Drowning and life saving အသက္နဲ႔ မကစားပါနဲ႔
ကြ်န္ေတာ့္အျမင္က ေရနစ္သူတိုင္းကို (၁) အသက္ရွဴတာနဲ႔ (၂) ႏွလံုးခုန္တာ ၂ မ်ိဳးလံုးစစ္ေဆးျပီးမွသာ လိုတာေတြ လုပ္ရပါမယ္။ ရွယ္ေနၾကတဲ့နည္းထဲမွာ အဲတာမပါပါ။ ေရနစ္သူက ကေလးလား၊ လူၾကီးလားမပါပါ။ ဘယ္လိုေရထဲမွာ ဘာလုပ္ရင္းနစ္သလည္း မပါပါ။
တကမာၻလံုးမွာ ႏွစ္စဥ္ လူေပါင္း ၁႕၂ သန္းေရနစ္ေသဆံုးေနပါတယ္။ တမိနစ္မွ ၂ ေယာက္ႏွဳန္းေက်ာ္တယ္။ ၅ဝ% မကဟာ ကေလးေတြျဖစ္တယ္။ ကေလး ၃ ပံု ၁ ပံုေလာက္ဟာ ေနအိမ္အနီးအနားမွာ ေရနစ္တယ္။ ေရကူးသင္တန္း ေအာင္လက္မွတ္ရထားသူလည္း ေရနစ္ႏိုင္တယ္။ ေယာက္်ားေတြက မိန္းမေတြထက္ ေရနစ္တာပိုမ်ားတယ္။ ေရကူးကန္မွာ စည္းကမ္းစနစ္နည္းလို႔ျဖစ္တာမ်ားတယ္။ ၾကီးသူေတြေရနစ္လို႔ေသဆံုးရတာဟာ ေရမကူးတတ္တာနဲ႔ အေရးေပၚျပဳစုကုသနည္း အားနည္းလို႔ျဖစ္တယ္။ တခ်ိဳ႕မွာ ကိုယ္ခံက်န္းမာေရးမေကာင္းလို႔ ေရနစ္ရင္းေသဆံုးရတယ္။ ႏွစ္ပတ္လည္ ရာသီမေရြးေရနစ္တယ္။ အခ်ိန္မေရြးလည္းနစ္တယ္။ ပူေႏြးတဲ့ဥတုမွာေတာ့ ပိုမ်ားတယ္။ အပန္းေျဖခ်ိန္မွာ မ်ားတယ္။ အျဖစ္အမ်ားဆံုးက မြန္းလြဲေနာက္ပိုင္း အပူဆံုးအခ်ိန္မွာျဖစ္တယ္။ ဒီအခ်ိန္မ်ိဳးမွာ လူေတြကပင္ပန္းေနၾကျပီး ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ရာမွာ ထံုထိုင္းေနတာမ်ားၾကတယ္။ ပင္လယ္၊ ျမစ္ေခ်ာင္းေတြမွာ အမ်ားဆံုးေရနစ္တယ္။ ေရကူးကန္နဲ႔ ေရခ်ိဳးစည္ထဲမွာလည္းနစ္ၾကတယ္။
ေရနစ္သူေတြအားလံုးထဲက ၄ ပံု ၁ ပံုဟာ ေရကူးသမားေတြျဖစ္တယ္။ အသက္ ၂ ႏွစ္ကေန ၄ ႏွစ္က အျဖစ္အမ်ားဆံုး။ ေရထဲဆင္းခ်ိန္မွာ တေယာက္တည္းရွိေနသူမနည္းပါ။ ၁ဝ ေယာက္မွာ ၄ ေယာက္က ေရကူးကန္ေဘးအစပ္နဲ႔ ၂ မီတာ အကြာမွာျဖစ္တယ္။ ၄ ပံု ၁ ပံုဟာ ၁ မီတာ ေလာက္သာနက္တဲ့ ေရတိမ္ရာမွာနစ္ၾကတယ္။ ေရနစ္သူ ၃ ပံု ၁ ပံုဟာ အေမွာင္ထဲမွာျဖစ္တယ္။ ေရတိမ္ရာမွာ ဒိုင္ဗင္ထိုးလို႔ တႏွစ္မွာ လူ ၃ဝဝဝ နီးပါး ကိုယ္တျခမ္းေသတာျဖစ္ျဖစ္ ဇက္က်ိဳးတာ ျဖစ္ျဖစ္ခံရတယ္။
ေရနစ္လို႔ေသဆံုးရတာက
၁။ ေအာက္စီဂ်င္မဝျခင္း၊
၂။ ေရအသက္ရွဴလမ္းထဲရွဴသြင္းျခင္းနဲ႔
၃။ ေရရဲ႕အေအးဓါတ္ခံရျခင္း။
လူေတြဟာ အသက္မရွဴပဲေအာင့္ထားႏိုင္သူတခ်ိဳ႕ရွိတယ္။ အသက္မရွဴရတာနဲ႔ ေဆာက္တည္ရာမရျဖစ္ျပီ။ ကိုယ္လက္ေတြလႈတ္ခါမယ္။ လူ႔အသက္ရွဴမႈဟာ ေအာက္စီဂ်င္အနည္းအမ်ားဆိုတာထက္ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္ အနည္းအမ်ားအေပၚမွာ မူတည္တယ္။ အသက္မရွဴရေလေလ ကာဗြန္ဒိုင္ေအာက္ဆိုက္စုလာတာမ်ားေလျဖစ္တယ္။ အသက္ပိုရွဴခ်င္လာေလဆက္ျဖစ္မယ္။
အသက္ရွဴလမ္းထဲကို ေရဝင္လာရင္ သတိရွိေနသူတိုင္းက ေခ်ာင္းဆိုးျပီးျပန္ထုတ္ျပစ္တယ္။ ျဖစ္ႏိုင္ရင္မ်ိဳခ်မယ္။ သတိရွိသူျဖစ္ျဖစ္ သတိလစ္ေနသူျဖစ္ျဖစ္ ေရအသက္ရွဴလမ္းထဲကိုဝင္လာရင္ Laryngospasm ေခၚတဲ့ အသံအိုး အေခ်ာင္းေလးေတြတုန္ခါမႈ ျဖစ္လာမယ္။ ေလဝင္လမ္းကို ပိတ္ေစမယ္။ ေရနစ္ျခင္းျဖစ္စဥ္အစပိုင္းမွာ အစာအိမ္ထဲကို ေရေရာက္တာနည္းေသးတယ္။ အဆုပ္ထဲလည္း မမ်ားေသးပါ။ အသံအိုးအေခ်ာင္းေလးေတြတုန္ခါမႈျဖစ္လို႔ အသက္ရွဴမႈကိုပါ တားဆီးေစတယ္။ ေသဆံုးသူေတြမွာမတူတာက (၁) တခ်ိဳ႕လူေတြမွာ သတိလစ္ျပီးေနာက္မွာ အသံအိုးအေခ်ာင္းေလးေတြတုန္ခါမႈက ေလွ်ာ့က်သြားလို႔ ေရဝင္မယ္။ အစိုနစ္မြန္းျခင္းျဖစ္တယ္။ (၂) ႏွလံုးမရပ္မီအထိ အဲလိုမျဖစ္ေအာင္ ၇-၁ဝ% က ထိန္းထားႏိုင္တယ္။ အေျခာက္နစ္မြန္းျခင္းျဖစ္မယ္။ ေရကအဆုပ္ထဲဝင္လာရင္ ဓါတုေဗဒေတြေျပာင္းျပီ။
ေရရဲ႕အေအးဓါတ္ကေနလည္း သက္ေရာက္တယ္။ အေအးဓါတ္ေၾကာင့္ ႏွလံုးခုန္ေႏွးမယ္။ တုန္႔ျပန္ႏိုင္စြမ္းေတြ က်ဆင္းမယ္။ အလြန္ေအးထဲေရထဲနစ္ရင္ ၇ဝ% ဟာ ၁၅-၃ဝ မိနစ္မွာေသဆံုးႏိုင္တယ္။
၁၉၉၉-၂ဝဝ၆ ေလ့လာမႈတခုအရ -
၃၁႕ဝ% = သဘာဝေရထဲမွာနစ္တယ္။
၂၇႕၉% = တျခားေရထဲမွာနစ္တယ္။
၁၄႕၅% = ေရကူးကန္ထဲမွာနစ္တယ္။
၉႕၄% = ေရခ်ိဳးစည္ထဲမွာနစ္တယ္။
၇႕၂% = သဘာဝေရထဲလိမ့္က်လို႔နစ္တယ္။
၂႕၉% = ေရကူးကန္ထဲမွာလိမ့္က်လို႔နစ္တယ္။
ဝ႕၉% = ေရခ်ိဳးစည္ကထဲမွာလိမ့္က်လို႔နစ္တယ္။
တႏွစ္မွာ လူေပါင္း ၁ သန္းကို ကယ္ဆယ္ေနရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ (၁) ေရကူးရာမွာ လိုက္နာရမယ့္စည္ကမ္းေတြကို တင္းၾကပ္ထားရင္ (၂) ေရနစ္သူကယ္ ဘယ္လိုကယ္မလည္းပညာကို စနစ္တက်တတ္ထားရင္ လူ႔အသက္ေတြကို ကယ္ႏိုင္တယ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၄-၈-၂ဝ၁၅
Comments
Post a Comment