ေဒၚစု အိႏိၵယကို သြားျပီ
၂ဝ၁၂ ခုႏွစ္ ႏိုဝဘၤာလထဲ ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ အိႏိၵယကို အရင္ဆံုးတေခါက္လာစဥ္ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေဒလီမွာေနေသးတာမို႔ ေဒၚစုခရီးစဥ္ထဲက ျမန္မာကြန္ျမဴနတီနဲ႔ေတြ႔တဲ့အစီအစဥ္ကို အစကေနအဆံုးအထိ လုပ္ေပးႏိုင္တာေတြနဲ႔ လုပ္ခြင့္ရတာေတြမွန္သမွ် လုပ္ေပးခဲ့ရပါတယ္။ အမွန္အတိုင္းေျပာရရင္ မလာခင္ကတည္းက လုပ္ရတာျဖစ္ျပီး တခ်ိဳ႕ေနရာေတြမွာ ေနာက္ကေနသာ ပါခဲ့တာပါ။ မေရာက္ခင္ကတည္းက သတင္းရတာနဲ႔ ဆက္သြယ္ေရးေတြလုပ္ရတယ္။ ေဒၚစုဆီကို တိုက္ရိုက္မဟုတ္ပါ။ ေဒါက္တာ တင္မာေအာင္ဆီဆက္ရတယ္။ သူလည္း အလုပ္မ်ားတဲ့အထဲက အီးေမးလ္နဲ႔ျပန္ပါတယ္။ ေနာက္ အိႏၵိယအာဏာပိုင္ေတြနဲ႔ ဆက္သြယ္ရတယ္။ ႏိုင္ငံျခားေရး ဝန္ၾကီးဌာနာက ပရိုတိုေကာ္လ္အရာရွိေတြနဲ႔ေတာ့ အၾကိမ္ၾကိမ္ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ျပီး စီစဥ္ရပါတယ္။ ျမန္မာကြန္ျမဴနတီနဲ႔ အၾကိမ္ေပါင္းမ်ားစြာ၊ လူေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔ ေျပာရဆိုရ စီစဥ္ရပါတယ္။
ပရီုတိုေကာ္လ္ဌာနက ေဒၚစုနဲ႔ ကြန္ျမဴနတီေတြ႔ဘို႔ အခ်ိန္တနာရီတိတိသတ္မွတ္ထားတယ္။ အဲဒီနာရီျပည့္တာနဲ႔ ကားေပၚ တင္ေခၚသြားမယ္တဲ့။ အခ်ိန္ကိုက္ျဖစ္ေအာင္ ေဒါက္တာတင္မာေအာင္ကလည္းစည္းကမ္းခ်က္ေတြ ၾကိဳတင္ေပးပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ၾကားခံလူလိုလုပ္ရ၊ တံတားခင္းသူလိုလုပ္ရတယ္။ တံတားဆိုတာ သုေမဓာရွင္ရေသ့လိုပါ။ ေက်ာေပၚမွာ နင္းၾကြေတာ္မူပါဘုရား။ ကြ်န္ေတာ္မွသာမဟုတ္ပါ။ ဘယ္အလုပ္ၾကီးမ်ိဳးမွာမဆို သည္လိုလုပ္ၾကရသူေတြရွိပါတယ္။
အဲဒီခရီးစဥ္က ေအာင္ျမင္ခဲ့ပါတယ္။ ေနအိမ္အက်ယ္ခ်ဳပ္ကလြတ္လာတာ ရက္ပိုင္းသာရွိေသးျပီး ျပည္ပဒီမိုကေရစီ လႈပ္ရွားမႈရဲ႕ ဒုတိယခ်က္မေနရာလည္းျဖစ္လို႔ ေမွ်ာ္လင့္ထားခ်က္ေတြက အေတာ္ၾကီးမားနဲ႔အညီ ေအာင္ျမင္မႈကလည္း ကိုက္ညီပါတယ္။
သည္ေခါက္က တမ်ိဳး။ ေမွ်ာ္လင့္အားမၾကီးဘူးလို႔ ထင္ပါတယ္။ ခရီးစဥ္ကလည္း ပံုမွန္ခရီးသေဘာနဲ႔ အလုပ္တာဝန္ခရီး ျဖစ္တယ္။ သူ႔မွာ တျခားအေရးအရာေတြအတြက္ အခ်ိန္မေပးႏိုင္ေလာက္ပါ။ အဲဒီမွာ ျမန္မာကြန္ျမဴနတီဆိုတာလည္း ေသးငယ္သြားျပီ။ တာဝန္ခံလုပ္မဲ့သူေတြေရာ ဆရာၾကီးလုပ္မဲ့သူေတြပါ အဲဒီမွာမရွိၾကေတာ့ပါ။
သည္တခါ ေဒၚစုက BRICS ေခၚတဲ့ ဘရာဇီးလ္၊ ရုရွား။ အိႏၵိယ၊ တရုပ္နဲ႔ ေတာင္အာဖရီကႏိုင္ငံေတြ စုစည္းထားတဲ့ အဖြဲၾကီး ထိပ္သီးအစည္းအေဝးနဲ႔အတူ BIMSTEC အစုအဖြဲ႔အစည္းကိုပါ တက္ေရာက္မွာျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီထဲမွာ ဘဂၤလားဒက္ရွ္၊ ဘူတန္၊ နီေပါ၊ အိႏိၵယ၊ သီရီလကၤာ၊ ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ ထိုင္းႏိုင္ငံေတြပါတယ္။ အဓိကအာဂ်င္ဒါထဲမွာ ႏိုင္ငံတကာအၾကမ္းဖက္မႈ တိုက္ဖ်က္ေရးပါေနလို႔ ေလာလာဆယ္ ျမန္မာႏိုင္ငံကအျဖစ္အပ်က္ေတြနဲ႔ တိုက္ဆိုင္ေနျပီး စိတ္ဝင္စားစရာေကာင္းပါတယ္။
အိႏၵိယဝန္ၾကီးခ်ဳပ္ နာရင္ဒါမိုဒီအစိုးရကေန ျမန္မာႏိုင္ငံနဲ႔ဆိုင္တဲ့ ႏိုင္ငံျခားေရးေပၚလစီကုိ အေရွ႕ေမွ်ာ္ကေန အေရွ႕လုပ္လို႔ ေျပာင္းထားပါတယ္။ ျမန္မာျပည္မွာ စစ္အစိုးရတက္ကတည္းကထားခဲ့တဲ့ ေပၚလစီအေဟာင္းကို နာမည္ေျပာင္းထားတာပါ။ အိႏၵိယအဖို႔ အေရွ႕ေတာင္အာရွနဲ႔ခ်ိတ္ဆက္ဘို႔မွာ သူ႔ရဲ႕အေရွ႕ေျမာက္ေဒသကေန ျမန္မာျပည္ကိုဆက္ရမွာပါ။ သူ႔ဖက္မွာက သူပုန္သူကန္ေတြရွိေနတယ္။ အိႏိၵယအစိုးရကို လက္နက္ကိုင္တိုက္ေနၾကတဲ့ အေရွ႕ေျမာက္ေဒသက လက္နက္ကိုင္အဖြဲ႔ေပါင္း ဒါဇင္ဝက္ေလာက္က ျမန္မာ့ေျမေပၚမွာေျခကုပ္ယူထားၾကတယ္။ ျမန္မာစစ္အစိုးရလက္ထက္မွာ စခဲ့တာပါ။ ႏွစ္ႏိုင္ငံအစည္းအေဝးတိုင္းမွာ အဲတာကိုေျပာတယ္။ ေျပာတိုင္းလည္း ျမန္မာဘက္ကမရွိေစရပါလို႔သာ ျပန္ေျပာေနခဲ့တာ ႏွစ္ေပါင္းမနည္းေတာ့ပါ။ လက္ရွိျမန္မာအစိုးရကလည္း အိႏိၵယႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ၾကီး ဆူရွီမာ ဆြာရက္စ္ ေနျပည္ေတာ္ကို လာစဥ္က သည္အတိုင္းေျဖထားျပီးျဖစ္တယ္။ အဲဒီအိႏၵိယရဲ႕ျပႆနာဟာ ျမန္မာျပည္က တိုင္းရင္းသား လက္နက္ကိုင္ပဋိပကၡနဲ႔ တူေနတယ္။ အစိုးရက တစိတ္ပိုင္းသာ ၾသဇာသက္ေရာက္မႈရွိပါတယ္။
ဒီအစုအစည္းၾကီးႏွစ္ခုလံုးဟာ ကိန္းဂဏန္ေတြအရေတာ့ အင္မတန္မ်ားျပား ၾကီးမားပါတယ္။ ကမာၻ႔လူဦးေရရဲ႕ ေလးပံုတပံု ေနထိုင္တယ္။ ကမာၻ႔ GDP ရဲ႕ေလးပံုတပံု (၁၇ ထရီလီယန္) ရွိတယ္။ စီးပြါးေရးကေတာ့ ေကာင္းလွတာမဟုတ္ပါ။ ေလာင္စာဆီေစ်း က်ေနတယ္။ ရုရွားဟာ အေနာက္ႏိုင္ငံေတြရဲ႕ ဆန္ရွင္ဒဏ္ခံေနရတယ္။ တရုပ္မွာလည္း ထုတ္ကုန္ေတြ က်ဆင္းေနခ်ိန္ျဖစ္တယ္။ ေတာင္အာဖရိကဘ႑ာေရးဝန္ၾကီးကလည္း အေျခအေနသိပ္မေကာင္းတာေျပာထားတယ္။ တရုပ္နဲ႔ အိႏိၵယဆက္ဆံေရးဟာလည္း ထံုးစံအတိုင္း ျပိဳင္ဖက္သာျဖစ္တယ္။ ရုရွားကေနလည္း သူ႔ရဲ႕ဆီးရီးယားေပၚလစီကို ေထာက္ခံမႈရေအာင္လုပ္ခ်င္ေနမယ္။ တရုပ္ကလည္း သူ႔ေတာင္တရုပ္ပင္လယ္အေရးမွာ ေထာက္ခံေစခ်င္ေနမယ္။
အိႏၵိယအဖို႔မွာ SAARC ေခၚတဲ့ေတာင္အာရွႏိုင္ငံမ်ားအစုက အိႏၵိယနဲ႔ ပါကစၥတန္ဆက္ဆံေရးေၾကာင့္ အသက္မဝင္ ျဖစ္ေနတယ္။ အဲတာထဲမွာ ျမန္မာျပည္နဲ႔ အာဖကန္နစၥတန္တို႔ကို ေလ့လာသူအျဖစ္ ထည့္ထားတယ္။ အဲတာေၾကာင့္ ၁၉၉၇ ကတည္းကဖြဲ႔ထားတဲ့ BISTEC အုပ္စုကို ပိုျပီးအာရံုစိုက္ေနတယ္။ အိႏိၵယက ဘဂၤလားပင္လယ္ေအာာ္ က႑စံုဖြံ႔ျဖိဳး တိုးတက္ေရး လုပ္ခ်င္တယ္။ တရုပ္ကလည္း ပိုသားခါးပတ္လမ္းမၾကီးလုပ္ေနတယ္။ အဲတာၾကီးေတြ အားလံုးက ျမန္မာ့ေျမပံုကို ျဖတ္သန္းၾကမွာပါ။ မဏိပူကေန ဘန္ေကာက္ထိသြားမဲ့ သံုးႏိုင္ငံလမ္းမၾကီးလည္းပါတယ္။ စိတ္ကူးထားတာ ဖႏြမ္းပင္အထိဆက္မယ္။ တရုပ္ေဖါက္ခ်င္တဲ့လမ္းေတြက မ်က္စိနဲ႔မျမင္ႏိုင္တာေတြကလည္းပါတယ္။
ေဒၚေအာင္ဆန္းစုၾကည္ရဲ႕ဒီခရီးမွာ ေမွ်ာ္လင့္ႏိုင္တာေတြလည္းရွိပါတယ္။ ရခိုင္နယ္ေျမမွာျဖစ္တာဟာ လူမ်ိဳးေရးမဟုတ္၊ ဘာသာေရးမဟုတ္၊ အၾကမ္းဖက္မႈျဖစ္တယ္လို႔ တရားဝင္သတ္မွတ္ထားတယ္။ မိုဒီရဲ႕ ဘီေဂ်ပီပါတီကလည္း ဘာသာေရးအစြန္းေရာက္မႈေတြကို ရင္ဆိုင္ေနရတယ္။ တာလီဘန္အပါအဝင္ မြတ္ဆလင္အစြန္းေရာက္ အေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ပါကစၥတန္မွာအေျခစိုက္တယ္။ ေမာင္ေတာမွာအၾကမ္းဖက္မႈေတြလုပ္ေနတဲ့ေခါင္းေဆာင္လုပ္သူက အဲဒီမွာ ေျခာက္လသင္တန္းဆင္းခဲ့သူျဖစ္တယ္။ အိႏိၵယမွာ ထက္ျမက္တဲ့ R&W ေထာက္လွမ္းေရးဌာနရွိလို႔ သတင္းအခ်က္အလက္ေတြ ျမန္မာျပည္ကလိုခ်င္ရင္ ရႏိုင္ပါတယ္။
၂ဝဝ၉ မွာစဖြဲ႔ထားတဲ့ BRICS ဟာ အေမရိကန္အုပ္စီးထားတဲ့ IMF ကိုယွဥ္ဘို႔ရည္ရြယ္ျပီးဖြဲ႔ထားတာျဖစ္ပါတယ္။ BRICS ထိပ္သီးေတြမွာ အေနာက္အုပ္စုဆန္႔က်င္အျမင္ရွိတယ္။ ျမန္မာ့ဒီမိုကေရစီေရးၾကိဳးပမ္းမႈမွာက အေနာက္ႏိုင္ငံေတြကသာ ကူညီခဲ့တယ္။ BRICS ထဲက ေတာင္အာဖရိကဆိုရင္ ကုလလံုျခံဳေရးေကာင္စီမွာ ျမန္မာ့အေရးအဆိုကို ၂ဝဝ၇ တုန္းက ကန္႔ကြက္မဲေပးခဲ့တယ္။
ဒီခရီးစဥ္ကို အမ်ားက အမ်ားၾကီးအာရံုစိုက္မထားတဲ့ခရီးကေန ေဒၚစုဟာ စိတ္ေအးလက္ေအးနဲ႔ အိႏၵိယကေန ရႏိုင္တာေတြကို အရယူခဲ့ႏိုင္ဘို႔ အခြင့္ေကာင္းရပါမယ္။ စိုက္ပ်ိဳးေရး၊ ေဆးဝါးနဲ႔က်န္းမာေရး၊ အိုင္တီနည္းပညာ စတာေတြအတြက္ ေနာက္အဆင့္ေတြ တိုးေစႏိုင္ပါတယ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၆-၁ဝ-၂ဝ၁၆
Comments
Post a Comment