Tuesday, May 24, 2016

Phaung Gyi ေဖါင္ၾကီး

၁၉၇၃ ခုႏွစ္ ဆရာဝန္အလုပ္ရရျခင္း မံုရြာေဆးရံုၾကီးမွာ တာဝန္က်တယ္။ ကံေကာင္းတာက ကြ်န္ေတာ္က မံုရြာသား။ ဇာတိျဖစ္တဲ့ ပုလဲျမိဳ႕နယ္၊ မင္းရြာကေန ၅ ႏွစ္သားကတည္းက မံုရြာကိုေရႊ႕ေနခဲ့ရတယ္။ ကံမေကာင္းတာက (မဆလ) ေခတ္မို႔၊ စမ္းသပ္ခံဘဝေတြ ဒုနဲ႔ေဒးထဲမွာ ဆရာဝန္ျဖစ္စေတြလည္းပါလို႔ပါ။ အစိုးရမွာ ေငြမရွိတာလား၊ ေရႊဥာဏ္ေတာ္ စူးေရာက္တာလား မသိပါ။ အလုပ္ဝင္ဝင္ခ်င္း ဆရာဝန္တခ်ိဳ႕ကို (ေဂ်ေအအက္စ္) အငယ္တန္းဆရာဝန္ဆိုျပီးခန္႔တယ္။ ထံုးစံက ဆရာဝန္ျဖစ္တာနဲ႔ ေဂဇက္ဝင္အရာရွိ၊ ၄၅ဝ စေကး။ (ေဂ်ေအအက္စ္) က ၃၂ဝ စေကးပဲရတယ္။ တႏွစ္ေတာင္ မၾကာပါ၊ အဲဒီစနစ္ကို ျပန္တည့္ေပးလိုက္ျပန္ေရာ။

မံုရြာမွာ တႏွစ္ေက်ာ္ေလးသာတာဝန္က်ေပမဲ့၊ ေဖါင္ၾကီးသင္တန္းဆိုတာကို (၄) လတိတိသြားတက္ရတယ္။ အဲဒီသင္တန္း မတက္ရင္ အလုပ္မရတာတို႔၊ ဘြဲ႔လြန္မတက္ရတာတို႔၊ ႏိုင္ငံျခားသြားစာမသင္ရတာတို႔ လုပ္ထားတာကိုး။ အစိုးရဝန္ထမ္း မွန္သမွ်၊ အရာရွိေရာ-မရွိေရာ တက္ၾကတဲ့ မဟာသင္တန္းေက်ာင္းၾကီး ျဖစ္တယ္။ အဆင့္လိုက္ သင္တန္း အမ်ိဳးမ်ိဳး ခြဲထားတာ။ ဆရာဝန္ေတြတက္ရတာကို ေဇယ်သင္တန္းေခၚတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔က ေဇက် (၁၉) မွာ။ ဆယ္တန္း အတူေအာင္ျပီး စက္မႈတကၠသိုလ္ေရာက္သြားတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြလဲ ျပန္ေတြ႔ရတယ္။ သစ္ေတာဌာနအရာရွိေတြလည္း ပါတယ္။ သင္တန္းတခုကို လူ ၃ဝဝ ေက်ာ္စီရွိတာ။ တပ္ရင္းတခုပံုစံေပါ့။

ႏိုင္ငံေရး-စစ္ေရး-အုပ္ခ်ဳပ္ေရး ရည္မွန္းခ်က္ေတြနဲ႔ ဖြင့္ထားတာပါ။ ပညာဆိုတာ ဘာမဆို အသံုးက်တာမို႔ ေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာရင္ သင့္တဲ့အကဲျဖတ္မႈျဖစ္မွာပါ။ ဘာသာေတြကလဲ မနည္းဘူး။ တခါမွမသိဘူးတဲ့ ပညာေတြပါတယ္။ စိုက္ပ်ိဳးေရး-ေမြးျမဴေရးလည္း ပါေသးတယ္။ ရံုးသံုးပညာ၊ စာရင္းကိုင္-စာရင္းစစ္-တိုက္ပ္ရိုက္တာ၊ အေတာ္စံုပါတယ္။

စစ္ပညာသင္ရတာ ပင္ပန္းေပမဲ့ ပညာရတာေကာင္းပါတယ္။ (ဒေရလ္) လို႔ ေခၚတဲ့ စစ္ေရးျပ မနက္တိုင္းလုပ္ၾကရတယ္။ ဒါေတာင္ သင္တန္းဆင္းပြဲမွာၾက ဘယ္ေျခ-ညာလက္ မေလွ်ာက္ႏိုင္ခဲ့ဘူး။ လက္နက္ငယ္သင္တန္း၊ ညတိုက္ပြဲ၊ အခက္အခဲျဖတ္နည္း၊ တာတို-တာရွည္ ခရီးခ်ီတက္ျခင္း။ သင္တန္းသားတေယာက္ကို ၃ဝ၃ ရိုင္ဖယ္က်ည္ ၂ဝ တိတိပစ္ရတယ္။ ဂ်ီ-သရီးက ၅ ေတာင့္လားမသိဘူး။ အဲ႕႕႕ အစားအေသာက္ကေတာ့ ေန႔တိုင္းပဲဟင္းေပါ့ဗ်ာ။ သူငယ္ခ်င္း ဆရာဝန္တေယာက္ကေတာ့ ငါအိမ္ျပန္ရင္ ပဲဟင္းကို ၄ လ တိတိ အခ်က္မခိုင္းေတာ့ဘူးတဲ့။

တကၠသိုလ္ျပီးစ အလုပ္စဝင္ရခ်ိန္ျဖစ္လို႔ လူတိုင္းက ေက်ာင္းသားစိတ္အတိုင္းပါဘဲ။ လူဆိုတာ ရြယ္တူေတြစုေဝးၾကရင္ အသက္ၾကီးလာလည္း ေက်ာင္းသားစိတ္ကမေပ်ာက္ဘူး။ လြတ္လပ္တယ္။ စၾကေနာက္ၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔အုပ္စုက ေဆးေက်ာင္းကအက်င့္ေတြအတိုင္း လုပ္ၾကတာေပါ့၊ တနဂၤေႏြတရက္မွာ ေဖါင္ၾကီးနားက ရြာေတြဆီသြားျပီး၊ ထန္းရည္ဝယ္၊ တပ္ထဲသြင္း၊ ၾကက္သားကာလသားဟင္းခ်က္တာကို ျဖစ္ေအာင္လုပ္ၾကေသးတယ္။

သင္တန္းတခုခုမွာျဖစ္ျဖစ္၊ အားကစားပြဲမွာျဖစ္ျဖစ္၊ လူေတြရဲ႕မူလစရိုက္ေပၚလာတယ္။ ကိုယ့္အတြက္ကိုသာ ၾကည့္တဲ့သူ၊ သူမ်ားကိုကူညီခ်င္သူ၊ စည္းကမ္းကို ခပ္ေပါ့ေပါ့သေဘာထားသူ၊ ဦးေဆာင္ႏိုင္စြမ္းရွိသူ၊ အနစ္နာခံႏိုင္စိတ္၊ စတာေတြ အကုန္ေပၚတယ္။ ကြ်န္ေတာ္က ေဖါင္ၾကီးမွာ အိမ္သာက်င္းတူးဘို႔ တာဝန္လည္းတာဝန္လို႔ယူဆတယ္။ စစ္တပ္ဆိုတာ အမိန္႔နာခံေအာင္ ပံုသြင္းတာမဟုတ္လား။ တျပည္လံုးဆိုေတာ့ ဆရာဝန္ေတြလည္း ပံုအသြင္းခံရတာေပါ့။

ရီရမလို၊ ရြဲ႕ရမလို၊ ကြ်န္ေတာ္ အဲဒီေဖါင္ၾကီးသင္တန္းမွာ ၾကက္ေျခနီသင္တန္းေအာင္လက္မွတ္ရခဲ့တယ္။ (မဆလ) ေခတ္ ကုန္ခဲ့တာက (၂၈) ႏွစ္ရွိသြားျပီ။ ေဖါင္ၾကီးက အခုမွေခတ္ကုန္တယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔လူမ်ိဳးက အင္မတန္ေရွးရိုးစြဲတယ္။

Dr. တင့္ေဆြ
၂၄-၅-၂ဝ၁၆

Nay Myo Htet အထူးသင္တန္းေတြပဲ ရပ္နားလိုက္တာပါဆရာ။ အေျခခံပညာ/အဆင့္ျမင့္ပညာ အထူးမြမ္းမံသင္တန္းေတြပဲ ပိတ္သိမ္းလိုက္တာပါ။ အထူးေတြက တလသင္တန္းေတြပါ။ က်န္ပံုမွန္သင္တန္းေတြက ဆက္ဖြင့္ဦးမွာပါ။ ၂ဝ၁၇ မွာ အခု ၃ လသင္တန္းေတြက ၆ လတက္ရမွာပါ။ Diploma ေပးမွာပါ။ စစ္ေရးျပဘာသာရပ္ မပါေတာ့ပါဘူး။ တကၠသိုလ္ပံုစံမ်ိဳးလုပ္မွာျဖစ္တဲ့အတြက္ paperလည္းတင္ရပါမယ္။ Advanced Diploma ၉ လသင္တန္း၊ Master ၁ ႏွစ္သင္တန္းေတြလည္း ဖြင့္ပါမယ္ဆရာ။ အခုသင္ရိုးေတြဆြဲေနပါတယ္ဆရာခင္ဗ်ား။

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.

Plasma Donations from Recovered COVID-19 Patients ကရိုနာဗိုင္းရပ္စ္လူနာ ေသြးသြင္းကုသေပးေနျပီ

ကရိုနာဗိုင္းရပ္စ္ ကူးစက္ခံရျပီး ျပန္ေကာင္းလာသူရဲ႕ေသြးကို လိုအပ္တဲ့လူနာေတြကို သြင္းေပးကုသနည္းကို စမ္းသပ္ေနပါတယ္။ ေသြးထဲက ပလာစမာအရည္ကိုသြင္း...