ျမန္မာျပည္မွာ ငတာေတြကမ်ား
ကြန္မင့္တခု = တာဝန္ရွိသူေတြ ေခၚၿပီး ေျပာျပလိုက္ပါဆရာ။ ဘိုးရာဇာနဲ႔ ဖိုးရာဇာလိုျဖစ္ေနဦးမယ္ :)
စာတိုငညိဳ ေခၚ ဝန္ဇင္မင္းရာဇာ ေခၚ ဖိုးရာဇာဆိုတာ အင္းဝေခတ္ မင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲ လက္ထက္မွာေပၚထြန္းခဲ့ပါတယ္။
မိတၳိလာကန္ဆည္စဥ္က တူးေဖၚေတြ႔ရွိတဲ့ ေရႊရုပ္ေငြရုပ္သမိုင္းကို ေျပာျပႏိုင္လို႔ နန္းေတာ္ထဲေရာက္ခဲ့တဲ့စာဆိုျဖစ္ပါတယ္။ ရာဇဓမၼသဂၤဟက်မ္းျပဳစုခဲ့တဲ့ ဦးဘိုးလိႈင္က မင္းတုန္းမင္းနဲ႔ သီေပါမင္းတိုု႔ လက္ထက္မွာ အမႈထမ္းခဲ့ပါတယ္။
ေယာအတြင္းဝန္ ဦးဘိုးလႈိင္ကို ေရႊျပည္ဝန္၊ ေယာမင္းႀကီး၊ ေရႊျပည္မင္းႀကီး၊ ဝက္မစြတ္ၿမိဳ႔စား၊ မေကြးၿမိဳ႔စား ဝန္ရွင္ေတာ္မင္းႀကီး၊ သတိုးမင္းႀကီး မဟာမင္းေခါင္သီဟသူ၊ ျမန္မာ့ႏိုင္ငံေရးသုခမိန္ႀကီး၊ ပထမသိပၸံစာေပ ျပဳစုသူလို႔ ေခၚဆိုခဲ့ၾကပါတယ္။ ခုေခတ္လူေတြကလည္း ဦးဘိုးလႈိင္ကို ခ်ီးမြမ္းၾကပါရဲ႕ နာမည္သတ္ပံုမွန္ေအာင္ မေရးတတ္ၾကပါ။ ျမန္မာျပည္မွာ ငတာေတြက မ်ားတယ္။
ခုေခတ္စာေရးသူေတြက သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းကိုလည္း ခ်ီးမြမ္းခန္းဖြင့္ၾကပါတယ္။ သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းေရးခဲ့တဲ့ စာေတြကိုေတာ့ သတ္ပံုျပင္ၾကတယ္။ ၃၁-၁-၁၉၅၅ ေန႔က သခင္ကိုယ္ေတာ္မိႈင္းေရးတဲ့စာမွာ ထိုမွတပါးလည္း၊ မွန္ကင္းတလွဲ႔ ထင္းတလွဲ႔၊ ေရစီးတခါ ေရသာတလဲွ႔၊ အဂၤလိပ္တရန္၊ တထီးတနန္း တခမ္းတနား၊ ကဗ်ာစြယ္စံုက်မ္း တေစာင္၊ သင္တမ္းတခုလို႔ေရးတယ္။ ေနာက္တပုဒ္မွာ တကာတဦးက၊ တရက္အတြက္၊ ဒဏ္ေငြတက်ပ္လို႔ေရးတယ္။ ဝိေသသနိဒါန္းစာထဲမွာ တစ္ဖန္ မဟုတ္။ ပုဂၢိဳလ္ထူးတစ္ပါးပါဘဲ မဟုတ္။ စစ္ကိုင္း မဟုတ္။ တစ္ပဲ့မတို႔က မဟုတ္။ တစ္ခ်ိဳ႕က မဟုတ္။ တစ္ပူပူ တစ္ေမွာင့္ေမွာင့္ မဟုတ္။ တစ္ခါလာေတြ႔ရေတာ့ မဟုတ္ပါ။
ျမန္မာျပည္မွာ ငတာေတြကမ်ားတယ္။ (ကန္ေတာ့ပါ)
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၉-၁၁-၂ဝ၁၇
Comments
Post a Comment