မံုရြာ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေၾကးရုပ္
၁၉၉၀ ေရြးေကာက္ပြဲမွာအႏိုင္ရတဲ့ကြ်န္ေတာ့္ကို စင္ျပိဳင္အစိုးရဖြဲ႔ေရးလုပ္လို႔ မံုရြာအေျခစိုက္ စစ္ေထာက္လွမ္းရးေတြကေန ပုလဲေနအိမ္ကို လာဖမ္းတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ပုန္းေရွာင္ႏိုင္ခဲ့ျပီး အိႏၵိယထိထြက္ေျပးရတယ္။ ေဒၚျမျမေအးနဲ႔ အမ်ိဳးေတြကိုေတာ့ ဖမ္းဆီးစစ္ေဆးတယ္။ မံုရြာမွာ။ ေဒၚျမျမေအးကို မံုရြာေထာင္ကေန ရံုးထုတ္ေတာ့ (၃၈ဝ) လို႔ေရးထားတဲ့ စာရြက္တခုကို အကိုင္ခိုင္းသတဲ့။ ဘာလဲ မသိဘူး။ ကိုယ္ပိုင္နံပါတ္လားေပါ့။ ေရွ႕ေနကေျပာမွ အဲဒါ ခိုးမႈတဲ့။ ဟာ ဘာခိုးလို႔လဲ။ စက္ဘီးတဲ့။ သားသမီးနဲ႔ ကူတဲ့သူေတြကလဲမ်ားေတာ့ အိမ္မွာ စက္ဘီးဘယ္ႏွစ္စီးရွိလဲေတာင္ ကြ်န္ေတာ္မသိပါ။ ေနာက္တေခါက္ ရံုးထုတ္ေတာ့ (၆/၁) ေရာ ပါျပန္သတဲ့။ ဟာ ဘယ္ျပည္သူပိုင္ပစၥည္းကို အလြဲသံုးစားလို႔လဲ။ ေထာက္လွမ္းေရးဆိုသူက ဘုတလင္က ေရစုပ္စက္၊ ေနာက္ထပ္ဘာမွ မေမးနဲ႔ေတာ့။ ဒါဘဲတဲ့။ အမ်ိဳးေတြကေန စက္ဘီးအခိုးခံရသူ၊ ေရစုပ္စက္ေပ်ာက္သူလို႔ဆိုတာ လိုက္ေမးေတာ့ ဘယ္မွာရွာမေတြ႔ၾကပါ။ ေထာင္ထဲမွာ ခိုးတာေရာ ျပည္သူပိုင္ပစၥည္းဆိုတာပါ ဘာတခြန္းမွ မေမးပါ။ ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္လိုဘယ္ပံုထြက္ေျပးသလဲ။ ဘယ္သူေတြက ကူညီသလဲသာ ေမးတယ္။ ေမးဘို႔ရာ၊ စစ္ဘို႔ရာ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္မွာ ေခၚတယ္။ အရပ္ဝတ္နဲ႔ ရဲလား၊ ဘာလား၊ မိန္းမတေယာက္...