Friday, October 26, 2018

အလည္ျပန္ေတာ့

သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ ေရာက္တယ္။ အိမ္တိုင္းလိုလိုမွာ ကေလးေတြနဲ႔ ေျမးေတြနဲ႔။ ကြ်န္ေတာ့္ဆီလာလည္း အဲလိုပဲ။ စေနတနဂၤေႏြဆို ကေလးေတြလာၾကတယ္။ ခ်ိဳင္းေအာက္က တိုးၾကမယ္။ ေဆးေက်ာင္းတက္ၾကတုန္းကေတာ့ စာအုပ္ကိုယ္စီ ခ်ိဳင္းၾကားညွပ္ထားၾကတာေပါ့။

ေနာက္တျမိဳ႕မွာေတာ့ သီခ်င္းဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက မက္ကရိုဖုန္းနဲ႔။ ေဆးေက်ာင္းတက္ၾကတုန္းကေတာ့ ပခံုးမွာ နားၾကပ္ကိုယ္စီနဲ႔ေပါ့။

ေဆးေက်ာင္းသူတေယာက္က ႏွင္းဆီပန္းနဲ႔ပံု တင္ထားထားတယ္။ ေျမးေတြ အနားမရွိခ်ိန္ထင္တယ္။ ေဆးေက်ာင္းတုန္းကေတာ့ အနာတမီခန္းထဲမွာ ဒါးကိုယ္စီနဲ႔ေပါ့။

သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ႕ကေတာ့ စားေကာင္းေသာက္ဘြယ္ေတြပံု မနက္ညတင္ၾကတယ္။ ေဆးေက်ာင္းတုန္းကေတာ့ ေအးစန္း လက္ဖက္ရည္တိုင္မွာ အေၾကြးယူေသာက္ၾကတာေပါ့။

ေနာက္သူငယ္ခ်င္းကေတာ့ သူ႔ကေလးမဂၤလာေဆာင္ ႏွစ္ပတ္လည္ပံုတင္တယ္။ သူေနတဲ့တိုင္းျပည္က ဒီကေနေဝးတယ္။ ေဆးေက်ာင္းတုန္းကေတာ့ တခန္းတည္းေနၾကတယ္။

ေနာက္တခါ အလည္ျပန္ရင္လည္း သူငယ္ခ်င္းေတြဆီ ေရာက္ခ်င္ေသးတယ္။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၆-၁ဝ-၂ဝ၁၈

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္၏ ေကာင္းကြက္ကိုရွာျခင္း

လုပ္သားျပည္သူႏွင့္ ဦးၾကီးဟု အေခၚခံရသူမ်ား၏ စကားဝိုင္းမွာ ေျပာၾကတယ္။ လုပ္သားျပည္သူ- အဲဒါ ငစိန္နဲ႔ မီးဒုန္းေခတ္ ဦးၾကီး - ဆန္တျပည္ ၆၅ ျပ...