ေၾကာင္တရုပ္ ႏွင့္ ၾကြက္တအုပ္
ကစြန္း နဲ႔ ကန္စြန္း၊
က်မၼာ နဲ႔ က်န္းမာ၊
ငပိ နဲ႔ ငါးပိ၊
တရုပ္ နဲ႔ တရုတ္၊
ဒါး နဲ႔ ဓါး၊
ပဌမ နဲ႔ ပထမ၊
မံု႔ နဲ႔ မုန္႔၊
ယကၠန္း နဲ႔ ရက္ကန္း၊
ျမမၼာ နဲ႔ ျမန္မာ၊
လက္ဖက္ နဲ႔ လၻက္၊
သမတ နဲ႔ သမၼတ။
ျမန္မာစာမွာ ေဖၚျမဴလာေတြထြင္ကတည္းက သင္ေလခ်ာေလျဖစ္ရေတာ့သည္။
(၁) မ ေနာက္ ဘဲ လိုက္။
(၂) ခင္ငူေဂါေဒါပံုဝ။
(၃) ေရတြက္လို႔ရရင္ တစ္။
တရုပ္ကို တရုတ္ေရးကတည္း တရုပ္ေစသည့္ကြ်န္ တရုတ္ထြန္သည့္နြားျဖစ္ခဲ့ျပီ။
ဒါးကုိ ဓါးလို႔သာေရးေစအမိန္႔ ေပးကတည္းက ငွက္ၾကီးေတာင္ကို မသံုးရေတာ့ျပီ။
မံုကို မုန္႔လိုေရးမွသာ စားစရာလို႔ ထင္ၾကေတာ့သည္။
တက်ပ္ကို စသတ္ခိုင္းကတည္းက ေငြတန္ဖိုးက်လာသည္။
အရင္က ဗမာစာလံုးေနရာေတြကို ျမန္မာလို႔ လိုက္ေျပာင္းေတာ့ တိုင္းျပည္အဆင့္ ၁၉၀ ျဖစ္သြားသည္။
စကားလံုးေနာက္ ေကာက္ေကာက္ပါလိုက္ၾကလို႔ တိုင္းျပည္ ေနာက္ေကာက္က်ကာ က်န္ရစ္ျပီ။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၁-၇-၂၀၂၀
Comments
Post a Comment