Thursday, April 30, 2015

Image reading အရိပ္ျပရင္ အေကာင္ထင္ေစခ်င္

လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္က ကေန႔တင္လိုက္တဲ့ (ပို႔စ္) ၂ ခုမွာ မွတ္ခ်က္ေရးသူတခ်ိဳ႕က ကြ်န္ေတာ္ေပးခ်င္ခ်င္တဲ့ (မက္ေဆ့ခ်္) ကို မငံုမိၾကပါ။ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ပတ္ရထားနဲ႔ ပုဂံ။ ျမိဳ႕ပတ္ရထားပံုေအာက္မွာ အဲလိုဟာေတြထက္ ေကာင္းတာေတြရွိေနျပီလို႔ ေရးတာေတြ႔တယ္။ ပုဂံကိုၾကေတာ့ ရွႈခင္းေကာင္းတာ၊ လွတာ၊ လြမ္းစရာကိုေရးတယ္။ ႏွစ္ခုလံုးမွာ ကြ်န္ေတာ္ ဆိုလိုခ်င္တာက အဲတာေတြမဟုတ္ပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏိုင္ငံထဲက တကယ့္အရွိကို သူမ်ားေတြကၾကည့္သြားတာကို ျပခ်င္တယ္။

အရွိဆိုတာ အေဟာင္းလည္းအရွိပဲ အသစ္လည္းအရွိပဲ။ ရွိခဲ့တာနဲ႔ ရွိေနတာ။ သူမ်ားေတြက အေပၚယံေလးၾကည့္ေပမယ့္ ကြ်န္ေတာ္တို႔က သမိုင္းအထိၾကည့္ရပါမယ္။ ေနျပည္ေတာ္က ဆယ္လမ္းသြားလမ္းမၾကီးေတြေပၚက အက္စ္ယူဗြီနဲ႔ လူေတြသာ ျမန္မာျပည္သားမဟုတ္ပါ၊ ရန္ကုန္ျမိဳ႕ပတ္ရထားေပၚက ေခါင္းရြက္သည္လည္း ျမန္မာႏိုင္ငံသူပါလို႔ ေျပာခ်င္တာ။

ဘုန္းတန္ခိုးၾကီးတဲ့ဘုရင္သာ တို႔ဘုရင္လို႔ ထင္မေနၾကပါနဲ႔ နရသီဟပေတ့လည္း ရာဇဝင္ထဲကဘုရင္ပါပဲလို႔ ေျပာခ်င္တာ။ နရသီဟပေတ့ဟာ ေလးမည္ရမင္းျဖစ္ပါတယ္။ နရသီဟပေတ့၊ တရုတ္ေျပးမင္း၊ မင္းေခြးေခ်း၊ သားႁမႊာဘ။ သူဟာ ၁၂၅၄ ကေန ၁၂၈၇ အထိ ၃၃ ႏွစ္ၾကာနန္းစံခဲတဲ့မင္းလည္းျဖစ္တယ္။ နန္းသက္ရွည္တိုင္းလည္း မင္းေကာင္းမဟုတ္တာကိုပါ သိၾကပါလားခင္ဗ်ာ။ မင္းဆိုးေတြနန္းသက္ရွည္ရင္ တိုင္ျပည္ပ်က္တတ္တာလည္း သိပါခင္ဗ်ား။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၃ဝ-၄-၂ဝ၁၅
၃ဝ-၄-၂ဝ၁၇

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

သတ္ပံုမွန္ေခတ္က

ေကာက္႐ိုးကေလးတမွ်င္ စာကေလးတေစာင္ ေဒါက္တာတင့္ေဆြ