Timor-Leste တီေမာလက္စ္

ကြ်န္ေတာ္ ျပည္ပႏိုင္ငံေရးတာဝန္နဲ႔ တီေမာလက္စ္ကို ႏွစ္ေခါက္ေရာက္ပါတယ္။ ပဌမၾကိမ္က တပတ္နဲ႔ ေနာက္တၾကိမ္က တလၾကာတယ္။ တီေမာသြားတိုင္း ဂ်ကာတာနဲ႔ ဘာလီက်ြန္းမွာ အသြားအျပန္ တညအိပ္ရတယ္။

တီေမာမွာ ဘရိတ္ဖတ္စ္ကေတာ့ ေဟာ္တယ္ကေကြ်းတယ္။ တေန႔လာဒါ။ ေန႔စာတနပ္ ညစာတနပ္ စားေသာက္ဆိုင္မွာ စားရတယ္။ တမင္းေၾကာ္ကို ၃-၄ ေဒၚလာေပးရတယ္။ တေန႔လာဒါ။

ပံုထဲက ပင္လယ္ကမ္းေျခမွာ ေန႔တိုင္းလမ္းေလွ်ာက္တယ္။ အေဖၚမပါ။ အဲဒီေခတ္မွာ ကင္မရာပါတဲ့ ဖုန္ုးလည္း မေပၚေသးပါ။ ႏိုင္ငံေရးအရလည္း ကိုယ္လုပ္ေနတာေတြ အကုန္တင္ျပလို႔မရခဲ့တဲ့ေခတ္ ျဖစ္ပါတယ္။

ျပည္ပႏိုင္ငံေရး ၂၄ ႏွစ္မွာ ပင္လယ္ကမ္းေျခ လမ္းေလွ်ာက္ရတာ အေကာင္းဆံုးရက္ေတြ ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္မွာ ေထာက္လွမ္းေရးမပါ။ မိသားစုကေတာ့ နယူးေဒလီမွာက်န္ရစ္တယ္။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၉-၄-၂၀၂၀

Comments

Popular posts from this blog

က်န္းမာျခင္းသည္ လာဘ္တပါး

Furamin BC သံဓါတ္အားေဆး