Yes we can! ဘာလို႔ မရရမွာလဲ
အျပန္မွာ သူ႔ကိုျပဳစုကုသေပးလိုက္တဲ့ သူနာျပဳဆရာမေလးကို သေဘာက်လို႔ ျပန္ေျပာေနတာ ၂ ခါရွိျပီ။ ေမးၾကည့္ေတာ့ အျဖဴတဲ့၊ အသက္ ၃ဝ ဝန္းက်င္ေလာက္တဲ့။ ဘာေတြသေဘာက်တာလဲ ႕႕႕ ဆက္ဆံေရးကအစတဲ့။
ဟုတ္တယ္။ ဒီမွာက ဆက္ဆံေရးက်ဲတာတို႔၊ ေအာ္တာေငါက္တာတို႔၊ မေခ်မငံတို႔ဆိုတာ အင္မတန္ရွားတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ဆီလာတဲ့ ေမးခြန္းေတြထဲက အထူးကုဆရာဝန္ေတြဆီမွာ ေမးခ်င္တာ မေမးခဲ့ရလို႔ျပန္ေျပာသူ (ရင္ဖြင့္သူ) ေန႔တိုင္း မနက္-ည လာတယ္။ ဒီမွာေတာ့ ျပီးစီးတာနဲ႔ ဘာေမးခ်င္ေသးလဲ ႕႕႕ ဆရာဝန္ကေရာ၊ သူနာျပဳကပါ အျမဲတမ္းေမးတယ္။
ဒူးအတြက္ ေနာက္ထပ္ ၄ ေခါက္လုပ္ရအုန္းမယ္တဲ့။ အင္စူးယားရင့္စ္ ေခၚ က်န္းမာေရးအာမခံက ကာဗာ ျဖစ္ပါတယ္တဲ့။ မေကာင္းေသးရင္ေကာ ႕႕႕ ဆိုေတာ့ အဲတာဆို က်မ စာေရးေပးမယ္တဲ့။
မနက္ကပဲ လန္ဒန္မွာေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းဆရာဝန္ကတင္ထားတာတခု ဖတ္မိတယ္။ ျမန္မာျပည္က က်န္းမာေရးဦးေႏွာက္ ယိုစီးမႈတဲ့။ က်န္းမာေရးပညာရွင္အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ဟာ တိုးတက္တဲ့ႏိုင္ငံေတြသြားျပီး အလုပ္ေနၾကတဲ့သူေတြနဲ႔ ဘြဲ႔လြန္တက္ျပီး ျပန္မလာသူေတြဟာ ဝင္ေငြပိုရတာတခုတည္းေၾကာင့္ ျမန္မာျပည္ကို ျပန္မလာခ်င္ၾကတာ မဟုတ္ပါဆိုတဲ့အခ်က္တခုကို စိတ္ဝင္စားမိပါတယ္။ အဲဒီအခ်က္ကေတာ့ ေဆးကုသမႈဝန္းက်င္အားနည္းခ်က္ ျဖစ္ပါသတဲ့။
ကြ်န္ေတာ္ ေမးခြန္းေတြကေန သိသေလာက္ က်န္းမာေရးဌာနကို အေကာင္းေျပာၾကတာက အေတာ္ကိုနည္းတယ္။ ျပဳမူဆက္ဆံပံုေတြကို ေရးျပၾကတာ၊ မ်က္ႏွာပူပူနဲ႔ဖတ္ရပါတယ္။
ဒီစာမွာ က်န္းမာေရးဌာနနဲ႔ဆိုင္တာတခုတည္းကို ေရးခ်င္တာမဟုတ္ပါ။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ လူမႈဝန္းက်င္ၾကီးတခုလံုးမွာ ျပင္စရာေတြ နက္နက္ရွိဳင္းရွိဳင္းရွိေနပါတယ္။ ဆရာဝန္ေတြ၊ သူနာျပဳေတြဘက္ကေန ေလွ်ာက္လဲခ်က္လို႔ မယူဆပါနဲ႔။ ျမန္မာ့လူ႔အသိုင္းအဝိုင္းၾကီးတခုလံုးမွာ ခပ္တိုတုိေဝါဟာရနဲ႔ေျပာရရင္ ယဥ္ေက်းမႈျပင္ၾကရပါမယ္။ စည္းကမ္း၊ အခ်ိန္၊ စကားအေျပာအဆို၊ ကိုယ္ႏႈတ္ႏွလံုး၊ ဆက္ဆံေရး၊ လုပ္ထုံးလုပ္နည္း၊ ဥပေဒ၊ အကုန္အစံုပါ လိုအပ္ေနတယ္။ ေစ်းသည္ေရာ၊ ေစ်းဝယ္ေရာ၊ ေစ်းေကာက္ေရာ၊ ႕႕႕႕႕ ေရာ၊ ႕႕႕႕႕ ေရာ။
ဘယ္ပညာရွင္မ်ိဳးမဆိုအတြက္ အဲတာမ်ိဳးေတြ လိုအပ္ေနတာပါ။ ဘာလို႔ အဲလိုပ်က္စီးသြားခဲ့ရသလဲ ေျပာမေနေတာ့ပါ။ ျပင္စရာေတြကိုသာ အာရံုစိုက္ၾကရေအာင္ပါ။ နည္းပညာေတြ ခ်မ္းသာၾကြယ္ဝမႈေတြကို လိုက္မမီေသးရင္ ယဥ္ေက်းမႈကိုေတာ့ ေမြးရာပါလည္းျဖစ္တာမို႔ မခက္ေလာက္ပါလို႔ သေဘာထားၾကရေအာင္ပါ။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂ဝ-၉-၂ဝ၁၆
Photo from Frontier Myanmar
Comments
Post a Comment