Monsieur မြန္စီယာ
ေခတ္ကာလအရ ေျပာင္းတာေတြရွိပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ငယ္စဥ္က လူၾကီးသူမေတြေခၚခဲ့ၾကတာေတြ တခ်ိဳ႕ကို မသံုးေတာ့ပါ။ ေက်းေတာ္မ်ိဳး၊ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး၊ သခင္မ၊ အရွင္မ၊ ဘုရား၊ အကြ်န္၊ အကြ်န္မ၊ ေသြးေသာက္၊ ကိုရင္၊ ႕႕႕
ခုလူေတြ ေျပာဆိုၾကတာထက္ ေရးတာေတြေတာ့ ဖတ္လို႔သိရပါတယ္။ ဖရင္းတဲ့။ က်န္တာေတြကိုေတာ့ စာထဲ တည့္မေရးခ်င္ပါ။ သူေဌးစာလံုးက ေပ်ာက္ေနျပီးသား တခါျပန္ေၾကာ့လာတာပါ။
အခု လူေတြ႔ရင္ ဘယ္သူ႔ကိုျဖစ္ျဖစ္ အမ်ိဳးစပ္ေခၚေနၾကတယ္။ အရင္က ေက်ာင္းဆရာဆရာမနဲ႔ ဆရာဝန္ေတြကို အမ်ိဳးစပ္မေခၚၾကပါ။ ဆရာဝန္ဆီစာေရးတာ ဟိုင္းတဲ့။
ကိုယ့္ကိုယ္ကို ေဖၚျပၾကတာေတြကလည္း ကြ်န္ေတာ့္အဖို႔ေတာ့ တမ်ိဳးျဖစ္ေနတယ္။ ဘယ္လိုလူကိုေျပာေျပာ သားတဲ့ သမီးတဲ့။ အကို အမကေတာ့ အရင္ကလည္းေခၚပါတယ္။
အဘေရာဂါေတာ့ ေျပာလြန္းလို႔ထင္တယ္၊ နည္းလာျပီ။ အဘအက်င့္ေတြပါ ေပ်ာက္ပါေစသတည္း။ ကြ်န္စနစ္မၾကိဳက္လို႔ ကြ်န္ေတာ္မသံုးဘူး ဆိုတာေတြ ဖတ္ရတယ္။ သခင္စိတ္ေကာ ေမြးရဲ႕လား။ အဘေခၚေနသူေတြ ၾကီးလာရင္ အဘျဖစ္ခ်င္ၾကမွာ စိုးရိမ္တယ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂ဝ-၁ဝ-၂ဝ၁၈
Comments
Post a Comment