ကြၽန္ေတာ္
ကြန္မင့္ = ကၽြန္ေတာ္၊ ကၽြႏ္ုပ္၊ ကၽြန္မ အသံုးႏႈန္းေတြကိုေတာ့
မွန္ေပမယ့္ သက္ဦးဆံပိုင္ေခတ္၊ ကိုလိုနီေခတ္ေတြ ၾကံဳေတြ႔ခဲ့ရတဲ့အတြက္ ဘုရင္၊ သခင္၊
ကၽြန္ အဆက္အသံုးႏူန္းေတြအျဖစ္ ခံစားမိလို႔သိပ္သေဘာမက်ပါ။ လူႀကီးေတြနဲ႔ သံုးတာကလြဲၿပီး
တျခားအၿမဲတမ္း က်ေနာ္လို႔ပဲေရးျဖစ္ပါတယ္။ ကိုယ့္ဘာသာေတြးတာပါဆရာ။
က်ေနာ္၊ က်မ မွန္ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္၊ ကြ်န္မနဲ႔စခဲ့တာ။ ေနာက္ပိုင္းမွာ
ကြ်န္ဆိုတာ ကြ်န္ခံရသူသေဘာ ျဖစ္ေနလို႔ ျပင္လာၾကတယ္။ တစိတ္တပိုင္းက အသံထြက္လြယ္တာေရာေၾကာင့္
ေျပာင္းလာလည္းျဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ က်ေနာ္ဟာ အသံထြက္သေဘာျဖစ္တယ္။
အဲဒီကြ်န္က ဘုရင့္လက္ထက္ကတည္းကစပါတယ္။ ခစားရသူေတြက ေက်းေတာ္မ်ိဳး၊
ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးလို႔ သံုးၾကရတယ္။ ဒါေပမယ့္ Slave ေခၚတဲ့ကြ်န္ခံရသူေတာ့မဟုတ္ပါ။
Subject လို႔ ဘာသာျပန္ၾကတယ္။ အုပ္စိုးခံရသူ။ အေမရိကန္သမတ ဂ်က္ဖါဆန္ကေန လြတ္လပ္ေရးေၾကညာစာတမ္းမွာ
Subjects ကေန Citizens လို႔ေျပာင္းခဲ့ပါတယ္။
ျမန္မာႏိုင္ငံ ကိုလိုနီေခတ္မွာ ကုလားျဖဴေခၚတဲ့ အဂၤလိပ္ကိုေရာ၊
အိႏၵိယကလာတဲ့ ကုလားကိုေရာ၊ ဗမာကိုပါ၊ ကိုလိုနီအရာထမ္း မွန္သမွ်ကို သခင္၊ သခင္ၾကီးလို႔ေခၚၾကရတယ္။
အဲဒီေခတ္က ကုလားနဲ႔ စစ္အစိုးရလက္ထက္မွာ ေခၚေနတဲ့ ကုလား အမ်ားဆိုင္နာမ္ခ်င္း မတူပါ။
ကြ်ႏ္ုပ္က ခုထိမေျပာင္းေသးပါ။ သစၥာအဓိ႒ာန္ဆိုရင္ပါတယ္။ တခ်ိဳ႕ကလည္း
စာနဲ႔စကား မကြဲျပားပဲ ေျပာၾကတယ္။ အကြ်န္ကိုလည္း စာမွာသာမက စကားမွာလည္းသံုးၾကတာ ေယာနယ္မွာဆို
အခုထိ။
က်ေနာ္ က်မလို႔ ေရးၾကေျပာၾကတာကို ေလးစားတယ္။ ေမးသူေတြထဲမွာ အဲလိုလာတာနည္းတယ္။
မေတာ္ရတဲ့ သမီးေတြက မ်ားလြန္းလို႔ ေခါင္းရႈပ္ရတယ္။ ေမးတဲ့သူလား၊ သူ႔သမီးလား၊ သူ႔ေျမးမေလးလား
မခြဲတတ္လို႔။
မႏၲေလးသူေတြက က်ေနာ္လို႔ေျပာၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ့္ ႏွမေတြ၊ သမီးနဲ႔
ေျမးမတို႔က က်ေနာ္လို႔သံုးၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္လို႔ေရးေနတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို
ႏွိမ့္ခ်ခ်င္လို႔ျဖစ္ပါတယ္။ အသံထြက္ရင္ေတာ့ က်ေနာ္။
ကြ်န္စနစ္ကိုလက္မခံတာ မွန္ပါတယ္။ ငါေတာ့ကြ်န္စနစ္မုန္းလို႔ ကြ်န္စာလံုးမေရးဘူးဆိုတာနဲ႔ေတာ့
သခင္ျဖစ္မသြားေတာ့ သတိျပဳပါ။ ေဝါဟာရႏိုင္ငံေရးက တေခတ္ဆန္းေနတယ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂ဝ-၅-၂ဝ၁၅
၂ဝ-၅-၂ဝ၁၇
Comments
Post a Comment