Burma: An Enchanted Spirit ဗမာျပည္ (သို႔) သီဆိုျမည္တမ္းေနတဲ့ ဝိဉာဥ္ေတြ
အမွာစာေရးသူတဦးက ဒုကၡေတြေရာက္ခဲ့တဲ့ႏိုင္ငံက အမာရြတ္ေတြကိုျပခ်င္တာလို႔ ဆိုပါတယ္။ စစ္သားေတြရ့ဲ တိုက္ပြဲ ဒဏ္ရာေတြကို ေငးၾကည့္မယ့္အစား သူတို႔ကို သယ္ေဆာင္ၾကရသူေတြ ျပံဳးရယ္ေနတာကို ျပခ်င္တာပါလို႔ဆိုတယ္။ ျမန္မာ (သို႔) ဗားမားဟာ အဲလိုတိုင္းျပည္ေတြထဲကတခုပါ။ နာမည္ကိုက အမာရြတ္ပါ။ အဲဒီေနရာေဒသမွာ အလႊာေပါင္းစံု ေရာယွက္ေနတာပါတဲ့။
စာအုပ္ကို (နစ္ မိုင္လိမ္းစ္) က မိတ္ဆက္ေပးထားပါတယ္။ အျပံဳးေတြကသာ အရာေရာက္တယ္။ သူ႔ေခါင္းစဥ္ေတြက ေခါင္းစီးေတြထက္တာသြားတယ္။
ကြ်န္ေတာ္ ဒီပံုကိုတင္ေတာ့ ကြန္မင့္ေတြ အမ်ိဳးမ်ိဳးေပးၾကတယ္။ သူမ်ားေတြနဲ႔ေတာ့ ယွဥ္မရေပမယ့္ တိုးတက္လာပါတယ္။ ဒီပံုကေဟာင္းေနပါျပီ၊ အခုဒိထက္ေကာင္းလာျပီ စသျဖင့္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္ေလာက္က ဘတ္စ္ကားတိုးစီးေနတဲ့ပံုကို သံုးမိေတာ့ တေယာက္က အဲလိုညံ့တာေတြ အခုမရွိေတာ့ပါဘူးလို႔ ေရးလာတယ္။ ေနာက္မွာ ကြ်န္ေတာ္က်မတို႔ဆီမွာ အဲတာမ်ိဳးေတြ အခုထိရွိပါတယ္လို႔ ဝိုင္းေထာက္ခံၾကလို႔ သက္သာသြားတယ္။
ကြ်န္ေတာ္က အရွိကိုသာ သိခ်င္ေရးခ်င္ပါတယ္။ ဓါတ္ပံုေတြက ေဟာင္းခ်င္ေဟာင္းမွာေပါ့။ အျဖစ္အပ်က္ေတြက ေဟာင္းခ်င္ေဟာင္းမွာေပါ့။ ပုဂံကပံုေတြခ်ည္းျပျပီး အေနာ္ရထာသာမဟုတ္ပါ၊ တရုပ္ေျပးမင္းနရသီဟပေတ့လည္း ကြ်န္ေတာ္တို႔တိုင္းျပည္က ဘုရင္ပဲမဟုတ္ပါလား။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၃ဝ-၄-၂ဝ၁၅
Comments
Post a Comment