Monday, February 16, 2015

The voyage ဤခရီး နီးသလား

လြန္ခဲ့တဲ့ ၃ ႏွစ္တိတိကစာ။ ဤခရီး မနီးပါ၊ ဘယ္ေလာက္ကြာေသးလည္း မေျပာႏိုင္ပါ၊ ဘယ္ကိုယ္ေတာ္ သကၤန္းအရင္ရံုရံုဗ်ာ၊ ဆြမ္းစားေတာ့ အတူတူ ဘုန္းေပးၾကရတာ။

တေလွတည္းမွာစီး ဦးကထိုင္ပါ၊ ကမ္းကိုေတာ့ အတူတူဆိုက္ၾကမွာ။ ပဲ့ကိုင္ကအခယာ၊ တက္ကိုင္သူမွာအေရးပါ၊ ခရီးသည္ေတြဟာလည္း ေလွအဆင္း ျမင္းအတက္ သတိမပ်က္ၾကရမွာ။

ပန္းတိုင္မေရာက္ခင္ တက္မေထာင္ခ်င္နဲ႔တဲ့ဗ်ာ၊ ႏွစ္ ၁ဝဝ အရင္ကေမြးဖြါး၊ ဗိုလ္ခ်ဳပ္စကား မွတ္သားထားၾကပါ။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရွစ္တန္းမွာသင္ခဲ့ရတဲ့ လီယိုေတာ္လ္စထြိဳင္းေရးတဲ့ အိုင္ဗင္-သည္-ဖူးလ္ စာအုပ္ထဲက အိုင္ဗင္ကိုသင္ေပးတဲ့ ကေဝမၾကီးစကား မွတ္သားထားပါ၊ ဘယ္ေလာက္ျပီးျပီလည္း ျပန္မၾကည့္နဲ႔၊ ဘယ္ေလာက္ ေဝးေသးလည္း လွမ္းမၾကည့္နဲ႔တဲ့ဗ်ာ။

ပင္လယ္ခရီးတိုင္းမွာ ေမခလာမရွိပါ၊ ကိုယ့္ကိုယ္ကိုသာ အားကိုးၾကရမွာ။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၆-၂-၂ဝ၁၅
၁၆-၂-၂ဝ၁၈

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

Celebrity in Green ဆယ္လီ သို႔မဟုတ္ လီဆယ္

လူမႈေရးစည္းကမ္းအရ လူတဦး ကြယ္လြန္သြားရင္ မေကာင္းတာ ထုတ္မေျပာအပ္ပါ။ ႏိုင္ငံေရးစည္းကမ္းအရေတာ့ ေျပာခ်င္တယ္။ ပို႔စ္တခု ေတြ႔တယ္။ ၈၈ ၿပီးေတာ့ ...