Summer Holiday ေႏြေက်ာင္းပိတ္ အတိတ္သတိရ
ေက်ာင္းေတြ ဘယ္ေတာ့ပိတ္မွာလဲ။
ပိတ္ျပီဆရာ။
• ေက်ာင္းလြယ္အိပ္ထဲက စာအုပ္ေတြထုတ္၊
• မစုပ္ေသးတဲ့ ပုဆိုးနဲ႔အကႌ် ႏွစ္ထည္စီ၊
• ေဘာင္းတီတိုလည္း ႏွစ္ထည္၊ စြပ္က်ယ္ မလို၊
• ရြာကိုအလည္ျပန္မွာ သြားတိုက္တံမလို၊ ဘိုေကဖီးဘို႔ ဘီးမလို၊
• ခံုဖိနပ္တို အိမ္မွာထား၊ ဆင္ၾကယ္ဖိနပ္၊ ရာဘာဖိနပ္ေတြ မေပၚေသးတဲ့ကာလ အေမက တာယာဖိနပ္ စီးသြားတဲ့။
• ထြက္မဲ့ကားမီေအာင္ အေသာ့ႏွင္ ေျခလ်င္နဲ႔ ျမစ္ဆိပ္ဆင္း၊
• သူငယ္ခ်င္းေတြ ေမးေငါ့၊ ငါေတာ့ ရြာအလည္သြားမယ္ေပါ့။
• ခ်င္းတြင္းျမစ္ၾကီး ကူတို႔စီးျပီး ေညာင္ပင္ၾကီးဘက္ကူး၊
• ကားမူးတတ္ေပမဲ့ ကားမူးေပ်ာက္ေဆးဆိုတာ မသိေသး၊
• ေခြ်းထြက္ ဖုန္ထူလို႔ လူကိုဘာျဖစ္သလဲ မဖတ္ရေသး၊
• ေသြးဆိုတာ နီတာကလြဲရင္ မသင္ရေသး။
• ယာဥ္ ၃ တန္၊ ကုန္ ၃ တန္၊
• စစ္က်န္ ခ်က္ပလက္ကား၊ ပုလဲသြားဘို႔ လူေခၚေန၊
• ေနပူရင္ ကုကၠိဳပင္ေအာက္ခို၊ ဟိုဟိုသည္သည္ ၾကည့္စရာမရွား၊
• ဟိုရြာသား သည္ရြာသား၊ စကားေျပာတာနားေထာင္၊ အေမာင္ေက်ာင္းသား သုတပြါး။
• ေမာ္ေတာ္တခါဆိုက္ ခရီးသည္တသိုက္တိုး၊ ကုန္ကလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး၊
• ပိုးထည္မပါ၊ ဇာေဘာ္လီမတတ္ႏိုင္၊ ႏိုင္လြန္ခပ္ရွားရွား၊
• အဝတ္အစား ပါးတာမသံုး၊ တံုးတယ္လို႔အေျပာခံရတဲ့ ျမစ္အေနာက္ဖက္သား။
• လက္ဖက္စို၊ လက္ဖက္ေျခာက္၊ ေသာက္စရာေဆးလိပ္ တံဆိပ္ကမ်ိဳးစံု၊
• ငါးေျခာက္၊ မီးျခစ္ေက်ာက္၊ ေဆးတံေသာက္ေဆး၊ ျမန္မာေဆး၊
• ကေလးသြားရည္စာ၊ ဘုန္းၾကီးကန္ေတာ့စရာ၊ ကေရကရာ၊ ၾကံသကာ၊
• ေနၾကာေစ့ေလွာ္မပါ၊ ကိုလာ မရွိ၊ ဂ်န္႔ဖုဒ္ မသိ။
• ထယ္သြား၊ ေပါက္ျပား၊ ဓါး၊
• ႏြားဖါးၾကိဳး၊ ေျပာင္းဖူးဖက္ေဆးလိပ္ျခည္တဲ့ၾကိဳး၊
• ပုဆိုးေခ်ာနဲ႔ ေပၚပလင္၊ လူျမင္ေနရာဝတ္စရာ သရက္ထည္လည္းပါ။
• ႏွစ္နာရီေစာင့္အျပီး ကားၾကီးေပၚလူစံု ကုန္ျပည့္၊ တေရြ႕ေရြ႕ထြက္၊
• ကားလက္မွတ္ မခက္၊ ဆန္အိပ္ေပၚတက္၊
• ေနာင္ႏွစ္သံုးဆယ္တြက္ဆစ္၊ အမတ္ျဖစ္မယ္သာသိရင္ေတာ့ ေခါင္းခန္းကေပါ့။
• တိုင္ကီေရဆူသလား ကားနား၊ ၾကားရြာဆင္းမဲ့လူရွိရင္ ကားရပ္၊
• မတ္တပ္သစ္ပင္ ေရခ်မ္းစင္မွာ ဆာဆာနဲ႔ေသာက္ရ၊ လြန္ေအးျမ၊
• ေရကတဆင့္ကူးစက္ေရာဂါ မေပါလွေသးတဲ့ကာလ။
• ႏွစ္ဆယ့္ရွစ္မိုင္ခရီး၊ သံုးနာရီစီးျပီး ခရီးဆံုးေရာက္၊
• အေနာက္မွာ ေနဝင္ျပီ၊ ေရနံဆီမီးခြက္အလင္းနဲ႔ ကားေပၚကဆင္း။
• ရြာကလာၾကိဳတဲ့လွည္း ေမွာင္မည္းမည္းမွာရွာ၊
• ဗိုက္ဆာလို႔လည္း ဘာဆိုင္မွမရွိ၊
• သိတဲ့အေမထည့္ေပးလိုက္တဲ့ ထမင္းခ်ိဳင့္ေလးထက္ ျမိန္ရွက္တဲ့အစာ ငါ့ကမာၻမွာမရွိ၊
• တအိအိနဲ႔လွည္း ေမွာင္ထဲမွာ ႏြားဆြဲရာလိုက္ပါ၊
• သံုးတိုင္ ေခၚ ေျခာက္မိုင္အကြာက ေမြးရပ္ရြာသည္၊ ငါ၏ေႏြရာသီစံနန္းျဖစ္ေတာ့သတည္း။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
ပိတ္ျပီဆရာ။
• ေက်ာင္းလြယ္အိပ္ထဲက စာအုပ္ေတြထုတ္၊
• မစုပ္ေသးတဲ့ ပုဆိုးနဲ႔အကႌ် ႏွစ္ထည္စီ၊
• ေဘာင္းတီတိုလည္း ႏွစ္ထည္၊ စြပ္က်ယ္ မလို၊
• ရြာကိုအလည္ျပန္မွာ သြားတိုက္တံမလို၊ ဘိုေကဖီးဘို႔ ဘီးမလို၊
• ခံုဖိနပ္တို အိမ္မွာထား၊ ဆင္ၾကယ္ဖိနပ္၊ ရာဘာဖိနပ္ေတြ မေပၚေသးတဲ့ကာလ အေမက တာယာဖိနပ္ စီးသြားတဲ့။
• ထြက္မဲ့ကားမီေအာင္ အေသာ့ႏွင္ ေျခလ်င္နဲ႔ ျမစ္ဆိပ္ဆင္း၊
• သူငယ္ခ်င္းေတြ ေမးေငါ့၊ ငါေတာ့ ရြာအလည္သြားမယ္ေပါ့။
• ခ်င္းတြင္းျမစ္ၾကီး ကူတို႔စီးျပီး ေညာင္ပင္ၾကီးဘက္ကူး၊
• ကားမူးတတ္ေပမဲ့ ကားမူးေပ်ာက္ေဆးဆိုတာ မသိေသး၊
• ေခြ်းထြက္ ဖုန္ထူလို႔ လူကိုဘာျဖစ္သလဲ မဖတ္ရေသး၊
• ေသြးဆိုတာ နီတာကလြဲရင္ မသင္ရေသး။
• ယာဥ္ ၃ တန္၊ ကုန္ ၃ တန္၊
• စစ္က်န္ ခ်က္ပလက္ကား၊ ပုလဲသြားဘို႔ လူေခၚေန၊
• ေနပူရင္ ကုကၠိဳပင္ေအာက္ခို၊ ဟိုဟိုသည္သည္ ၾကည့္စရာမရွား၊
• ဟိုရြာသား သည္ရြာသား၊ စကားေျပာတာနားေထာင္၊ အေမာင္ေက်ာင္းသား သုတပြါး။
• ေမာ္ေတာ္တခါဆိုက္ ခရီးသည္တသိုက္တိုး၊ ကုန္ကလည္း အမ်ိဳးမ်ိဳး၊
• ပိုးထည္မပါ၊ ဇာေဘာ္လီမတတ္ႏိုင္၊ ႏိုင္လြန္ခပ္ရွားရွား၊
• အဝတ္အစား ပါးတာမသံုး၊ တံုးတယ္လို႔အေျပာခံရတဲ့ ျမစ္အေနာက္ဖက္သား။
• လက္ဖက္စို၊ လက္ဖက္ေျခာက္၊ ေသာက္စရာေဆးလိပ္ တံဆိပ္ကမ်ိဳးစံု၊
• ငါးေျခာက္၊ မီးျခစ္ေက်ာက္၊ ေဆးတံေသာက္ေဆး၊ ျမန္မာေဆး၊
• ကေလးသြားရည္စာ၊ ဘုန္းၾကီးကန္ေတာ့စရာ၊ ကေရကရာ၊ ၾကံသကာ၊
• ေနၾကာေစ့ေလွာ္မပါ၊ ကိုလာ မရွိ၊ ဂ်န္႔ဖုဒ္ မသိ။
• ထယ္သြား၊ ေပါက္ျပား၊ ဓါး၊
• ႏြားဖါးၾကိဳး၊ ေျပာင္းဖူးဖက္ေဆးလိပ္ျခည္တဲ့ၾကိဳး၊
• ပုဆိုးေခ်ာနဲ႔ ေပၚပလင္၊ လူျမင္ေနရာဝတ္စရာ သရက္ထည္လည္းပါ။
• ႏွစ္နာရီေစာင့္အျပီး ကားၾကီးေပၚလူစံု ကုန္ျပည့္၊ တေရြ႕ေရြ႕ထြက္၊
• ကားလက္မွတ္ မခက္၊ ဆန္အိပ္ေပၚတက္၊
• ေနာင္ႏွစ္သံုးဆယ္တြက္ဆစ္၊ အမတ္ျဖစ္မယ္သာသိရင္ေတာ့ ေခါင္းခန္းကေပါ့။
• တိုင္ကီေရဆူသလား ကားနား၊ ၾကားရြာဆင္းမဲ့လူရွိရင္ ကားရပ္၊
• မတ္တပ္သစ္ပင္ ေရခ်မ္းစင္မွာ ဆာဆာနဲ႔ေသာက္ရ၊ လြန္ေအးျမ၊
• ေရကတဆင့္ကူးစက္ေရာဂါ မေပါလွေသးတဲ့ကာလ။
• ႏွစ္ဆယ့္ရွစ္မိုင္ခရီး၊ သံုးနာရီစီးျပီး ခရီးဆံုးေရာက္၊
• အေနာက္မွာ ေနဝင္ျပီ၊ ေရနံဆီမီးခြက္အလင္းနဲ႔ ကားေပၚကဆင္း။
• ရြာကလာၾကိဳတဲ့လွည္း ေမွာင္မည္းမည္းမွာရွာ၊
• ဗိုက္ဆာလို႔လည္း ဘာဆိုင္မွမရွိ၊
• သိတဲ့အေမထည့္ေပးလိုက္တဲ့ ထမင္းခ်ိဳင့္ေလးထက္ ျမိန္ရွက္တဲ့အစာ ငါ့ကမာၻမွာမရွိ၊
• တအိအိနဲ႔လွည္း ေမွာင္ထဲမွာ ႏြားဆြဲရာလိုက္ပါ၊
• သံုးတိုင္ ေခၚ ေျခာက္မိုင္အကြာက ေမြးရပ္ရြာသည္၊ ငါ၏ေႏြရာသီစံနန္းျဖစ္ေတာ့သတည္း။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ

Comments
Post a Comment