Imps ေတာကၿပိတၱာ မျဖစ္ပါေစနဲ႔
ထေလာ့ျမန္မာ၊ အိုျမန္မာတို႔
တို႔ရြာ တို႔ေျမ၊ တို႔ရြာေျမဝယ္
ေစတီ စပါးမ်ားလည္းမ်ား၏
မ်ားပါေလလဲ၊ တမြဲမြဲႏွင့္
ဆင္းရဲကာသာ၊ ကာလၾကာလွ်င္
ယာစကာမ်ိဳး၊ တၫွိဳးၫွိဳးႏွင့္
ပုထိုး ျမင့္ေမာင္း၊ ေက်ာင္းႀကိဳေက်ာင္းၾကား
လွည့္လည္သြားလ်က္
မစားေလရ၊ ဝမ္းမဝ၍
ဆြမ္းမွ် မတင္ႏိုင္ရွိမည္တည္း
ထေလာ့ျမန္မာ၊ အိုျမန္မာတို႔
တို႔ရြာတို႔ေျမ၊ တို႔ေျမရြာဝယ္
ေရခ်ိဳေသာက္ရန္၊ ျမစ္ေခ်ာင္းကန္ႏွင့္
သီးႏွံခ်ိဳပ်ား၊ မ်ားလည္းမ်ား၏
မ်ားပါေလလဲ၊ တမြဲမြဲႏွင့္
ဆင္းရဲကာသာ၊ ကာလၾကာလွ်င္
ျမင္သာျမင္ရ၊ မစားရ၍
ေတာကၿပိတၱာ ျဖစ္မည္တည္း
ထေလာ့ျမန္မာ၊ ျမန္မာထေလာ့
အားမေပ်ာ့ႏွင့္၊ မေလွ်ာ့လံု႔လ
သူကစ၍၊ ငါကအားလံုး
လက္႐ံုးျမားေျမာင္၊ ဉာဏ္ျမားေျမာင္ႏွင့္
စြမ္းေဆာင္ၾကေလ၊ ေဆာင္ၾကေလေလာ့
ဤေျမဤရြာ၊ ဘယ္သူ႔ရြာလဲ
ဤယာစပါး၊ ဘယ္သူ႔စပါးလဲ
ထားေလာ့တာဝန္၊ ပြန္ေလာ့လုပ္ငန္း
ဉာဏ္ေရွ႕ပန္း၍
တဝမ္းတစိတ္ ညီေစသတည္း
တဝမ္းတစိတ္ ညီေစသတည္း
ဆရာေဇာ္ဂ်ီရဲ႕ကဗ်ာကို ေနာက္လူေတြက တစ္ၫွိဳးၫွိဳးႏွင့္လို႔ေရး၊ တစ္မြဲမြဲႏွင့္လို႔ေရး၊ တစ္ဝမ္းတစ္စိတ္လို႔ေရးၾကေတာ့ ကဗ်ာၿပိတၱာျဖစ္ကုန္တယ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၂-၈-၂ဝ၁၆
၂၂-၈-၂ဝ၁၇
Comments
Post a Comment