Wednesday, December 21, 2016

Men on the Chairs ကုလားထိုင္ေပၚက ဆရာမ်ား

အဆံုးအမေတြ၊ နည္းနာေတြ၊ ပံုေသနည္း ေခၚ ေဖၚျမဴလာေတြကို အလြတ္က်က္မွတ္ၾကတယ္။ သူမ်ားကို နည္းေပးစရာ ဆံုးမစရာ ေထာက္ျပစရာရွိရင္လည္း အသံုးခ်ေလ့ရွိၾကတယ္။ ဘာသာေရးမွာ တရားရွာ ကိုယ္မွာေတြ႔၊ လူမႈေရးမွာ ဘယ္သူမျပဳ မိမိမႈ၊ ျမန္မာစာမွာ ေရးေတာ့အမွန္ ဖတ္ေတာ့အသံ စသျဖင့္။

သူမ်ားကို ဆံုးမလမ္းျပတဲ့သူေတြကိုယ္တိုင္က သေဘာေပါက္ၾကသလား၊ တခါတခါစဥ္းစားမိတယ္။ ကိုယ္တိုင္လည္း ဆင္ျခင္ပါတယ္။

တစ္ခါတစ္ရံလို႔ ေရးျပီး၊ တခါတရံဖတ္ပါလို႔ ေျပာေနတာ အလြန္႔အလြန္ မွားတယ္။ ေခါင္းကိုက္တယ္လို႔ ေရးျပီး ေဂါင္းကိုက္တယ္ ေျပာတာကသာ နမူနာေကာင္း (ေဂါင္း) ျဖစ္ပါတယ္။ အဲတာကို ေခါင္းကိုက္တယ္လို႔သာ စာေရးတဲ့ အတိုင္းအသံထြက္ျပန္ရင္ (မေျပာေကာင္း မဆိုေကာင္း) အသုဘသံုးတာနဲ႔ တူသြားမယ္။

ေမးခြန္းေတြဖတ္၊ ပို႔စ္ေတြ ကြန္မင့္ေတြဖတ္ရင္းနဲ႔ ေကာက္ခ်က္ခ်လို႔ရလာတာရွိတယ္။ ငါေရးတာမွန္၊ ငါထြက္တာ မွန္သမားေတြ မ်ားလွတယ္။ အယ္ဒီတာေတြ၊ စာေရးဆရာေတြ၊ ကဗ်ာဆရာေတြ၊ ျမန္မာစာနဲ႔ ကုလားထိုင္ရထားသူေတြ။ အရင္ကဟာေတြမွား၊ သူတို႔ေရးတာသာမွန္တယ္ဆိုျပီး ကိုယ္ပိုင္သတ္ပံုကို ေရာင္းစားၾကတယ္။

ကြ်န္ေတာ္လည္း ပါတယ္။ Smile!

(ပံုအတြက္ ကန္ေတာ့ပါ)

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၁-၁၂-၂ဝ၁၃

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

Taxila တကၠသိုလ္

Taxila တကၠသိုလ္ ေခၚ တကၡသိုလ္ ေခၚ တကၠသိလာ ၁။ ဆရာခင္ဗ်ာ တကၠသိုလ္လား တကၠသိုလား ခင္ဗ်ာ ၁၉၆၂ ခု ဇူလိုင္လထုတ္ သတင္းစာပါ တကၠသို စာလံုးကို ေမး...