အရုဏ္ ႏွင့္ အာရံု
အရုဏ (ပါဠိ) = စဥ္းငယ္နီျမန္းေသာ၊ ေရွးဦးကာလတက္လာေသာေနေရာင္၊ ထြက္သစ္ေန၊ အရုဏ္။
အရုဏ္ = အရုဏ္တက္၊ အရုဏ္က်င္း၊ အရုဏ္ဆြမ္း၊ အရုဏ္ဦး။
အာရံု = စိတ္၏ေမြ႔ေလ်ာ္ရာ အဆင္း၊ အသံ၊ အနံ႔၊ အရသာ၊ အေတြ႔၊ အေတြး။ (ပါဠိ အာရမၼဏ)
အာရံုေျခာက္ပါး၊ အာရံုခံတန္ေဆာင္း၊ အာရံုစိုက္၊ အာရံုျပဳ၊ အာရံုေျပာင္း၊ စြဲမိတဲ့ခ်စ္အာရံု၊ အာရံုေၾကာ၊ ဦးေႏွာက္ႏွင့္အာရံုေၾကာဌာန။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
Comments
Post a Comment