Wednesday, March 18, 2015

Learning စာဖတ္ျခင္း

• စာဖတ္နည္းေမးၾကတယ္။ ေမးကတည္းက ေမးသူဟာ ပညာလိုခ်င္ေနျပီမို႔ လမ္းေပၚေရာက္ေနျပီ။ ဆက္ေလွ်ာက္ပါေလ။ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ မတူတူတာသဘာဝပါ။
• ဘယ္လိုအေနအထားနဲ႔ စာဖတ္သလည္းေမးတယ္။ အဲတာလည္း တေယာက္တမ်ိဳးပဲေပါ့။
• ၁၉၉ဝ တံုးက ပခုကၠဴကိုေရာက္ေတာ့ က်မ္းျပဳဆရာေတာ္တပါးကို ဝင္ဖူးျဖစ္တယ္။ မတ္တတ္ရပ္ျပီး စာဖတ္တယ္။ စာေရးတယ္။ စာအုပ္တင္စရာကိုလည္း သူ႔အရပ္နဲ႔အေနေတာ္ေတြလုပ္ထားတာ ေတြ႔ခဲ့ရတယ္။ ဆရာေတာ္လိုေတာ့ မလုပ္ႏိုင္ပါ။
• ကြ်န္ေတာ္က ခါးနာတတ္လို႔ ပုလဲမွာေနကတည္းက ၾကိမ္ခင္းပါဆက္တီခံုမွာ ငါးထပ္သားျပားခင္းထိုင္ရတယ္။ ေဒလီေရာက္ေတာ့ ကူရွင္ပါဆက္တီခံုအရွည္မွလည္း ငါးထပ္သားေလာက္ထူတဲ့သစ္သားျပား ခင္းထားတယ္။ ျပန္မာပက္လက္ကုလားထိုင္ကို သေဘာက်ေပမဲ့ ေဒလီမွာ အဲတာမ်ိဳးဝယ္မရဘူး။ သားအၾကီးဆံုးက လုပ္ေပးထားတယ္။ ခါးေၾကာင့္ေတာ့ ၾကာၾကာထိုင္မရဖူး။ ရသေလာက္ေတာ့ ထိုင္ဖတ္တာပဲ။ အိပ္ယာကုတင္မွာ ေခါင္းရင္းမွာ ေက်ာေနာက္က အေနေတာ္ ေခါင္းအံုးနဲ႔လည္းစာဖတ္တယ္။ အိပ္ယာေဘးမွာ မီးပိတ္လို႔လြယ္ေအာင္ လုပ္ထားရတယ္။ အခုေနရာမွာေတာ့ အဲလိုကုတင္မ်ိဳး မရွိပါ။ ဘယ္တတ္ႏိုင္မလည္း။

• စာကို တမ်ိဳးတည္းဖတ္တတ္တဲ့အေလ့ရွိၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ္လည္းပါတယ္။ ဝတၳဳဆို ဝတၳဳ၊ သုတဆိုသုတခ်ည္း။ ရီစရာဆို ဟာသခ်ည္း၊ ဘာသာေရးဆိုလည္း ဆက္ဖတ္ေနမိတတ္ၾကတယ္။ ငယ္တံုးကပါ။
• ကြ်န္ေတာ္က ဘေလာ့ေပၚလာကတည္းက ေဆးပညာစာေတြေရးေနတယ္။ စာတပုဒ္ကို ေရးလိုက္။ နားလိုက္။ တျခားဘာသာရပ္ကို ေျပာင္းလိုက္လုပ္တာေကာင္းတယ္။ နားျပီးမွ ေရးေနတာကိုျပန္စစ္တယ္။ စာဖတ္တာလည္း အဲလို ေျပာင္းတာေကာင္းတယ္။
• (ကန္ေတာ့္ပါရ့ဲ) ကိုယ္လက္သန္႔ရွင္းခန္းဝင္ရင္ ဖတ္စရာမပါပဲ မဝင္တတ္ဘူး။
• မနက္လင္းရင္ သတင္းစာဖတ္တဲ့အက်င့္က ေဒလီမွာ အႏွစ္ ၂ဝ ေက်ာ္ရွိခဲ့တယ္။ အခုေနရာမွာေတာ့ မရွိေတာ့ပါ။ ဒီမွာက သတင္းစာဆိုတာ တမ်ိဳး။ ဝါရွင္တန္ဖက္မွာ သတင္းစာက အထူၾကီး။ ေစ်းလည္းမနည္းဖူး။ ဒီမွာက ေဒသခံသတင္းစာသာ ရွိတယ္။ တီဗြီလည္း ေဒသခံသတင္းပဲျပတယ္။ ဖက္ဒရယ္စနစ္ဆိုတာအဲလိုပဲ။ ကြ်န္ေတာ့္ အတြက္ေတာ့ သတင္းနဲ႔သုတအတြက္ အဲဒီစနစ္ကိုမၾကိဳက္ပါ။ ႏိုင္ငံတကာသတင္းေတြပါသိခ်င္တာ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းကပါ။ ဗီယက္နမ္စစ္ၾကီး၊ ဆိုဗီယက္နဲ႔ အေမရိကန္ျပိဳင္ၾကတဲ့စစ္ေအးေခတ္ၾကီးမွာ ၾကီးလာရလို႔ ေန႔တိုင္းသတင္းေတြ ၾကားသိေနခဲ့တာမို႔ ႏိုင္ငံတကာမွာ ဘာျဖစ္ေနလည္း သိပ္စိတ္ဝင္စားတာ။ ေဒသတြင္းခ်ည္းထဲမွာ ေလွာင္ခံေနရတာကို မၾကိဳက္ပါ။

• အယူအဆေရးမွာလည္း တခုတည္းမွာသာ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အေသေသာ့ခပ္ထားတာမ်ိဳး သေဘာမက်ပါ။ ဘာသာေရးမွာလည္း လြန္ကဲေအာင္မလုပ္ပါ။ အဲလိုေျပာတာကို အေကာက္ေတာ့ မလြဲေစခ်င္ပါ။ ျပတ္သားမႈမရွိတာလို႔ေတာ့ (ကိုယ့္ကိုယ္ကို) မထင္ပါ။ တျခားဘာသာေတြလည္း နည္းနည္းပါးပါးသိေအာင္လုပ္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ ကိုယ့္ကိုးကြယ္ရာဘာသာကို ေရအေရာမခံပါ။ ႏိုင္ငံေရးမွာလည္း သူမ်ားဟာေတြလည္း သိေအာင္လုပ္ေပမဲ့ ကိုယ္ယံုၾကည့္တဲ့၊ ကိုယ္ေထာက္ခံအားေပးတဲ့ ပါတီဖက္ကေန ရပ္တည္မႈက နည္းနည္းေလးမွ မက်ပါ။

• English စာ တိုးတက္ဖို႔ ဘယ္လိုစာေတြ ဖတ္ရင္အဆင္ေျပမလည္းေမးတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က အဂၤလိပ္စာ မေတာ္ပါ။ ေတြ႔တာမွန္သမွ်ဖတ္ပါတဲ့။ သတင္းစာ၊ ကာတြန္း၊ ဝတၳဳ။ ေကာင္းထက္ စစ္တာေရြးဖတ္တဲ့။ အဂၤလိပ္အစစ္က ေရးတာကို ေျပာတာပါ။ အင္ဒီယန္း-အဂၤလိပ္၊ ျမန္မာ-အဂၤလိပ္ သိပ္မဖတ္နဲ႔။ စားလံုးေပါင္း၊ ေဝါဟာရ၊ အသံထြက္ တက္တက္စင္ လြဲတတ္တယ္။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၈-၃-၂ဝ၁၅

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

သတ္ပံုမွန္ေခတ္က

ေကာက္႐ိုးကေလးတမွ်င္ စာကေလးတေစာင္ ေဒါက္တာတင့္ေဆြ