Etiquette ေလာကဝတ္
ေဆးေက်ာင္းကတည္းက သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ မၾကာခင္ တရုပ္ျပည္သြားမယေျပာလို႔၊ သူငယ္ခ်င္း ငါလည္း ယူနန္ေတာ့ေရာက္၊ ေဘဂ်င္းမေရာက္၊ မဟာတံတိုင္းမေလွ်ာက္ဆိုေတာ့ တရုပ္ျပည္မေရာက္လို႔ ေရးလိုက္တယ္။ ကေန႔ေတာ့ သူက တရုပ္ဟင္းေတြ ခ်က္ေနတာေတြ႔တယ္။ ေရာမမသြားခင္ အီတလီစာစားက်င့္သလိုပဲ။ အဲတာနဲ႔ ဒီစာေလးကို အမွတ္ရလာတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ဇာတိက ေတာရြာေလး၊ အရြယ္အစားလည္းေသး၊ ေစ်းေတာင္မရွိတဲ့ရြာ။ ေႏြရာသီတိုင္းမွာ ရြာျပန္တယ္။ ရြာကလူၾကီးေတြက အလိမ္မာသင္ေပးၾကတယ္။ ထမင္းဝိုင္းမွာ ဖိနပ္ခြ်တ္စားရတယ္။ လူၾကီးကို ဦးခ်ရတယ္။ ဟင္းခပ္ဇြန္းကို ထမင္းစားတဲ့လက္နဲ႔ မကိုင္ရ။ အသံမည္ေအာင္မစားရ။ ဟင္းခပ္ျပီးရင္ ဇြန္းကို ဟင္းပန္းကန္မွာ အေနေတာ္ေအာင္ ျပန္ထားရ စသျဖင့္။ အိပ္ရင္ အေရွ႕ဖက္သာေခါင္းျပဳအိပ္ရတာ၊ လူၾကီးနဲ႔ေပးစရာယူစရာရွိတိုင္း လက္ႏွစ္ဖက္သံုးရတာ၊ ေခါင္းငံု႔ရတာ စတဲ့နီတိေတြလည္းပါတယ္။ ဘုန္းၾကီးေတြနဲ႔ ဆက္ဆံေရးစည္းမ်ဥ္းေတြလည္း ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ျပည္ပႏိုင္ငံေရးတာဝန္နဲ႔ ဟုိႏိုင္ငံသည္ႏိုင္ငံေတြဆီ အေတာ္ၾကီးခရီးသြားခဲ့ရတာ၊ အမ်ားအားျဖင့္ေတာ့ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြပါ။ သူတို႔တိုင္းျပည္မွာ ဝတ္စားဆင္ယင္တာ၊ စားတဲ့ေသာက္တဲ့အခါ လိုက္နာစရာေတြြကို အနည္းအက်ဥ္းေတာ့ မသြားခင္ေလ့...