တေယာက္ဆြဲ တေယာက္လစ္ ဂိုဂင္ျဖစ္၏
အခါအခြင့္သင့္ရင္ျဖင့္ ပို႔စ္ကေလးႏွင့္တကြ တင္ေပးပါဆရာ။
ကြ်န္ေတာ္လည္း မသိသေသး။ သိေလာက္သူတေယာက္ကို ေမးဦးမယ္။
ၾကည္ေအးရဲ႕မိတ္ေဆြရင္းတေယာက္က ျပန္ေျပာပါတယ္။ ေက်းဇူး။
ဇာတ္ေကာင္နံမည္က ဆရာထင္လင္းနံမည္ရင္း ကိုသိန္းေမာင္တဲ့၊ ေက်ာင္းဆရာလုပ္ရင္း ပန္းခ်ီဆြဲတယ္၊ မိန္းမနဲ႔ ကေလးရွိေတာ့ ပန္းခ်ီဆြဲရတာ မလြတ္လပ္တာမို႔ ျပင္သစ္ပန္းခ်ီဆရာ ဂိုဂင္ဘဝကို အားက်ေနတာ သူ႔မိတ္ေဆြ ငေပြကို ေျပာျပထားဖူးပါတယ္။
တရက္ေတာ့ အိမ္ကေဝးရာေျပးရင္ေျပးဆိုၿပီး ေငြလာေပးေပမဲ့ ကိုသိန္းေမာင္က လက္မခံ၊
ေငြကလည္း တျခားတေယာက္ဆီက ယူလာတဲ့ေငြ
သူ႔မိတ္ေဆြက ေပြ သူမယူလို႔ လစ္ေျပးသြားတာက ဂိုဂင္စတိုင္
သူက ပန္းခ်ီေရးတာ ဂိုဂင္စတိုင္
ဒါကို ဝတၳဳေခါင္းစဥ္
ဗမာျပည္မွာေတာ့ ေဂၚဂင္လို႔ပဲ သိၾကပါတယ္
မိတ္ေဆြနံမည္က ေမာင္ေမာင္စံေဖာ္တံ
သားသမီးမရွိတဲ့လူ၊ ေပြ ေနတဲ့လူ။
ေအာ္ - ေက်းဇူး မဖတ္ဖူး။ တေယာက္က အဖံုးပံုပို႔ျပီး ေမးလို႔။ ေက်းဇူး။
႐ုတ္တရက္ဆိုေတာ့ ပန္းခ်ီဆရာပဲ သတိရၿပီး အေသအခ်ာမသိလို႔ ျပန္ဖတ္ရပါတယ္။ ေပါင္းခ်ဳပ္မွာ ဂိုဂင္ မဟုတ္ဘဲ ႐ိုဂင္ ျဖစ္ေနတယ္ဆရာ။ ဒီပံုမွာ ဂိုဂင္ပဲထင္ပါရဲ႕အိုးပစ္အိမ္ပစ္ မိသားစုပစ္ၿပီး တဟီတီထိသြားတာ ေဂၚဂင္ ျဖစ္ပါတယ္။
ေအာ္ - ေနေကာင္းပါေစ။
ၾကည္ေအးတို႔ ကဗ်ာေတြ စာေတြေရးတဲ့ေခတ္က တေယာက္ကို တေယာက္လို႔သာ အမွန္အတိုင္းေရးခဲ့တယ္။ ခုေခတ္က လွ်ာရွည္မွတဲ့။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၃၀-၇-၂၀၂၀
Comments
Post a Comment