ေသာႏုတၳိဳရ္၏ ေလွ်ာက္ထားခ်က္
အမ်ိဳးသားေရးဝါဒသစ္ေအာက္မွာ ကြန္မင့္တခုလာပါတယ္။ အမ်ိဳးသားေရးေအာ္ေနသူေတြက ထရမ့္အႏိုင္ရတာဟာ အမ်ိဳးသားေရးဝါဒ ေအာင္ပြဲဆိုၿပီး ဝမ္းသာေနၾကေလရဲ႕ ႕႕႕႕႕ ဟုတ္ပ။ ထရမ့္က လူျဖဴ။ တရုပ္က ဟန္ေသြး။ မျဖဴတဲ့ မဟန္တဲ့လူေတြက ပဇာေၾကာင့္ လက္ခေမာင္းခတ္ေနၾကသည္မသိ။ ဦးပုည ေရးသားခဲ့တဲ့ ဆဒၵန္ဆင္မင္းဝတၳဳထဲက ေသာႏုတၱိဳရ္ရဲ႕ ေလွ်ာက္ထားခန္းကို သတိရတယ္။ ဟိုလူႀကီးက၊ ျပာရီးျပာရာ၊ ပစာအေရး၊ မေတြးမေခၚ၊ မေမွ်ာ္မေထာက္၊ ေၾကာက္ခ်င္တိုင္းေၾကာက္ထည့္ျပီးလွ်င္ ႕႕႕ ဆင္မင္းသခင္၊ ထိပ္ေခါင္တင္။ လူအိုမုဆိုး၊ ကၽြန္ေတာ္မ်ဳိးသည္၊ ကိုယ္က်ဳိးဆႏၵ၊ ကိုယ့္ကိစၥေၾကာင့္၊ သတ္ရသည္မဟုတ္ပါ။ ကာသိမင္း၏၊ သက္ႏွင္းေတာင္ညာ၊ သုဘဒၵါဟု၊ အဆာက်ယ္လွ၊ ရွင္ဘုရင္မႀကီးက၊ ျမမရွား၊ စိန္မရွား၊ အလြန္ပင္မ်ားသည္ကို၊ နားေလးေလဟန္၊ ဆင္စြယ္မွ ပန္လိုသည္၊ သာမန္ဂုဏ္ငယ္၊ ဆင္နက္စြယ္မ်ားကိုလည္း၊ နားဝယ္မခံ၊ ညႇီေစာ္နံ၍၊ ရြံသတဲ့ဘုရား။ ဆင္မ်ာ့ဘုန္းေမာ္၊ ဆင္မင္းေက်ာ္၏၊ စြယ္ေတာ္ႏွစ္ေခ်ာင္း၊ ေျခာက္ေရာင္ေမာင္းကိုသာ၊ နားေဍာင္းပြတ္၍၊ ဆင္ဝတ္ေတာ္မူလိုသည္၊ ဆဒၵန္ဘုန္းႂကြယ္၊ ကုိယ္ေတာ္ျမတ္ အစြယ္ကိုမွ၊ နားဝယ္လွလွ၊ မဆင္ရလွ်င္၊ စိတ္ခ်ေပေတာ့၊ သူေသပါေတာ့မည္ဟု၊ ေရႊနန္းေၾကာ့ရွင္၊ သူခ်စ္လင္၏ ရင္ခ...