သေဘာက်လို႔ ဆရာ့ဆီပို႔လိုက္ရတာပါရွင္
ေကာင္း၏။ အားရွိ။ ေက်းဇူး။
ကေန႔ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ ေတြ႔ခဲ့တဲ့ မိန္းကေလးဖခင္က ရန္ကုန္တကၠသိုလ္က ျမန္မာစာပါေမာကၡတဲ့။ အမည္လည္း ေျပာျပတယ္။ ယူအက္စ္ေအက ယူနီဗာစတီတခုကို ျမန္မာစာလာသင္ေပးရတယ္တဲ့။ သူ႔ဖခင္လာရင္ ဖုန္းဆက္ျပီး ေတြ႔ေပးမယ္တဲ့။ ေတြ႔လည္း ေတြ႔ခ်င္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ဆိုတာလည္း ရွိေသးတာ။
စာေရးဆရာေတြ ေဟာေျပာတာမွာ သတ္ပံုမမွားၾကလို႔ နားေထာင္ခ်င္ေပမဲ့ သူတို႔ေရးတဲ့ စာအုပ္ေတြကိုေတာ့ ေပၚလစီသတ္ပံုေတြနဲ႔ေရးထားရင္ မဖတ္ခ်င္။ မဖတ္တတ္။
ကြ်န္ေတာ္က ႏိုင္ငံေရးမွာလည္း ေခါင္းမာလို႔ ရြာျပင္မွာေနရသူ။ သုတပညာနဲ႔ ယဥ္ေက်းမႈအရာေတြမွာ အားမနာတတ္သူ။ ပညာကို ပညာလို ျငင္းရတာေတာ့ သင့္ျမတ္ပါတယ္။ ကုလားထိုင္နဲ႔ အမိန္႔ေပးတာမ်ိဳး မေကာင္းပါ။
ပို႔ေပးတဲ့စာထဲမွာပါတဲ့ ႐ွင္မဟာရ႒သာရ၊ ႐ွင္အုန္းညိဳ၊ ဝန္ႀကီးပေဒသရာဇာ၊ နတ္သွ်င္ေနာင္၊ ဦးၾကင္ဥ၊ ဦးပုည၊ ေယာမင္းႀကီးဦးဖိုးလႈိင္၊ ျမဝတီမင္းႀကီးဦးစ စတဲ့ ဆရာေတာ္ေတြ ပညာရွင္ေတြေခတ္မွာ ကုလားထိုင္မေပၚေသးပါ။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၈-၂-၂ဝ၁၈
Comments
Post a Comment