ဧည့္သည္ၾကီး

တင္မိုး ပို႔စ္ေအာက္မွာ ကြန္မင့္တခုက ေဆးလိပ္လည္းတို ေနလည္းညိဳ ငါ့ကိုျပန္ပို႔ၾကပါေတာ့ ဆိုတဲ့ကဗ်ာေလးကို သတိရတယ္ဆရာ ေတာင္ငူမွာ ၁၉၉၅ ေလာက္က ေဟာသြားဖူးတယ္တဲ့။

ကဗ်ာစာသား နည္းနည္း မွားေနတယ္။ ပို႔စ္တင္လိုက္မယ္။

ဧည့္သည္ၾကီး

ေဆးလိပ္လည္းတို
ေနလည္းညိဳျပီ
ငါ့ကိုျပန္ပို႔ၾကပါေလ။

႕႕႕ တဖန္ ကဗ်ာတြင္ပါသည့္ စာတလံုးသည္ ဖတ္သူအား မဆံုးေသာအေတြးကို ေပးေစသည္ဟု အဆိုရွိသည္။ ကဗ်ာေလးတေၾကာင္းႏွစ္ေၾကာင္းကလည္း လူ႔ဘဝကို ကုန္စင္ေအာင္ ထင္ဟပ္ျပသြားတတ္ေပသည္။ တင္မိုး၏ ဧည့္သည္ၾကီးကဗ်ာေလးသည္ စာေၾကာင္းေရသံုးေၾကာင္းျဖင့္ ေရးသားေဖာ္ျပထားေသာ္ျငားလည္း ကဗ်ာတြင္ပါေသာ ေလာကအျမင္ကမူ အနံအလ်ား က်ယ္ေျပာလွသည္။

ဆရာတင္မိုးရဲ႕ ဧည့္သည္ၾကီးကဗ်ာ စာသားနဲ႔အတူ ၁၉၅၉ ခုႏွစ္ကေရးသားထားခဲ့တဲ့ ကဗ်ာသံုးသပ္ခ်က္စာထဲက သတ္ပံုကိုပါ သတိခ်ပ္ေစခ်င္ပါတယ္။ စာတစ္လံုးသည္ မဟုတ္ပါ။ ကဗ်ာေလးတစ္ေၾကာင္းႏွစ္ေၾကာင္းလည္း မဟုတ္ပါ။

ျပန္ပိုခိုင္းတာျခင္းတူတယ္လို႔ ေျပာၾကမယ္။ မတူပါ။ တျခားပုဂၢိဳလ္ေတြေရးသီထားတာကို ကိုယ္လိုသလို မျပင္အပ္ပါ။ ကိုယ္တတ္ရင္ ကိုယ္ေရးေပါ့။ ျမန္မာစာမွာ အလိုက္မသိတဲ့ ဧည့္သည္ေတြ လႊမ္းမိုးေနတယ္။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၁-၇-၂ဝ၁၈
ပံု = ေပါက္ က်ိဳင္း

Comments

Popular posts from this blog

Medical vocabulary ေဆးစာ ေဝါဟာရမ်ား (ျမန္မာ - အဂၤလိပ္)

Burmese Proverbs စကာပံုမ်ား (က)

Menoral ေဟာ္မုန္းေဆးတမ်ိဳး