိတာနဲ႔သာညစာစားလိုက္ၾကတယ္။ စားျပီးလည္း ပဲကမနပ္ေသး။ တေရးအိပ္ၾကမယ္။ ယာတဲမွာအမိုးရွိေပမယ့္ ေအာက္ခံေျမၾကီးက စိုထိုင္းေနတယ္။ စစ္မိုးကာအခင္းစက တတည္းသာပါလို႔ ႏွစ္ေယာက္စာမွ်ရတယ္။ က်န္တဲ့လူေတြက မိုးရြာရင္ေဆာင္းရတဲ့ ခပ္ပါးပါးပလပ္စတစ္စခင္းျပီးသာ အိပ္ၾကရတယ္။ ပဲအိုးကိုေတာ့ မီးထိုးထားဆဲပါ။

အနာဂတ္ကိုေမွ်ာ္ဘို႔ရာ ဓူဝံၾကယ္ကို မျမင္ရပါ။ ေဆာင္းအိပ္မက္ေတြကေတာ့ တခုျပီးတခုလာ။ မနက္ေဝလီေဝလင္းမွာ ေရွ႕ခရီးဆက္ၾကရေတာ့မယ့္အခ်ိန္ထိ ပဲျပဳတ္အိုးက မနပ္ေသးပါ။ ေနရစ္ေပေတာ့ ႕႕႕

ခုခ်ိန္မွာေတာ့ ပဲျပဳတ္နပ္ေလာက္ျပီ။ ခက္တဲ့ပဲကိုျပဳတ္ရတာ ၂၅ ႏွစ္ၾကာသြားပါတယ္။ ယာတဲပိုင္ရွင္အား ဘုရားသခင္ ေကာင္းခ်ီးေပးပါေစ။

(ခုခ်ိန္မွာ လူေတြကတေနရာ၊ အယူအဆေတြက တဘာသာျဖစ္သြားရေပမယ့္ အခက္အခဲေတြနဲ႔အတူ ေအးအတူပူအမွ် တခရီးတည္းသြားခဲ့ၾကသူေတြကို သတိရလ်က္)

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၈-၁၂-၂ဝ၁၆
ဓါတ္ပံု = ၁၉-၁၂-၁၉၉ဝ ေန႔က ပုလဲျမိဳ႕နယ္ NLD အဖြဲ႔ဝင္မ်ား ခ်င္းေတာင္တန္းတေနရာမွာ ေန႔လည္စာစားၾကစဥ္

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.