Billboards ဆိုင္းဘုတ္ႏိုင္ငံေရး
၁၉၈၈ စစ္တပ္က ထပ္အာဏာသိမ္းေတာ့ ဆိုင္းဘုတ္ေရာင္ အနီျဖစ္လာတယ္။ တို႔တာဝန္ေတြက မ်ားတယ္။ သတိေပး ျခိမ္ေျခာက္တာကမ်ားတယ္။
အဲဒီေခတ္အစေလာက္မွာ ကြ်န္ေတာ္က ျပည္ပထြက္ေျပးရတယ္။ အိႏၵိယမွာ ဆိုင္ဘုတ္မရွိတဲ့အိမ္က ရွားတယ္။ ေစ်းေရာင္တာေတြ။ ေၾကာ္ျငာေတြ မ်ားတယ္။ ထိုင္းေရာက္ေတာ့လည္း အဲလိုပဲ။ ေစ်းေရာင္တာေတြ မ်ားတယ္။ ေၾကာ္ျငာေတြ မ်ားတယ္။
တရုပ္ျပည္ေရာက္သြားေတာ့ တမ်ိဳးထူးေနျပန္တယ္။ တရုပ္က တပါတီ ကြန္ျမဴနစ္စနစ္ က်င့္သံုးတဲ့ႏိုင္ငံျဖစ္လို႔ ကိုယ့္ဆီက မဆလလိုပဲ ေအာက္ေမ့တာ၊ ဘယ္ဟုတ္မလဲ ပါတီဆိုင္းဘုတ္ဆိုတာ အေတာ္ရွားတယ္။ တူတံဇဥ္ပါ ကြန္ျမဴနစ္အလံ သူတို႔ရံုးေရာက္မွသာျမင္ခဲ့ရတယ္။ ကြန္ျမဴနစ္စီမံကိန္းေတြ ေအာင္ျမင္ေနတယ္ဆိုတဲ့ဆိုင္းဘုတ္လည္း မေတြ႔မိ။ ျခိမ္းေျခာက္တဲ့ဆိုင္းဘုတ္လည္း မျမင္မိခဲ့။
ယူအက္စ္ေအမွာလည္း ဆိုင္းဘုတ္မ်ားပါတယ္။ ဘီလ္ဘုတ္ေခၚတယ္။ တခ်ိဳ႕ဟာေတြက အခိုင္အမာ၊ တခ်ိဳ႕ဟာေတြကို မၾကာမၾကာေျပာင္းတယ္။ ရိုးအီမသြားေအာင္ ျပင္ေရးၾကတာ။ ေရာင္းေကာင္းေအာင္လို႔ပါ။ သူတို႔က စီးပြါးေရးသာ။
ျမန္မာျပည္မွာ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြက ဆိုင္းဘုတ္အစိမ္းနဲ႔ အဝါေရာင္ေတြျဖဳတ္တဲ့သတင္းေတြ ဖတ္ရတယ္။ တပ္ပိုင္နယ္ေျမ မက်ဴးေက်ာ္ရေတြကို မႏွစ္က အလည္ျပန္ေတာ့ ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၆-၇-၂ဝ၁၇
၁၆-၇-၂ဝ၁၉
Comments
Post a Comment