Writings စကားအရာ အဂၤါဆယ္ပါး
(၂) ဘူတဝါဒီ = ဟုတ္မွန္ေသာ စကားကိုသာ ေျပာဆုိျခင္း၊
(၃) ဓမၼဝါဒီ = တရားႏွင့္စပ္သည္ကိုသာ ေျပာဆုိျခင္း၊
(၄) အတၱဝါဒီ = အက်ိဳးနဲ႔စပ္သည္ကိုသာ ေျပာဆုိျခင္း၊
(၅) ပိယဝါဒီ = ခ်စ္ဖြယ္ေသာ စကားကိုသာ ေျပာဆိုျခင္း၊
(၆) မိဟိတပုဗၺဘာဏီ = ၿပံဳး႐ႊင္ျခင္းကို ေ႐ွးဦးျပဳ၍ ေျပာဆုိျခင္း၊
(၇) မိတဘာဏီ = မပိုမလြန္ခ်င့္ခ်ိန္၍ ေျပာဆုိျခင္း၊
(၈) အတုရိတဝါဒီ = အေဆာတလ်င္မေျပာဆိုျခင္း၊
(၉) ေပါရီ = ၿမိဳ႕ႀကီးသူ ၿမိဳ႕ႀကီးသားတို႔၏ ဓေလ့ထံုးစံသို႔ လုိက္၍ေျပာဆိုျခင္း၊
(၁ဝ) ဝိသဝါဒီ = သန္႔႐ွင္းေသခ်ာ အကၡရာဌာန္က႐ိုဏ္းက်ေအာင္ ေျပာဆုိျခင္း၊
အဲတာေတြကို ဖတ္ထားလို႔သိတယ္။ လက္ေတြ႔မွာ တခ်ိဳ႕ကိုသာ လိုက္နာႏိုင္ပါတယ္။
ေျပာဆိုခ်ိန္ေျပာခြင့္သင့္မွ ေျပာဆုိျခင္း လိုက္နာတယ္။ အက်ိဳးနဲ႔စပ္သည္ကိုသာ ေျပာဆုိျခင္း လိုက္နာတယ္။ သန္႔႐ွင္းေသခ်ာ အကၡရာဌာန္က႐ိုဏ္းက်ေအာင္ ေျပာဆုိျခင္း လိုက္နာတယ္။ မပိုမလြန္ ခ်င့္ခ်ိန္၍ ေျပာဆုိျခင္း လိုက္နာတယ္။
ၿပံဳး႐ႊင္ျခင္းကို ေ႐ွးဦးျပဳ၍ေျပာႏိုင္တာလည္း တခါတခါမွာသာ ပါတယ္။ ၿမိဳ႕ႀကီးသူ ၿမိဳ႕ႀကီးသားတို႔၏ ဓေလ့ထံုးစံသို႔လုိက္၍ ေျပာဆိုျခင္း မဟုတ္ပါ။ ေတာသား အညာသားေလနဲ႔သာ ေရးတတ္တယ္။ ခ်စ္ဖြယ္ေသာစကား တခါတခါမပါ။ အဲတာနဲ႔ ဘေလာ့ရတာ လူ ၇၀၀ ေက်ာ္ျပီ။
ဟုတ္မွန္ေသာ စကားၾကိဳးစားေတာ့ ေျပာပါတယ္။ အမွားလည္း ကင္းမယ္မထင္။ တရားႏွင့္စပ္သည္ကိုေတာ့ ေရးႏိုင္စြမ္း မရွိပါ။
စကားအရာဆိုေပမဲ့ ခုေခတ္မွာ စကားကို စာနဲ႔ေျပာရတာက ပိုမ်ားတယ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၆-၄-၂၀၂၀
Comments
Post a Comment