ဗိုလ္ေအာင္ေက်ာ္သို႔
ဦးထိပ္ရိုက္ခြဲ၊ ပုံ၍လဲသည္
ေသြးရဲသံရဲလူတေယာက္။
လူသာလဲလည္း
မလွဲအလံ၊ ေလမွာပ်ံလ်က္
ေအာင္လံ ေဒါင္းလံ
ခြပ္ေဒါင္းလံ။
လူသာလဲလည္း
မစဲအသံ၊ မိုးမွာညံလ်က္
ေအာင္သံ ေဒါင္းလံ
ဟစ္ေႂကြးသံ။
အတြင္းဝန္႐ုံးပဲ့တင္ခ်ဳန္းစဥ္
အတုံးအ႐ုံး၊ က်ဆုံးသူက်
မ,သူ မ,ႏွင့္၊မလွမပ
ဒဏ္ရာရၾက။
မြမြေထာင္းေထာင္း
သူ႔ဦးေခါင္းလ်င္
ေျဖာင္းေျဖာင္းကြဲအက္
ေသြးစိုပြက္လည္း
မ်က္ရည္မစီး
လက္သီးက်စ္က်စ္
ထစ္ထစ္အံႀကိတ္
အနိုင္စိတ္တည့္
မတိတ္နိုင္ေသာ
ေသြးစက္မ်ား။
ေအာင္ေက်ာ္ေသေသာ္
ေျမငလ်င္ႀကီး
သိမ့္သိမ့္ဟည္း၍
ဝမ္းနည္းစကား
ဆိုသတည္း။
ဤေၿမ ကမၻာ
သြက္သြက္ခါေသာ
မဟာနိမိတ္
ေအာင္ေက်ာ္စိတ္ေၾကာင့္
ဖုတ္ၿပိတၱာေကာင္
သူ႔နန္းေဆာင္လည္း
ေျဖာင္ေျဖာင္ျဖဳန္းျဖဳန္း
လဲၿပိဳဆုံးသည္
ဟုန္းဟုန္းမီးေတာက္ခဲ့ေလၿပီ။
ေသြးတုံ႔ေသြးျပန္
ေသြးေတာ္လွန္သည္
ေသြးမွန္တစက္က်ခဲ့၍။
လူ႔ေသြးတစက္
အမွန္ထြက္ေၾကာင့္
ေျမသက္ခဲ့လ်င္
ထိုေသြးစင္သည္
အစဥ္လက္တုံ႔ျပန္ျမဲတည္း။
ဒီဇင္ဘာလ
ဆီးႏွင္းက်စဥ္
လြလြျပန႔္ၾကဲ
ႏွင္းဆုပ္ထဲမွ
ေသြးရဲတစက္
ေက်ာက္နီလက္သို႔
ျပက္ကနဲလ်င္
ကၽြန္ုပ္ျမင္သည္
လုလင္ကိုယ္ထင္ျပေခ်ၿပီ။ (တင္မိုး)
၁၃၀၀ျပည့္ အေရးေတာ္ပုံ မႏၲေလး အာဇာနည္ ၁၇ ဦး ၇၅ ႏွစ္ေျမာက္ အထိမ္းအမွတ္မဂၢဇင္းမွ
ကဗ်ာကို သတ္ပံု မူရင္းအတိုင္း တင္ေပးသူ ေက်းဇူး။ ယခုေသာ္ကား ျမန္မာစာသတ္ပံုကို ဗမာျမင္းစီးပုလိပ္မ်ားက ႐ိုက္ခြဲထားၾကပါသတည္း။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၂-၁-၂၀၂၀
Comments
Post a Comment