စိန္ပန္းနဲ႔ ပိေတာက္
ဘုန္းၾကီးက ဖီေလာ္ေဆာ္ဖီလည္း ေလ့လာတယ္။ ကေန႔တရားထဲမွာ တခ်ိန္က ျမန္မာျပည္တကၠသိုလ္နယ္မွာ အထင္ကရ နာမည္ၾကီးျပီး၊ လူငယ္ေတြအေပၚအမ်ားၾကီးလႊမ္းမိုးခဲ့တဲ့ တကၠသိုလ္ဘုန္းႏိုင္ရဲ႕ ကဗ်ာတပုဒ္ပါ ထည့္ေဟာပါတယ္။ (တကၠသိုလ္ဘုန္းႏိုင္ရဲ႕ ေနာက္ပိုင္းရပ္တည္ခ်က္ကို မသိမရွိပါ။ သူ႔ကဗ်ာကေတာ့ အခုထိအဓိပၸါယ္ရွိပါတယ္။)
စိန္ပန္းနဲ႔ ပိေတာက္။ စိန္ပန္းက တႏွစ္လံုးလို ပြင့္တယ္။ အေမႊးနံ႔ေတာ့ မရွိပါ။ ရာသီေရာက္ေတာ့ ပိေတာက္ပြင့္လာတယ္။ လွလြန္းေမႊးလြန္းလို႔ သူ႔ေခါင္းမွာလည္း ပိေတာက္၊ ကိုယ့္ေခါင္းမွာလည္းပိေတာက္။ အဲေတာ့ စိန္ပန္းက မုဒိတာပြါးပါတယ္။ သူ႔ရဲ႕တာရွည္ခံတဲ့သက္တမ္းကို ပိေတာက္ကို ေပးခ်င္ပါသတဲ့။
ေဒလီမွာတုန္းကလိုပဲ ဘုန္းၾကီးနဲ႔ စေကားစျမည္ေျပာျဖစ္တယ္။ ဘုန္းၾကီးက စာေလးေတြေရးတယ္တဲ့။ တရားကို မပင့္လည္း က်ဳပ္ေဟာမယ္လို႔ လိုက္ေဟာရပါသတဲ့။ သူေရးတာ နားလည္တဲ့သူ မရွိလွဘူးတဲ့။ လူငယ္ေတြကို စဥ္းစားေတြးေခၚတဲ့ ဒႆနေလးေတြ ပ်ိဳးေထာင္ေပးေနတယ္တဲ့။ စာေပေဟာေျပာပြဲသြားရင္းနဲ႔ ခ်င္းတြင္းျမစ္အေနာက္ဖက္က ပုလဲမွာရွိတဲ့ ကြ်န္ေတာ့္အိမ္ေလးကို သြားၾကည့္ခဲ့ေသးသတဲ့။
ျပည္တြင္းက ႏိုင္ငံေရး၊ ဘာသာေရး၊ ယဥ္ေက်းမႈ အေျခအေနသံုးသပ္ခ်က္ေတြ ကြ်န္ေတာ္ထင္တာ မမွားေၾကာင္း ဘုန္းၾကီးေမးၾကည့္ျပီး သိရတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ေရးတာေတြ နားမလည္ၾကလည္း က်ဳပ္ေဟာမယ္လုပ္ရမွာပဲ။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၃-၁၁-၂ဝ၁၆
Comments
Post a Comment