Monday, November 26, 2018

ႏိုဝဘၤာ ၂၇ ရက္

ဆံုးသြားတဲ့သား ေမြးေန႔။ ကြ်န္ေတာ့္ကို ပုလဲအိမ္ေလးမွာ လာဖမ္းတဲ့ေန႔ကလည္း အဲဒီေန႔ပဲ။

ေဆာင္းလ ညမွာ။ ကြ်န္ေတာ္က ျမန္မာ့ရုပ္ျမင္သံၾကားသတင္းၾကည့္ရင္း ညစာစာေနခ်ိန္။ ႏိုင္ငံေရးအေျခအေနက ဟိုငယ္ငယ္တုန္းက အနီေတြ အျဖဴေတြ အဝါေတြေခတ္ကလို မတည္ျငိမ္။ ေနဝင္ရင္ ျခံတခါးပိတ္။ ေဒၚျမျမေအးရဲ႕ အေဒၚ၊ ကေလးေတြက ဖြားေလးလို႔ေခၚတဲ့ ေဒၚခင္ေအးက အိမ္ဝင္းေသာ့ကိုင္။ ေသာ့တြဲ ခါးၾကားညွပ္ထားတယ္။ အိမ္ျပင္မွာ ယူနီေဖါင္းဝတ္ေတြ လက္နက္ေတြနဲ႔။ အရပ္ဝတ္လူၾကီးေတြလည္းပါတယ္။ တံခါးဖြင့္ခိုင္းတယ္။ ရိပ္မိျပီ။ ေက်ာခ်ေတာ့ ဓါးျမ။ ေအး ေအး ႕႕႕ ငါေသာ့သြားယူဦးမယ္ေျပာျပီး မင့္ဖမ္းမဲ့ေကာင္ေတြ အိမ္ေရွ႕မွာ တဲ့။

ထမင္းစားပြဲ ထားခဲ့။ မိသားစု ထားခဲ့။ လူနာေတြ ထားခဲ့။ မဲေပးသူေတြ ထားခဲ့။ အိုးအိမ္ ထားခဲ့။ တိုင္းျပည္ ထားခဲ့။

အတိတ္ကိုေတာ့ ထားခဲ့လို မရ။ ႏိုဝဘၤာ ၂၇ ရက္ေန႔ည။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၇-၁၁-၂၀၁၈

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

တကယ္ၾကီးပြားလိုသူမ်ား

ဘူးတလံုးေဆာင္ အိုေအာင္မဆင္းရဲ ပီမိုးနင္း ဘဝတိုက္ပြဲ ေဒါက္တာတင့္ေဆြ ၁၂-၇-၂၀၂၀