Footwear ဖိနပ္ရာဇဝင္
ေက်ာင္းလြယ္အိတ္ထဲက စာအုပ္ေတြထုတ္၊ မစုတ္ေသးတဲ့ပုဆိုးနဲ႔အကႌ် ႏွစ္ထည္စီ၊ ေဘာင္းတီတိုလည္းႏွစ္ထည္၊ စြပ္က်ယ္မလို၊ ရြာကိုအလည္ျပန္မွာ သြားတိုက္တံမလို၊ ဗိုလ္ေကဖီးဘို႔ ဘီးမလို၊ ခံုဖိနပ္တို အိမ္မွာထား၊ ဆင္ၾကယ္ဖိနပ္၊ ရာဘာဖိနပ္ေတြ မေပၚေသးတဲ့ကာလ အေမက တာယာဖိနပ္ စီးသြားတဲ့။ ထြက္မဲ့ကားမီေအာင္အေသာ့ႏွင္ ေျခလ်င္နဲ႔ ျမစ္ဆိပ္ဆင္း၊ သူငယ္ခ်င္းေတြ ေမးေငါ့၊ ငါရြာအလည္သြားေတာ့မယ္ေပါ့။
ေဆးေက်ာင္းသားျဖစ္ေတာ့ ေဖါ့ဖိနပ္နဲ႔ နားၾကပ္။ ဖိနပ္ေပါက္တာကုတဲ့ဆရာဝန္၊ လူနာရွင္ကန္ေတာ့တာ စီးလို႔မကုန္ပါ။
ခံုဖိနပ္ေခတ္ကုန္တဲ့အခါ၊ ဆင္ၾကယ္ထက္က်ယ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးထဲမွာေတာ့ တခါခါ ဖိနပ္မပါ။ တခါတခါ ဘြတ္ဖိနပ္ပါ။ အခါခါ ကီဝီေဆးသုတ္၊ ဆံပင္ကို ေငြမင္နဲ႔ရွိဳးထုတ္။ အခုလုပ္ေနရတာ ဘဲယားဖုေဒါက္တာ၊ ဘာမွစီးေနစရာမလိုေတာ့ပါ။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၆-၉-၂ဝ၁၇
ေဆးေက်ာင္းသားျဖစ္ေတာ့ ေဖါ့ဖိနပ္နဲ႔ နားၾကပ္။ ဖိနပ္ေပါက္တာကုတဲ့ဆရာဝန္၊ လူနာရွင္ကန္ေတာ့တာ စီးလို႔မကုန္ပါ။
ခံုဖိနပ္ေခတ္ကုန္တဲ့အခါ၊ ဆင္ၾကယ္ထက္က်ယ္တဲ့ ႏိုင္ငံေရးထဲမွာေတာ့ တခါခါ ဖိနပ္မပါ။ တခါတခါ ဘြတ္ဖိနပ္ပါ။ အခါခါ ကီဝီေဆးသုတ္၊ ဆံပင္ကို ေငြမင္နဲ႔ရွိဳးထုတ္။ အခုလုပ္ေနရတာ ဘဲယားဖုေဒါက္တာ၊ ဘာမွစီးေနစရာမလိုေတာ့ပါ။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၆-၉-၂ဝ၁၇

Comments
Post a Comment