Friday, February 23, 2018

ကုလားမေလး ေမရီ

၁၉၅၇ က သတင္းစာပါဆရာ။ သူက မတစ္ေသးပါဘူး။

ဟုတ္ ႕႕႕

တစသတ္ကို အရင္က တခ်ိဳ႕ကသာ ေရးပါတယ္။ စမသတ္သူက ပိုမ်ားတယ္။ ၁၉၈၁ ခုႏွစ္မွာ စသတ္ရမယ္လို႔ ျမန္မာစာအဖြဲ႔က သတ္မွတ္လိုက္တယ္။ သဘာမသူေတြက လိုက္မေရးၾကပါ။ အဲတာေၾကာင့္ လူထုဦးလွ၊ ေၾကးမံုဦးေသာင္းတို႔က သေဘာမတူလို႔ လိုက္မေရးၾကပါ။

ကိုရင္ေလးတပါး
ရဲအုပ္တဦး
တခါတည္း
တဘက္ေသာလက္ျဖင့္
က်န္တဘက္ျဖင့္
တဖက္သတ္ေမတၲာ

၁၉၈၈ ေနာက္တက္တဲ့ အစိုးရကေတာ့ အမိန္႔နဲ႔ စသတ္ခိုင္းတယ္။ စမသတ္ရင္ ထုတ္ေဝခြင့္မေပးပါ။ အဲဒီအမိန္႔ဟာ အခုအစိုးရလက္ထက္အထိ အတည္လိုျဖစ္ေနတယ္။

အခု တျဖည္းျဖည္းနဲ႔ အျမင္မွန္သိလာသူေတြက ျပင္လာၾကတာ ေတြ႔ေနရတယ္။ ေကာင္းတယ္။

ေဒါတာတင့္ေဆြ
၂၃-၂-၂ဝ၁၈
ပံု Kaung Myat Zaw Htet ေက်းဇူး။

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

တဦးလွ်င္

မႏၲေလး စာအုပ္လမ္း စာေပအလွဴ တဦးလွ်င္ (၁) အုပ္ႏႈန္း အခမဲ့ရယူႏိုင္ပါသည္။ ေရႊခ်ထားဖို႔ေကာင္းတဲ့ ေစတနာ။ စိန္စီထားသင့္တဲ့ သတ္ပံုမွန္လက္ေရးစာ...