Change of Color ျမန္မာ့အေရး ဘာေရာင္ေပး
အေျပာင္းအလဲလိုျခင္ NLD ကို မဲေပးပါလို႔ အသံေတြက်ယ္ေနတယ္။ အရင္ေရးထားကို ျပန္တင္ပါရေစ။
ေတာ္လွန္ေရးေတြ၊ အေျပာင္းအလဲၾကီးေတြကို အေရာင္ေတြနဲ႔ ကင္ပြန္းတပ္ေပးထားတဲ့ (ကာလာ ရီေဗာ္လူးရွင္း) ဆိုတာေတြ တကမာၻလံုးမွာရွိပါတယ္။ ၁၉၈၆ ဖိလစ္ပိုင္မွာအာဏာရွင္ကိုျဖဳတ္ခ်ႏိုင္ခဲ့တဲ့ လူထုလႈပ္ရွားမႈၾကီးကို အဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးလို႔ အမည္ေပးထားတယ္။ ၂ဝဝ၄ ယူကရိန္းမွာျဖစ္ပ်က္တာကို လိမ္ေမာ္ေရာင္ေတာ္လွန္ေရး၊ ၂ဝဝ၂-၂ဝဝ၅ ကူဝိတ္မွာ အျပာေရာင္ေတာ္လွန္ေရး၊ ၂ဝဝ၅ အီရတ္မွာ ခရမ္းေရာင္ေတာ္လွန္ေရး၊ ၂ဝဝ၉-၂ဝ၁၁ ေတြက အီရန္မွာ အစိမ္းေရာင္ေတာ္လွန္ေရးအမည္ေတြ ေပးခဲ့ၾကတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၂ဝဝ၇ ျမန္မာ့သံဃာ့လႈတ္ရွားမႈကို ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးလို႔ နာမည္ေပးၾကတယ္။
ပန္းေတြနာမည္ေပးၾကတာလည္းရွိေသးတယ္။ ၂ဝဝ၃ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာအျဖစ္အပ်က္ကို ႏွင္းဆီေတာ္လွန္ေရး၊ ၂ဝဝ၅ ကဇာစတန္မွာ ျဖစ္တာကုိ က်ဴးလစ္ေတာ္လွန္ေရး၊ ၂ဝ၁ဝ က်ဴနီးရွားမွာ စပယ္ေတာ္လွန္ေရး၊ ၂ဝ၁၁ အီဂ်စ္မွာ ၾကာပန္းေတာ္လွန္ေရးလို႔ အမည္ေပးတယ္။ စပယ္နာမည္ကလူၾကိဳက္မ်ားလို႔ ၂ဝ၁ဝ မွာစခဲ့တဲ့ အာရပ္ေႏြဦးကိုလည္း ေခၚတယ္။ ၂ဝ၁၁ တရုတ္မွာျဖစ္တာကိုလည္းေခၚပါတယ္။ အခု ျမန္မာႏိုင္ငံက အေျပာင္းအလဲေတြကိုေကာ ဘယ္လိုအေရာင္ေတြ၊ ပန္းေတြအမည္ေပးၾကခ်င္ပါသလဲ။ ၾကာေတာ္လွန္ေရးလို႔ပဲသင့္မယ္ထင္တယ္။
ထူးျခားတဲ့နမူနာတခုကေတာ့ ၂ဝဝဝ ခုႏွစ္တံုးက ယူဂိုဆလားဗီးယားမွာ ျဖစ္သြားတာကို ဘူလ္ဒိုဇာေတာင္လွန္ေရးတဲ့။ ဒါျဖင့္ရင္ ျမန္မာျပည္မွာအခုျဖစ္ေနတာကို ေထာ္လာဂ်ီအေျပာင္းအလဲလို႔ ေပးမလား။ ထြန္စက္ကို လူစီး၊ ပစၥည္းသယ္ လုပ္ေနရတာမို႔ မရွိသံုးယာဥ္၊ တလြဲသံုးယာဥ္ျဖစ္ပါတယ္။ ကေန႔အေျပာင္းအလဲဟာ မရွိသံုး၊ တလြဲသံုးမျဖစ္ပါေစနဲ႔။
ေမြးဇာတာအင္မတန္ေကာင္းတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာပေဒသာပင္လို႔ေခၚထိုက္တဲ့ ေရႊပင္၊ ေငြပင္၊ ေက်ာက္သံပတၲျမားပင္ ေတြေတာ့ ေပါက္ပါတယ္။ ဒိေနာက္မွာလည္း ေရႊရည္၊ ေရႊေငြ႔ေတြထြက္လာတယ္။ ႏွစ္ ၅ဝ ေက်ာ္အတြင္း ေျမက၊ ေရက ေပါက္သမွ်၊ ထြက္သမွ်ရဲ႕ အသီးနဲ႔အပြင့္ေတြကိုေတာ့ တပါတီတည္းကတခါ၊ တအုပ္စုတည္းကတခါ၊ ေမာင္ပိုင္စီးျပီး၊ သူတို႔ခ်ည္းသာ စားသံုးခဲ့ၾကတယ္။ တိုင္းျပည္ကေတာ့ စပါးက်ီဘဝကေနဖြံ႔ျဖိဳးမႈ အနည္းဆံုးႏိုင္ငံ (အယ္လ္ဒီစီ) ဘဝ ေရာက္ခဲ့ရတယ္။
အခုမတူေတာ့ဘူးေျပာေနၾကသူကလဲမ်ားတယ္။ အေၾကြးေတြေလွ်ာ္ျပစ္လို႔ အေၾကြးသစ္ေတြ ယူႏိုင္လာတယ္။ ဒါကို ေရွးလူၾကီးမ်ားကေတာ့ ဝမ္းသာစရာမွမဟုတ္ပဲလို႔ ေျပာၾကပါမယ္။ ခုေခတ္ကအေၾကြးယူႏိုင္တာကိုကဂုဏ္ယူစရာမို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေခတ္မီလာျပီလို႔သာ မွတ္ယူပါေလ။ သတိထားဘို႔က အေၾကြးျပန္ဆပ္ႏိုင္မဲ့သူကိုသာ ေငြေခ်းေပးတာမို႔ ေၾကြးမ်ားမ်ားရေအာင္ ဘယ္လိုၾကံေဆာင္မလဲ။ ေၾကြးသစ္ေတြဆပ္ႏိုင္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ။ စီးပြါးေရးလုပ္ရာမွာ ကတိနဲ႔ယံုၾကည္မႈက အေရးပါတယ္။ ကမာၻက ၂ဝ၁၂ အလြန္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လူယံုစာရင္းသြင္းျပီတဲ့လား။
ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြကေကာ အစိုးရကိုလူယံုစာရင္းသြင္းျပီလား။ ယံုၾကည္မႈဆိုတာအဆင့္အျမင့္ဆံုး အကဲျဖတ္ခ်က္တခု ျဖစ္ပါတယ္။ အသိျဖစ္၊ မိတ္ေဆြျဖစ္၊ ရင္းႏွီးကြ်မ္းဝင္ခ်စ္ခင္၊ အျပန္အလွန္နားလည္မႈဟာ တိုးတိုးလာရတယ္။ ေလးစာမႈ ရလာရင္ အေတာ္အဆင့္ျမင့္ေနျပီ။ ယံုၾကည္မႈဆိုတာက အထြတ္အထိပ္ပဲ။ လူထုေပးတဲ့အမွတ္ ၂ဝ၁၅ မွာ အဆံုးအျဖတ္ ထပ္ေပးပါလိမ့္မယ္။
(ကာလ္ခ်ာ) ဆိုတဲ့ အဂၤလိပ္ေဝါဟာရကို ယဥ္ေက်းမႈလို႔ ဘာသာျပန္သူကမ်ားတယ္။ အေလ့အထတခု သိသိသာသာ ၾကီးၾကီးမားမားျဖစ္လာတာကို ယဥ္ေက်းမႈလို႔ သံုးေလ့ရွိတယ္။ ဒါမ်ိဳးဟာအမ်ားက ေက်ေက်နပ္နပ္ လက္ခံသံုးစြဲၾကတာမ်ိဳး ျဖစ္တယ္။ ဥပမာရိုးရာဝတ္စားဆင္ယင္မႈကေန ေခတ္ဆန္လာတာကို လူအမ်ားစုက တစတစလက္ခံလာၾကတယ္။ မေက်မနပ္နဲ႔ လိုက္လုပ္ရတာမ်ိဳးကို တိုက္ရိုက္ေျပာင္းျပန္ေဝါဟာရနဲ႔ Vulgar ရိုင္းစိုင္းမႈလို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။
၁၉၈၈ မတိုင္မီမွာလခစားမွန္သမွ် အစိုးရလက္ေအာက္ခံခ်ည္းမို႔ အရာထမ္းအဆင့္ဆင့္ကေနခိုင္းသမွ် ရံုးအလုပ္နဲ႔ ဆိုင္ဆိုင္ မဆိုင္ဆိုင္ လိုက္လုပ္ၾကရမယ္ဆိုတဲ့ ျဗဴရိုကေရစီရိုင္းစိုင္းမႈကို က်င့္သံုးခဲ့တယ္။ မဲထည့္ရာလဲ ျဖဴဆို ျဖဴၾကရ၊ မဲဆိုမဲၾကရတယ္။ ဒိေနာက္မွာ အမွန္ျခစ္ျခစ္ဆို ျခစ္ေပးၾကရျပန္တယ္။ ၾကိဳတင္မဲနည္းနာျဖစ္လာတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ရိုင္းစိုင္းမႈ ျဖစ္တယ္။ ၾကံခိုင္ေရးအသင္းထဲ မဝင္မေနရအာဏာနဲ႔ သိမ္းသြင္းထားတဲ့ အဖြဲ႔ဝင္ဆိုတာေတြကလည္း မၾကိဳက္လည္းလိုက္ၾကရျပန္တဲ့ စည္းရံုးေရးရိုင္းစိုင္းမႈတန္ခိုးနဲ႔ အဖြဲ႔ဝင္ဦးေရတိုးေစခဲ့တယ္။
၁၉၄၈ လြတ္လပ္ေရးကေနအုပ္စိုးေနသူ အဂၤလိပ္ေတြဟာ လံုးဝဥႆံုေနရာဖယ္ေပးခဲ့ၾကရျပီး၊ သယ္မသြားႏိုင္တာမွန္သမွ် ထားခဲ့ၾကရတယ္။ ပဌမစစ္အာဏာသိမ္းမႈေနာက္မွာ (ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ) ရဲ႕ လူတန္းစာအသစ္တခုက အရာရာကို ခ်ဳပ္ကိုင္လိုက္ျပီး၊ အရင္လူမွန္သမွ် အဖမ္းခံရ၊ ေထာက္က်ခံၾကရတယ္။ ဒုတိယစစ္အာဏာသိမ္းမႈျဖစ္တဲ့ (နဝတ/နအဖ) ကေတာ့ လူေဟာင္းေတြ (မဆလ) ဟာေနရာကိုသာဖယ္ေပးရျပီး၊ ပုဂၢလိကပိုင္ပစၥည္းသာမက အမ်ားပိုင္ပစၥည္းကိုလည္း အေမြရေသးတယ္။ ၂ဝဝ၈ အလြန္ အေျပာင္းအလဲမွာအရင္လူေတြ (ျပည္ခိုင္ျဖိဳး) ကပဲ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္း၊ အမ်ားပိုင္ပစၥည္း သာမက ရာထူး၊ အာဏာ၊ ေနရာေတြကိုလည္း ဆက္ပိုင္ထားႏိုင္ၾကတယ္။ အဝတ္အစားေတာ့ ေျပာင္းပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အခုအေျပာင္းအလဲကို မရင့္တရင့္အေရာင္အမည္သာေပးသင့္ပါတယ္။ သံလြင္စိမ္းကိုေတာ့ စစ္တပ္အေရာင္လို႔ အသံုးမ်ားတယ္။ အစိမ္းေရာင္နဲ႔ဆက္စပ္ေနတဲ့ အေရာင္ကြဲေတြရွိတယ္။ သစ္ေတာစိမ္း၊ ကညြတ္စိမ္း၊ ေရညႇိစိမ္း၊ ထင္းရွဴးစိမ္း၊ လက္ဖက္စိမ္းစသျဖင့္ရွိတယ္။ ျမန္မာဆန္ဆန္ နာမည္ေတြေရြးေပးပါရေစ ၾကာေတာ္လွန္ေရး၊ ေထာ္လာဂ်ီအစားထိုးမႈနဲ႔ ေျပာင္းဖူးစိမ္းအေျပာင္းအလဲလို႔။
ၾကာေနတာမသင့္ပါ။ အစားထိုးရံုေလးနဲ႔မရ။ စိမ္းေနတာေတာ္ေလာက္ျပီ။ တည္တည္ၾကည္ၾကည္ ရဲရဲနီနီအေျပာင္းအလဲ ေအာင္ပြဲခံရမည္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
ေတာ္လွန္ေရးေတြ၊ အေျပာင္းအလဲၾကီးေတြကို အေရာင္ေတြနဲ႔ ကင္ပြန္းတပ္ေပးထားတဲ့ (ကာလာ ရီေဗာ္လူးရွင္း) ဆိုတာေတြ တကမာၻလံုးမွာရွိပါတယ္။ ၁၉၈၆ ဖိလစ္ပိုင္မွာအာဏာရွင္ကိုျဖဳတ္ခ်ႏိုင္ခဲ့တဲ့ လူထုလႈပ္ရွားမႈၾကီးကို အဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးလို႔ အမည္ေပးထားတယ္။ ၂ဝဝ၄ ယူကရိန္းမွာျဖစ္ပ်က္တာကို လိမ္ေမာ္ေရာင္ေတာ္လွန္ေရး၊ ၂ဝဝ၂-၂ဝဝ၅ ကူဝိတ္မွာ အျပာေရာင္ေတာ္လွန္ေရး၊ ၂ဝဝ၅ အီရတ္မွာ ခရမ္းေရာင္ေတာ္လွန္ေရး၊ ၂ဝဝ၉-၂ဝ၁၁ ေတြက အီရန္မွာ အစိမ္းေရာင္ေတာ္လွန္ေရးအမည္ေတြ ေပးခဲ့ၾကတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၂ဝဝ၇ ျမန္မာ့သံဃာ့လႈတ္ရွားမႈကို ေရႊဝါေရာင္ေတာ္လွန္ေရးလို႔ နာမည္ေပးၾကတယ္။
ပန္းေတြနာမည္ေပးၾကတာလည္းရွိေသးတယ္။ ၂ဝဝ၃ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာအျဖစ္အပ်က္ကို ႏွင္းဆီေတာ္လွန္ေရး၊ ၂ဝဝ၅ ကဇာစတန္မွာ ျဖစ္တာကုိ က်ဴးလစ္ေတာ္လွန္ေရး၊ ၂ဝ၁ဝ က်ဴနီးရွားမွာ စပယ္ေတာ္လွန္ေရး၊ ၂ဝ၁၁ အီဂ်စ္မွာ ၾကာပန္းေတာ္လွန္ေရးလို႔ အမည္ေပးတယ္။ စပယ္နာမည္ကလူၾကိဳက္မ်ားလို႔ ၂ဝ၁ဝ မွာစခဲ့တဲ့ အာရပ္ေႏြဦးကိုလည္း ေခၚတယ္။ ၂ဝ၁၁ တရုတ္မွာျဖစ္တာကိုလည္းေခၚပါတယ္။ အခု ျမန္မာႏိုင္ငံက အေျပာင္းအလဲေတြကိုေကာ ဘယ္လိုအေရာင္ေတြ၊ ပန္းေတြအမည္ေပးၾကခ်င္ပါသလဲ။ ၾကာေတာ္လွန္ေရးလို႔ပဲသင့္မယ္ထင္တယ္။
ထူးျခားတဲ့နမူနာတခုကေတာ့ ၂ဝဝဝ ခုႏွစ္တံုးက ယူဂိုဆလားဗီးယားမွာ ျဖစ္သြားတာကို ဘူလ္ဒိုဇာေတာင္လွန္ေရးတဲ့။ ဒါျဖင့္ရင္ ျမန္မာျပည္မွာအခုျဖစ္ေနတာကို ေထာ္လာဂ်ီအေျပာင္းအလဲလို႔ ေပးမလား။ ထြန္စက္ကို လူစီး၊ ပစၥည္းသယ္ လုပ္ေနရတာမို႔ မရွိသံုးယာဥ္၊ တလြဲသံုးယာဥ္ျဖစ္ပါတယ္။ ကေန႔အေျပာင္းအလဲဟာ မရွိသံုး၊ တလြဲသံုးမျဖစ္ပါေစနဲ႔။
ေမြးဇာတာအင္မတန္ေကာင္းတဲ့ ျမန္မာႏိုင္ငံဟာပေဒသာပင္လို႔ေခၚထိုက္တဲ့ ေရႊပင္၊ ေငြပင္၊ ေက်ာက္သံပတၲျမားပင္ ေတြေတာ့ ေပါက္ပါတယ္။ ဒိေနာက္မွာလည္း ေရႊရည္၊ ေရႊေငြ႔ေတြထြက္လာတယ္။ ႏွစ္ ၅ဝ ေက်ာ္အတြင္း ေျမက၊ ေရက ေပါက္သမွ်၊ ထြက္သမွ်ရဲ႕ အသီးနဲ႔အပြင့္ေတြကိုေတာ့ တပါတီတည္းကတခါ၊ တအုပ္စုတည္းကတခါ၊ ေမာင္ပိုင္စီးျပီး၊ သူတို႔ခ်ည္းသာ စားသံုးခဲ့ၾကတယ္။ တိုင္းျပည္ကေတာ့ စပါးက်ီဘဝကေနဖြံ႔ျဖိဳးမႈ အနည္းဆံုးႏိုင္ငံ (အယ္လ္ဒီစီ) ဘဝ ေရာက္ခဲ့ရတယ္။
အခုမတူေတာ့ဘူးေျပာေနၾကသူကလဲမ်ားတယ္။ အေၾကြးေတြေလွ်ာ္ျပစ္လို႔ အေၾကြးသစ္ေတြ ယူႏိုင္လာတယ္။ ဒါကို ေရွးလူၾကီးမ်ားကေတာ့ ဝမ္းသာစရာမွမဟုတ္ပဲလို႔ ေျပာၾကပါမယ္။ ခုေခတ္ကအေၾကြးယူႏိုင္တာကိုကဂုဏ္ယူစရာမို႔ ျမန္မာႏိုင္ငံေခတ္မီလာျပီလို႔သာ မွတ္ယူပါေလ။ သတိထားဘို႔က အေၾကြးျပန္ဆပ္ႏိုင္မဲ့သူကိုသာ ေငြေခ်းေပးတာမို႔ ေၾကြးမ်ားမ်ားရေအာင္ ဘယ္လိုၾကံေဆာင္မလဲ။ ေၾကြးသစ္ေတြဆပ္ႏိုင္ေအာင္ ဘယ္လိုလုပ္ၾကမလဲ။ စီးပြါးေရးလုပ္ရာမွာ ကတိနဲ႔ယံုၾကည္မႈက အေရးပါတယ္။ ကမာၻက ၂ဝ၁၂ အလြန္ ျမန္မာႏိုင္ငံကို လူယံုစာရင္းသြင္းျပီတဲ့လား။
ျမန္မာႏိုင္ငံသားေတြကေကာ အစိုးရကိုလူယံုစာရင္းသြင္းျပီလား။ ယံုၾကည္မႈဆိုတာအဆင့္အျမင့္ဆံုး အကဲျဖတ္ခ်က္တခု ျဖစ္ပါတယ္။ အသိျဖစ္၊ မိတ္ေဆြျဖစ္၊ ရင္းႏွီးကြ်မ္းဝင္ခ်စ္ခင္၊ အျပန္အလွန္နားလည္မႈဟာ တိုးတိုးလာရတယ္။ ေလးစာမႈ ရလာရင္ အေတာ္အဆင့္ျမင့္ေနျပီ။ ယံုၾကည္မႈဆိုတာက အထြတ္အထိပ္ပဲ။ လူထုေပးတဲ့အမွတ္ ၂ဝ၁၅ မွာ အဆံုးအျဖတ္ ထပ္ေပးပါလိမ့္မယ္။
(ကာလ္ခ်ာ) ဆိုတဲ့ အဂၤလိပ္ေဝါဟာရကို ယဥ္ေက်းမႈလို႔ ဘာသာျပန္သူကမ်ားတယ္။ အေလ့အထတခု သိသိသာသာ ၾကီးၾကီးမားမားျဖစ္လာတာကို ယဥ္ေက်းမႈလို႔ သံုးေလ့ရွိတယ္။ ဒါမ်ိဳးဟာအမ်ားက ေက်ေက်နပ္နပ္ လက္ခံသံုးစြဲၾကတာမ်ိဳး ျဖစ္တယ္။ ဥပမာရိုးရာဝတ္စားဆင္ယင္မႈကေန ေခတ္ဆန္လာတာကို လူအမ်ားစုက တစတစလက္ခံလာၾကတယ္။ မေက်မနပ္နဲ႔ လိုက္လုပ္ရတာမ်ိဳးကို တိုက္ရိုက္ေျပာင္းျပန္ေဝါဟာရနဲ႔ Vulgar ရိုင္းစိုင္းမႈလို႔ ဆိုခ်င္ပါတယ္။
၁၉၈၈ မတိုင္မီမွာလခစားမွန္သမွ် အစိုးရလက္ေအာက္ခံခ်ည္းမို႔ အရာထမ္းအဆင့္ဆင့္ကေနခိုင္းသမွ် ရံုးအလုပ္နဲ႔ ဆိုင္ဆိုင္ မဆိုင္ဆိုင္ လိုက္လုပ္ၾကရမယ္ဆိုတဲ့ ျဗဴရိုကေရစီရိုင္းစိုင္းမႈကို က်င့္သံုးခဲ့တယ္။ မဲထည့္ရာလဲ ျဖဴဆို ျဖဴၾကရ၊ မဲဆိုမဲၾကရတယ္။ ဒိေနာက္မွာ အမွန္ျခစ္ျခစ္ဆို ျခစ္ေပးၾကရျပန္တယ္။ ၾကိဳတင္မဲနည္းနာျဖစ္လာတယ္။ ေရြးေကာက္ပြဲ ရိုင္းစိုင္းမႈ ျဖစ္တယ္။ ၾကံခိုင္ေရးအသင္းထဲ မဝင္မေနရအာဏာနဲ႔ သိမ္းသြင္းထားတဲ့ အဖြဲ႔ဝင္ဆိုတာေတြကလည္း မၾကိဳက္လည္းလိုက္ၾကရျပန္တဲ့ စည္းရံုးေရးရိုင္းစိုင္းမႈတန္ခိုးနဲ႔ အဖြဲ႔ဝင္ဦးေရတိုးေစခဲ့တယ္။
၁၉၄၈ လြတ္လပ္ေရးကေနအုပ္စိုးေနသူ အဂၤလိပ္ေတြဟာ လံုးဝဥႆံုေနရာဖယ္ေပးခဲ့ၾကရျပီး၊ သယ္မသြားႏိုင္တာမွန္သမွ် ထားခဲ့ၾကရတယ္။ ပဌမစစ္အာဏာသိမ္းမႈေနာက္မွာ (ေတာ္လွန္ေရးေကာင္စီ) ရဲ႕ လူတန္းစာအသစ္တခုက အရာရာကို ခ်ဳပ္ကိုင္လိုက္ျပီး၊ အရင္လူမွန္သမွ် အဖမ္းခံရ၊ ေထာက္က်ခံၾကရတယ္။ ဒုတိယစစ္အာဏာသိမ္းမႈျဖစ္တဲ့ (နဝတ/နအဖ) ကေတာ့ လူေဟာင္းေတြ (မဆလ) ဟာေနရာကိုသာဖယ္ေပးရျပီး၊ ပုဂၢလိကပိုင္ပစၥည္းသာမက အမ်ားပိုင္ပစၥည္းကိုလည္း အေမြရေသးတယ္။ ၂ဝဝ၈ အလြန္ အေျပာင္းအလဲမွာအရင္လူေတြ (ျပည္ခိုင္ျဖိဳး) ကပဲ ကိုယ္ပိုင္ပစၥည္း၊ အမ်ားပိုင္ပစၥည္း သာမက ရာထူး၊ အာဏာ၊ ေနရာေတြကိုလည္း ဆက္ပိုင္ထားႏိုင္ၾကတယ္။ အဝတ္အစားေတာ့ ေျပာင္းပါတယ္။
ဒါေၾကာင့္ အခုအေျပာင္းအလဲကို မရင့္တရင့္အေရာင္အမည္သာေပးသင့္ပါတယ္။ သံလြင္စိမ္းကိုေတာ့ စစ္တပ္အေရာင္လို႔ အသံုးမ်ားတယ္။ အစိမ္းေရာင္နဲ႔ဆက္စပ္ေနတဲ့ အေရာင္ကြဲေတြရွိတယ္။ သစ္ေတာစိမ္း၊ ကညြတ္စိမ္း၊ ေရညႇိစိမ္း၊ ထင္းရွဴးစိမ္း၊ လက္ဖက္စိမ္းစသျဖင့္ရွိတယ္။ ျမန္မာဆန္ဆန္ နာမည္ေတြေရြးေပးပါရေစ ၾကာေတာ္လွန္ေရး၊ ေထာ္လာဂ်ီအစားထိုးမႈနဲ႔ ေျပာင္းဖူးစိမ္းအေျပာင္းအလဲလို႔။
ၾကာေနတာမသင့္ပါ။ အစားထိုးရံုေလးနဲ႔မရ။ စိမ္းေနတာေတာ္ေလာက္ျပီ။ တည္တည္ၾကည္ၾကည္ ရဲရဲနီနီအေျပာင္းအလဲ ေအာင္ပြဲခံရမည္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ

Comments
Post a Comment