Saturday, April 20, 2019

တ တလံုးေက်

မႏွစ္က ဒီရက္ေတြမွာ အေျခခံစာတတ္ေျမာက္ေရးလႈပ္ရွားမႈပို႔စ္ေတြ ေတြ႔ပါတယ္။ မဆလ ေခၚ ျမန္မာ့ဆိုရွယ္လစ္ ေခတ္တုန္းကေတာ့ စာမတတ္သူပေပ်ာက္ေရး အသံုးလံုးစီမံခ်က္ လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၆၄-၁၉၈၄ အထိ လုပ္အားေပး ၅သိန္းေက်ာ္နဲ႔လို႔ မွတ္တမ္းတခုက ဆိုပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ အဲသည္တုန္းက လုပ္အားေပးဆရာ မလုပ္ခဲ့ရပါ။ ဆယ္တန္းေျဖျပီး ေကာလိပ္ဆက္မသြားခင္ အေတာ္ၾကာလို႔ ဆယ္တန္းေအာင္ခဲ့တဲ့ မံုရြာျမိဳ႕ အထက (၂) မွာပဲ လုပ္အားေပးစာသင္ရပါတယ္။

အသံုးလံုးေအာင္ပြဲတခုကို ဘုတလင္ျမိဳ႕နယ္ ေညာင္ကန္မွာလုပ္ေတာ့ (ဦး) သိန္းေဖျမင့္လာျပီး ေဟာေျပာတာကို နားေထာင္ဖူးတယ္။

ခုေခတ္မွာ တမ်ိဳးလုပ္စရာ လိုေနတယ္။ အေျခခံ မဟုတ္ပါ။ ပါေမာကၡေတြ၊ ညႊန္ခ်ဳပ္ေတြ၊ ညႊန္မွဴးေတြ၊ စာေရးဆရာေတြနဲ႔ ကဗ်ာဆရာေတြအတြက္ တ တလံုးေက်သင္တန္း။ သူတို႔တေတြက တတလံုးတည္း မေရးတတ္ၾကပါ။

ကေန႔

ကေန႔ ဆိုတဲ့အသံုးအႏႈန္းကို အကိုးအကားေလးႏွင့္ ရွင္းျပေပးပါလားဆရာ။

သတ္ပံုစာအုပ္ေတြမွာ ကေန႔လို မပါ။ စကားအရာမွာသာသံုးတယ္။ စကားေျပာစာေရးနည္းမွာ သံုးတယ္။ ယေန႔၊ သည္ေန႔၊ သည္ကေန႔လို႔လည္း ေရးၾက ေျပာဆိုၾကပါတယ္။ ဘီဘီစီျမန္မာပိုင္းအပါအဝင္ မီဒီယာတခ်ိဳ႕မွာလည္း ကေန႔လို႔ ေရးၾကတယ္။ အြန္လိုင္းအဘိဓါန္တခုမွာေတာ့ ထည့္ထားတာေတြ႔တယ္။

ကေန႔ကို ဂေန႔သံထြက္တယ္။

ေဒၚအမာေရးတဲ့ လြမ္းသူ႔စာ စာအုပ္ထဲက လွခ်င္တဲ့ သမီးကေလးမ်ားသို႔ထဲမွာ သည္လိုပါတယ္။

အႏို႔ေပမယ့္ ကေန႔ အေနာက္ကလာတဲ့ ရုပ္ရွင္ေတြကို ႀကည့္တဲ့အခါ အမ်ိဳးသားေတြက အားလံုးလံုလံုျခံဳျခံဳ ေဘာင္းဘီရွည္နဲ႔ ကုတ္အကႌ်ဝတ္လို႔ မိန္းကေလးေတြကေတာ့ နည္းပညာမ်ိဳးစံုသံုး လွႏုိ္းရာရာ အဆင္အျပင္အမ်ိဳးမ်ိဳး
စိတ္ကူးရသေလာက္ထည့္ျပီး ရိွတာကို ေဖာ္နုိင္သမွ်ေပၚေအာင္ ေဖာ္လွစ္ျပသေနႀကရတယ္။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂ဝ-၄-၂ဝ၁၈
၂ဝ-၄-၂ဝ၁၉

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

မုန္း

တင့္တင့္ပပ သင့္အလွကို ဗန္းျပဂုဏ္တင္ တန္ဆာဆင္၍ အစဥ္အျမဲ ဘဝင္ထဲဝယ္ လွိႈက္လွဲျငိျငိ ကိုယ္ခ်စ္မိ၏။ ၾကည္ၾကည္ျမျမ ရႈမဝသည့္ ထြန္းပသစ္သစ္ လွ...