ဗူးပင္ နဲ႔ ဘူးပင္
ကြ်န္ေတာ္တို႔ သူငယ္တန္း (၁၉၅၃-၅၄) ဖတ္စာမွာ ဘဦး ေရကူးေနသည္။ ဗူးသီးႏုႏု မခူးရ။
အခုသတ္ပံုစာအုပ္မွာ ဘူးရြက္တဲ့။ ဗူးကို ကေလးဗူးမႈတ္တာတခုတည္းလို႔ လုပ္ထားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ငယ္ငယ္က ဗူးရြက္လို႔ ေရးတယ္။ ေရဗူးလို႔ ေရးတယ္။
ဘူးတလံုးေဆာင္ အိုေတာင္မဆင္းရဲ။ ေရဘူးေပါက္တာ မလိုခ်င္ဘူးဆိုတာ ဘူးႏွစ္လံုးေဆာင္။
ဗူးခါးေရနဲ႔ ၾကမ္းၾကားေလကို ဘယ္လိုေရးေရး ေအးပါတယ္။
နမူနာေလး (၂) ခုေပးပါရေစ။
၁။ ေဆးလိပ္လက္ေဆာင္ (မယ္ေခြ)
မဝယ္ဘူး မယ္ခူးတဲ့ဖက္စုိ။
မီးမကူ ေနပူမွာမကင္အားလုိ႔
ထားရတယ္ အိပ္ယာေအာက္မွာ
မင္းေသာက္ဖုိ႔ကို။
ညွာအနား ေရွ႕သြားႏွင့္ကိုက္လုိ႔တို
မခ်ဳိေတာင့္ လိပ္ေဆး။
ပုိးမကူ ဝါခ်ည္ျဖဴတပင္ရစ္ကယ္ႏွင့္
ငယ္ခ်စ္ေမာင္ ေရႊဝသြားကို
ပါးလုိက္ကဲ့ေလး။
၂။ ဝိပႆနာရႈနည္းက်မ္း (မဟာစည္ဆရာေတာ္ဘုရား)
ထို႔ေၾကာင့္ ျမင္ဘူး၊ ၾကားဘူး၊ နံဘူး၊ စားဘူး၊ ေတြ႔ထိဘူး၊ ၾကံသိဘူးေသာ ထိုအတိတ္ရုပ္နံတို႔ကို ျပန္၍စဥ္းစားမိတိုင္း ဃနပညတ္ထင္ရွားလွ်က္ နိစၥ၊ သုခ၊ အတၲဟု ထင္ျမင္စြဲလမ္းမႈသည္ ျဖစ္ေပၚ၏။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
Comments
Post a Comment