ေမ
ေရႊအိုေရာင္ေန႔လည္ခင္း ေဝ့လည္ရင္းသက္ျပင္းေျခြ
ရြက္ဝါေတြ ေႏြသစ္စမွာ ေၾကြပစ္ၾကမစဲေပ
ကဲေလ ကဲေလ
ငိုေနတဲ့ သစ္ရြက္ေတြဟာ အို ေမရဲ႕ခ်စ္မ်က္ရည္လား
ၾကည့္လိုက္စမ္းေႏြ ၾကည့္လိုက္စမ္း ေမေရ
ေႏြလာၿပီဆို
ဆီး၍ႀကိဳမလား ဆီး၍ငိုမလား
ေမစဥ္းစားေလ
ႏွလံုးသားမွာ ဖံုးထားေပမယ့္
အရံႈးမ်ားေပြတဲ့ အတိတ္နယ္ဟာ
ေမ့အတြက္ေတာ့
ဟင္ အရိပ္သဖြယ္
ဆိတ္ကြယ္ရာမရိွတဲ့ ကမာၻေပ
ဒါေတြကို ေမသိရက္နဲ႔
ေမ့ရိွတဲ့အလွဂုဏ္ ဓနဂုဏ္
ေတာ္ဝင္ဂုဏ္ေတြကလည္း
ေပ်ာ္ဝင္ပံုေတြ မွားခဲ့ေလသလား
တရားနဲ႔သာ ေျဖေပေတာ့ ေမေရ
ေတြးေလ ေတြးေလ ေဝးေနတဲ့ အမွန္တရား
ေမ့ထံပါးမွာ ရိွေနတာဆို ဘာဆိုဘာမွ
ဟင္ ေမ့ဘဝမွာ အေကာင္းကိုရွာေသာ္ျငား
အေကာင္းကား ရွာမေတြ႔ျဖစ္ေန
အခ်စ္ေတြ အခ်စ္ေတြၾကားမွာ
အခ်စ္ဆံုးကိုေတြ႔ေပမယ့္ အခ်စ္ေတြမဆံုးႏိုင္တဲ့ ေမပါေလ
တကယ္ေတာ့ ေမဟာေလ
ေတာ္ရာမွာ ေနသင့္ပါလ်က္
ေပ်ာ္ရာမွာ ေလလြင့္လ်က္သာ
အဲဒါေတြခက္တာေပါ့ေမ အဲဒါေတြခက္တာေပါ့ေမ
တေႏြမွ တေႏြကူးလို႔ ေၾကြဖူးတဲ့ရြက္ဝါေလးေတြသာ
ေႏြဆိုတာ ေၾကာက္ခ်င္ ေၾကာက္မည္
ေမဆိုသည္ကေတာ့ ေထာက္မမီတဲ့ဘဝပင္လယ္မွာ
က်င္လည္စြာ အခ်စ္ဆိုတဲ့ေလွကေလးနဲ႔
တိတ္တဆိတ္ကူးျဖတ္ရင္းပင္ မထူးဇာတ္ခင္းခ်င္တဲ့
ပတ္ဝန္းက်င္ရဲ႕ လိႈင္းပုတ္ခ်င္စရာ ကမ္းေျခေလးတစ္ခု
ျဖစ္မွန္းမသိ ျဖစ္တည္ခဲ့တာ ေခတ္မီသတဲ့လား
ေခတ္မီသတဲ့လား ေမ
အို ေမရယ္ ေမရယ္ေလ
ပန္းႏုေရာင္ ေခတ္တေခတ္ကို
အခ်စ္ျဖင့္ထူေထာင္မယ္ဆို
ပူေလာင္တဲ့ ဟိုအတိတ္ဘဝကို
နဂိုစိတ္က ေမ့မရတာနဲ႔
ေတြ႔သမွ်ကို ခ်စ္ေနတာဟာ
ေမ့ဘဝကိုႏွစ္ေနတာနဲ႔ တူမေနဘူးလား
ေမတခုေတြးဆေလ
မေၾကြလုေသးသမွ် ပန္းကေလးဘဝမွာေတာ့
ေလႏုေအးက တႏြဲ႔ႏြဲ႔ေႏွာ့ေနဆဲကို
ေမ။
ဝတၳဳ - ဒဂုန္တာရာ
ေတးေရး - အလြမ္းသီခ်င္းေရးတဲ့ ေမာင္ေက်ာ္ေဇာ
ေတးဆို - ခင္ညြန္႔ရည္
ဂီတမွဴး - စႏၵရားတင္ဝင္းလိႈင္
Comments
Post a Comment