Friday, April 26, 2019

မိုး

မိုးတသားေလာက္၊
ဖြားလိုက္ေစခ်င္
ေရႊျမက္ခင္းျပင္၊
အိပ္ခင္းဆင္။

ေကာင္းကင္အေမ
လ်ွပ္ေရႊ႐ိုးရဲ၊
ေရမႊာကြဲေအာင္
သြန္ႀကဲ ေမြးဖြားလိုက္ပါဦး။

႐ိုးတံလက္က်ဲ၊ ညိဳ မြဲမြဲနဲ႔
ဝမ္းဆြဲသစ္ပင္၊ လံု႔လရွင္လဲ
ဖြားျမင္ခ်ိန္ေစ့၊ ဆီးႀကိဳ ေပြ႕ဖို႔
ေမ်ွာ္လို႔မဆံုး၊ ေႏြညဥ့္လံုး။ ။

ဇြန္ ၁၉၈၅ ထုတ္ စံပယ္ျဖဴ အမ်ိဳးသမီးမဂၢဇင္းပါ ၾကည္ေအာင္ေရးတဲ့ကဗ်ာ။

ခုေခတ္မွာ မိုးတစ္သားလို႔ေရးၾကေတာ့ ဝမ္းဆြဲသစ္ပင္ လံု႔လရွင္မွာ ဖြားျမင္ခ်ိန္ေစ့ေပမဲ့ တစ္ေနရွာတယ္။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၆-၄-၂၀၁၉
Aungmyint Oo ေက်းဇူး။

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

အရြက္ ႏွင့္ အပြင့္

အရြက္ေတြသာ ရွိစဥ္က အတူတူ အစိမ္းေရာင္သာ။ ပြင့္လာေတာ့ အေရာင္အမ်ိဳးမ်ိဳး။ အဲလိုပါပဲ။ ကိုယ့္သားသမီးေတြ၊ ကိုယ္စာသင္ေပးလိုက္တဲ့ ေက်ာင္းသူေက်ာင...