Punctuation ျမန္မာစာ ပန္က်ဴေယးရွင္း
ပန္က်ဴေယးရွင္းကို ျမန္မာလို ပါဠိလို မရွိေသးပါ။ တေယာက္တမ်ိဳးေတာ့ ရွိတယ္။
၁။ ပုဒ္ထီး ပုဒ္မ မခ်ပဲ စာျခားေရးလို႔ရလား ဆရာ
၂။ သို႔မဟုတ္ကို အတိုေရးခ်င္ရင္ (သို႔) ကို ကြင္းခတ္ရတယ္။ အရွည္ေရးရင္ ကြင္းမခတ္ရဘူးလို႔ သိထားပါတယ္ဆရာ။ အခု (သို႔မဟုတ္) ကို အရွည္ေရးၿပီး ကြင္းခတ္ထားတာမ်ိဳးကေကာ ေရးလို႔ရလားဆရာ။
( - ) ကြင္း မလိုေလာက္ပါ။ စာေရးသားနည္းမွာ အက်င့္ပါေနတာေတြ ရွိတယ္။
စာနဲ႔ ဂဏန္းကို ျခားမေရးၾကတာ နားလည္ရခက္တယ္။ ဥပမာ အသက္ေရးတာ ၁၀ႏွစ္လို႔ေရးၾကတယ္။ (၁၀) ႏွစ္၊ ဒါမွမဟုတ္ ၁၀ ႏွစ္လို႔ ေရးသင့္တယ္။
ျမန္မာလိုေရးတာမွာ အသက္ကို အဂၤလိပ္ဂဏန္းနဲ႔ေရးၾကသူေတြ ၉၀% ေလာက္ရွိတယ္။ ျမန္မာလို ၁-၂-၃-၄ ရွိတယ္ မဟုတ္ပါလား။
အဂၤလိပ္စာလံုးနဲ႔ ျမန္မာစာတြဲေရးရာမွာလည္း ျခားေရးမွသာ ရွင္းတယ္။ Ultrasoundရိုက္တယ္လို႔ ေရးၾကတာလည္း ၈၀% ေလာက္ရွိတယ္။ Ultrasound ရိုက္တယ္လို႔ ျခာေရးရမယ္။
အသဲေရာင္ စီပိုးကို cပိုးလို႔ေရး ေမးသူေတြ ၃၀% ေလာက္ရွိတယ္။ ငပိုးလို႔ဖတ္ေနရတယ္။
အေတာ္မ်ားမ်ားက ဖူးလ္စေတာ့ထည့္ေရးတယ္။ ျခာလည္းမျခာေတာ့ ကြန္ျပဴတာက အဲဒါကို ေဒါ့လို႔မွတ္ယူျပီး စာတေစာင္လံုးဟာ ဝါက်တေၾကာင္းတည္းသာ ျဖစ္ေနေတာ့တယ္။ လိုက္ျပင္ဖတ္ေနရာတာက အလုပ္ၾကီးတခု။
ျမန္မာစာမွာ (၊) နဲ႔ (။) သာရွိတယ္။ ေနာက္မွသာ (-)၊ ကြင္းစ၊ ကြင္းပိတ္ေတြ၊ အဖြင့္အပိတ္ ေကာ္မာေတြကို သံုးလာတာ။ ျမန္မာ့စြယ္စံုက်မ္းမွာ ပုဒ္ကေလး၊ ပုဒ္ၾကီးလို႔ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔စာသင္တဲ့ေခတ္မွာ ပုဒ္ထီး၊ ပုဒ္မလို႔ သင္တယ္။ အတူတူသာျဖစ္ပါတယ္။ ဝါက်အဆံုးမွာ ပုဒ္မ ေခၚ ပုဒ္ၾကီး ခ်ရတယ္။ စကားစုတခုေနာက္မွာ ပုဒ္ထီး ေခၚ ပုဒ္ကေလး ခ်ရတယ္။ ေမးခြန္းအမွတ္အသားနဲ႔ အာေမဋိတ္သံအမွတ္အသားေတြကို မထည့္တာက ပိုေကာင္းတယ္။
မီဒီယာစာေရးနည္းက တမ်ိဳး။ ေခါင္းစဥ္မွာ ပုဒ္ထီး ပုဒ္မ စတာေတြ မထည့္ရ။
ကဗ်ာကို ဘယ္လိုပံုႏွိပ္သလဲ စနစ္ မတူၾကပါ။ တေၾကာင္းအဆံုးတိုင္းမွာ ပုဒ္ထီး မခ်ပါ။ တပါဒအဆံုးမွာသာ ပုဒ္မခ်တယ္။
ခုေခတ္မွာ ဖုန္းကေနစာရိုက္သူေတြ အတိအက်လိုက္နာၾကပါလို႔ မေျပာလိုပါ။ ဖတ္တဲ့သူ နားလည္ေစေအာင္ေတာ့ ေရးေစခ်င္တယ္။ ဒါမွသာ လိုရင္းေရာက္ျပီး ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့အက်ိဳးရေစမယ္။ ေရာဂါအေၾကာင္းေမးတာကို ဆရာဝန္က နားလည္မယ္။ ကိုယ္ေျပာလိုတာကို ဖတ္တဲ့သူေတြ ရွင္းမယ္။ စနစ္နဲ႔ေရးသူ ေျပာသူ လုပ္ကိုင္သူကို လူေတြက ေလးစားၾကတယ္။ ျမန္မာစာကို ျမန္မာလိုေရးသူေတြက ေလးစားရမယ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၃-၉-၂၀၂၀
Comments
Post a Comment