တဲႏွင့္ ပနာတင့္
ဆရာမင္းသုဝဏ္ေရးတဲ့မူရင္းကဗ်ာမွာ ပနာတင့္လို႔သာျဖစ္ပါတယ္။ သတ္ပံုျပင္ေရးျပီးထုတ္တဲ့စာေတြမွာ ၾကာနီတစ္ပြင့္ ျဖဴတစ္ပြင့္လို႔ေရးတယ္။ ပနံတင့္လို႔ေရးၾကတယ္။ အဲတာေတြ မွားတယ္။
ေနာက္ထုတ္စာအုပ္ေတြမွာ ပနံသင့္၊ ပနံရလို႔ ေရးၾကတယ္။ အဆင္ေျပညီညြတ္သည္၊ သင့္ျမတ္သည္လို႔ အဓိပၸါယ္ရတယ္။ အရင္ထုတ္သတ္ပံုစာအုပ္ေတြမွာ ပနာရ၊ ပနံရ၊ ပနာစား၊ ပနံစားလို႔ မပါ။
မိုးေရတက္ေရ တေဖြးေဖြး
ကြင္းက်ယ္ အေဝးေဝး
လယ္ေစာင့္တဲေလး ေျခတံရွည္
မိုးကုပ္ေအာက္မွာတည္
ၾကာနီတပြင့္ ျဖဴတပြင့္
တဲႏွင့္ ပနာတင့္။
ဆရာမင္းသုဝဏ္ေရးသားတဲ့ ျမန္မာစာျမန္မာမႈစာအုပ္ပါ ၁၉၄၈ ခုႏွစ္ကေရးခဲ့တဲ့ မိုးေတြေစြလို႔စာထဲက ကဗ်ာျဖစ္ပါတယ္။
ကြ်န္ေတာ့္သဘာကေတာ့ ကိုယ့္စာ ကိုယ္ကဗ်ာမွာ ကိုယ္မွန္တယ္ထင္တဲ့သတ္ပံုနဲ႔ေရးၾကတာကို သိပ္မေျပာလိုပါ။ မူရင္းစာေတြ ကဗ်ာေတြကို ကိုယ္ပိုင္သတ္ပံုေတြနဲ႔ျပင္ေရးတာကို သေဘာမတူပါ။ မလုပ္ေကာင္းလို႔ ယူဆပါတယ္။ ဆိုးသြမ္းေသာဘုရင္ၾကီးသည္ အလြန္ေကာင္းမြန္သည္လို႔ ရာဇဝင္ျပင္ေရးသလိုျဖစ္ေနတယ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁ဝ-၄-၂ဝ၁၈
Comments
Post a Comment