Halloween ဟယ္လိုဝင္း
ကြ်န္ေတာ္ေဆးေက်ာင္းစတက္ရတဲ့ ၁၉၆၅ ႏိုဝဘၤာလဆန္း (၁) ရက္ေန႔ကို မေမ့ပါ။ ၇ ႏွစ္ၾကာ စာသင္အျပီးမွာ အလုပ္သင္ဆရာဝန္စလုပ္ရတာလည္း ၁၉၇၂ ႏိုဝဘၤာလထဲမွာပဲ။ ေဆးမန္းက သူငယ္ခ်င္းတျမံဳ ေမျမိ့ဳစစ္ဆးရံုမွာ တာဝန္ေပးခံၾကရတယ္။ ေမျမိ့ဳဆိုတာက ေႏြမွာေတာင္ေအးလို႔ ႏိုဝဘၤာဘာလဆိုေတာ့ မႏၲေလးသားမ်ား ခ်မ္းသလား မေမးနဲ႔။ ကြ်န္ေတာ္တို႔အကုန္ စစ္ေဆးရံုထဲက အိုေဟာင္းေနတဲ့တိုက္တလံုးမွာ စုျပံဳေနၾကရတယ္။ ေရခ်ိဳးခန္းမွာ အပူေပးစရာကပ်က္ေနေတာ့ ေရခ်ိဳးဘို႔ဆိုတာ စစ္ေဆးရံုက အရပ္သားဆရာဝန္ေတြၾကားမွာ တပင္ေရႊထီး စစ္သားစုေဆာင္းေရးလုပ္တဲ့အထဲ ပါခဲလွတယ္။
စစ္ေဆးရံုမွာ အရပ္သားေတြခင္ျမာ စစ္ဗိုလ္စစ္သားေတြၾကားမွာ အထာမက်ၾကပါ။ အဲလိုပဲ အရပ္သားေတြၾကားမွာလဲ စစ္ဗိုလ္စစ္သားေတြ အထာက်မွာမဟုတ္ပါ။ ကိုယ္ခ်င္းစာၾကည့္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အထာမက်တာက ေဟာက္ဆာဂ်င္ လုပ္ရတာ တႏွစ္တိတိသာၾကာလို႔ ကံေကာင္းတယ္။ စစ္ဗိုလ္ေတြအုပ္ခ်ဳပ္ေနတာ ႏွစ္ေလးငါးဆယ္ၾကာ အထာကမက်ေတာ့ အရပ္သူအရပ္သားေတြမွာ ကံဇာတာကို တႏွစ္တခါ ေရနံေခ်းသာသုတ္ေနၾကရတယ္။
တျမန္ႏွစ္က ႏိုဝဘၤာမွာေတာ့ ျဖဲေျခာက္ေနတဲ့သရဲကို မေၾကာက္ၾကေတာ့ဘဲ မဲေပးခဲ့ၾကတယ္။ ေကာင္းတယ္။ ဒီမွာေတာ့ သရဲကို ရီစရာသေဘာထားၾကတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ အစိမ္းေတြ တေစၦေတြကို ေၾကာက္ေနစရာမလိုပါ။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၃-၁ဝ-၂ဝ၁၆
၂၃-၁ဝ-၂ဝ၁၇
Comments
Post a Comment