Please Forgive Me သည္းခံေတာ္မူၾကပါ
ေဆာရီး။ အဲလိုမျဖစ္ႏိုင္ေၾကာင္းပါ။ သတ္ပံုစာမဖတ္လိုသူမ်ား ဘေလာ့ႏိုင္ပါတယ္။ စိတ္မဆိုးပါ။ တျခားလူေတြအတြက္ ေနရာရေစပါမယ္။ က်န္းမာေရးသက္သက္သာေရးတဲ့ဆရာဝန္ေတြ ရွိမွာပါ။ ကြ်န္ေတာ္က တမ်ိဳးတည္းမက ေရးေနတာ ၾကာလွျပီ။
စာေတြစေရး၊ ေမးတာေတြစေျဖကတည္းက အမ်ိဳးမ်ိဳးအၾကံေပးတာေတြ လာတယ္။ နည္းေတြကေတာ့ စံုလွျပီ။ ႏိုင္ငံေရး မေရးပါနဲ႔လည္းပါတယ္။ ဘေလာ့ဝင္မရလို႔ လာတယ္။ အဲဒီတုန္းက ေဖ့စ္ဘြတ္မေပၚေသးပါ။
ဘေလာ့ေပၚစကတည္းက ေရးေနတာ။ အဲဒီကာလ ဘေလာ့ေတြက ခုေလာက္ အဆင္မေခ်ာေသးပါ။ ပိုက္ဆံအကုန္ခံျပီး ဝဘ္ဆိုင္ဒိုမိန္းတခု ဝယ္သံုးခဲ့ေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေငြမတတ္ႏိုင္လို႔ ဘေလာ့သာ အားကိုးေရေတာ့တယ္။ အခုေတာ့ ဘေလာ့က အဆင္ေျပပါတယ္။
ေဖ့စ္ဘြတ္ကိုလည္း တခုတည္းက လူနည္းတယ္ဆိုလို႔ ေပ့ခ်္တခုနဲ႔ ေနာက္ အေကာင့္တခု၊ စုစုေပါင္း (၃) ခုလုပ္ထားတယ္။ တင္စရာတိုင္းကို အဲဒီသံုးခုနဲ႔ ဘေလာ့၊ အားလံုးဆို ေလးခုမွာတင္ရတယ္။ တခုခုမွားလည္း အဲဒီေလးေနရာနဲ႔ သိမ္းထားတဲ့ ဖိုင္ကိုပါ အကုန္လိုက္ျပင္ရတယ္။
ကြ်န္ေတာ္က လခစားမဟုတ္ပါ။ ဘယ္သူကမွလည္း ေထာက္ပံ့ေပးေနတာမဟုတ္ပါ။ ဘယ္ဟာကိုသာ ေရးပါလို႔ေတာ့ မေျပာသင့္လို႔ ထင္ပါတယ္။ မၾကိဳက္တဲ့သူက ေက်ာ္သြားလို႔ရတာပဲ။ ဘေလာ့လည္း ရတာပဲမဟုတ္လား။ ေမးနည္းမွာ စည္းကမ္းေလးလုပ္ထားေတာ့ အခ်ိန္ကုန္သက္သာတယ္။ ခုေတာ့ နည္းနည္းတိုးတက္တာကလြဲရင္ အဆင္မေျပေသးပါ။ ေမးနည္းစည္းကမ္းအေၾကာင္း မေျပာရ၊ မပို႔ရတဲ့နာရီမရွိပါ။ ၾကားထဲမွာ အဆီအေငၚမတည့္တာေတြကသာ အခ်ိန္ကို ကုန္ေစတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ ေဆးပညာစာလည္းေရးမယ္။ ေမးတာေတြလည္း ေျဖတတ္တာေျဖမယ္။ ႏိုင္ငံေရးနဲ႔ သုတစာတိုေလးေတြပါ ေရးပါမယ္။ ေရးႏိုင္တဲ့အထိေပါ့။ ၾကာေတာ့မယ္ေတာ့ မထင္။ သည္းခံေတာ္မူၾကပါ။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၇-၄-၂ဝ၁၇
ည (မနက္) ၂ နာရီ၊ ၁၁ မိနစ္။
Comments
Post a Comment