Monday, July 18, 2016

Performance Art အတုပညာ

အာဇာနည္ေန႔မွာ ကေလးလို႔ေခၚရမယ့္အရြယ္ မိန္းကေလး ေယာက္်ားေလးေတြ ဂုဏ္ျပဳသီခ်င္းေတြ တီးမႈတ္ သီဆို တင္ဆက္ၾကတာေတြ႔ေတာ့ သေဘာက်ပါတယ္။ ခ်ီးမြမ္းပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ႕႕႕

ကြ်န္ေတာ့္ရဲ႕ညံ့တဲ့ပညာေတြထဲမွာ ေတးဂီတနဲ႔ သုခုမကေအာက္ဆံုးမွာရွိပါတယ္။ တတ္သေလာက္ေလးနဲ႔ နည္းနည္းေတာ့ ေရးပါရေစ။

ကေလးေတြမွာ အသံကေတာ့ ေျပာစရာမရွိပါ။ လက္ဟန္၊ ကိုယ္ဟန္ကို ဒါရိုက္တာေတြက သင္ေပးထားတဲ့အတိုင္း သရုပ္ေဆာင္ၾကတယ္။ နည္းနည္းလြန္ကဲေနတယ္ ထင္မိတယ္။ သူ႔အရြယ္နဲ႔သူ႔ဟန္ပန္ဆိုရင္ ပိုျပီးခ်စ္စရာေကာင္းမယ္၊ ပိုျပီးေလးနက္မယ္ ထင္ပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ငယ္ငယ္က ရုပ္ရွင္ကေလးသရုပ္ေဆာင္ေတြကို လူၾကီးစကားေတြသင္ေပးထားတာမ်ိဳး ၾကည့္မရခဲ့၊ နားေထာင္မရခဲ့ပါ။ ဝတၳဳေတြမွာလည္း ဇာတ္ေကာင္က တန္ရာတန္ရာမေျပာတဲ့ (လိုင္း) ေတြဖတ္ရတာ သေဘာမက်ပါ။

အႏုပညာဆိုတာ အတုပညာျဖစ္ေပမယ့္ ဇာတ္လိုက္တိုင္းကို ဆူပါမင္းလိုမလုပ္သင့္လို႔ ထင္ပါတယ္။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၈-၇-၂ဝ၁၆

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္၏ ေကာင္းကြက္ကိုရွာျခင္း

လုပ္သားျပည္သူႏွင့္ ဦးၾကီးဟု အေခၚခံရသူမ်ား၏ စကားဝိုင္းမွာ ေျပာၾကတယ္။ လုပ္သားျပည္သူ- အဲဒါ ငစိန္နဲ႔ မီးဒုန္းေခတ္ ဦးၾကီး - ဆန္တျပည္ ၆၅ ျပ...