Tuesday, October 30, 2018

Hello November ဟယ္လို ႏိုဝဘၤာ

ႏိုဝဘၤာလမွာ ရာသီဥတု သင့္တင့္ေအးျမလို႔ ေျခခင္းလက္ခင္းသာပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ေဆးေက်ာင္းစတက္ရတာက ၁၉၆၅ ႏိုဝဘၤာလဆန္းတစ္ရက္ေန႔ဆိုတာ မေမ့ပါ။

၇ ႏွစ္ၾကာစာသင္ျပီးေတာ့ ေဟာက္ဆာဂ်င္ေခၚတဲ့ အလုပ္သင္ဆရာဝန္ လုပ္ရတာလဲ ၁၉၇၂ ႏိုဝဘၤာလထဲမွာပါ။ ေဆးမန္းက သူငယ္ခ်င္းတသိုက္ ေမျမိဳ႕စစ္ဆးရံုမွာ တာဝန္က်ၾကတယ္။ ေမျမိဳ႕ဆိုတာက ေႏြမွာေတာင္ေအးလို႔ ႏိုဝဘၤာဘာလဆိုေတာ့ ကြ်န္ေတာ္တို႔လို အညာသားေတြအဖို႔ ေအးလြန္းေနပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္တို႔ စစ္ေဆးရံုထဲက အိုေဟာင္းေနတဲ့ တိုက္တလံုးမွာ စုေနၾကရပါတယ္။ ေရခ်ိဳးခန္းမွာ ေရေႏြးေပးတာက ပ်က္ေနေတာ့ ေရခ်ိဳးဘို႔ဆိုတာ စစ္ေဆးရံုထဲမွာ အရပ္သားေတြအခ်င္းခ်င္း သူရဲေကာင္း ေရြးရသလိုပဲ။

အလုပ္ရျပန္ေတာ့လဲ အရပ္သားေတြဟာ စစ္သားေတြၾကားမွာ အထာမက်လွပါ။ အဲလိုပဲ အရပ္သားေတြၾကားမွာလဲ စစ္ဗိုလ္စစ္သားေတြ အထာက်မွာမဟုတ္ပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ အထာမက်တာက ေဟာက္ဆာဂ်င္လုပ္ရတာ တႏွစ္တိတိသာ ၾကာလို႔ ကံေကာင္းတယ္။ စစ္ဗိုလ္ေတြ ႏွစ္ေလးငါးဆယ္ၾကာ အုပ္ခ်ဳပ္ေနတာ အထာမက်ေတာ့ အရပ္သားလူအမ်ားမွာ အေတာ္ကို ကံဆိုးၾကပါတယ္။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၃၁-၁ဝ-၂ဝ၁၄
၃၁-၁ဝ-၂ဝ၁၈

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

ဆိုရွယ္လစ္ေခတ္၏ ေကာင္းကြက္ကိုရွာျခင္း

လုပ္သားျပည္သူႏွင့္ ဦးၾကီးဟု အေခၚခံရသူမ်ား၏ စကားဝိုင္းမွာ ေျပာၾကတယ္။ လုပ္သားျပည္သူ- အဲဒါ ငစိန္နဲ႔ မီးဒုန္းေခတ္ ဦးၾကီး - ဆန္တျပည္ ၆၅ ျပ...