လြမ္းရစ္ေတာ့ သက္လွယ္ရယ္
အဆုတ္ကင္ဆာ၊ ေဝဒနာကို
ေဒါက္တာလြမ္းေဝ၊ သမားေဆြငဲ့
မေသေဆးသြင္း၊ ေသြးပုလင္းနဲ႔
ေသမင္းလက္မွာ မကယ္ႏိုင္ခဲ့ျပီ။
ျမိဳင္
ျမိဳင္ ျမိဳင္
တခိုင္ တဖူး၊ ငယ္ခ်စ္ဦးေလ
ယစ္မူးစရာ၊ အထက္လႊာမွ
ထြက္ခြါရင္ဆိုင္၊ ျမိဳင္ ျမိဳင္ ျမိဳင္ ရယ္
ေမာယိုင္ပန္းလ်၊ ဘဝ အလြမ္း
အားတင္းစမ္းေနာ္။
ခ်စ္စြ မိတ္ေဆြ
ေဒါက္တာေရခ်မ္း၊ လက္ေဆာင္ကမ္းတဲ့
က်မ္းစာ ေလးလံ၊ ေဆးတံ တတို
လက္ဖက္ရည္ခ်ိဳခါး၊ သူ႔ဂူနားမွာ
ထားရစ္ခဲ့ပါတဲ့၊ မွာသံသဲ့သဲ့။
အေမ
အေမညိမ္း၊ စိတ္ထိန္းပါေလ
မ်က္ေရစိုလဲ့၊ မငိုနဲ႔ေနာ္
ဗန္းေမာ္ ခ်စ္သား၊ အေမ့နာ့မွာ
ကိုယ္စား ဝိညာဥ္၊ ရွင္သန္ဆဲပါ။
ေဒဝစၧရာ လွသူဇာ
ျပည္ေတာ္သာ ခင္ခင္ဦး ရဲ႕
ခ်စ္ဖူးသက္ေဝ၊ သူ ေသ ေသျပီ
မေသက်န္ရစ္၊ အေမြႏွစ္ ဟာ
ပေဒသရာဇ္ ဆန္႔က်င္ေရးစိတ္ဓာတ္။
ခင္မမၾကဴ ရဲ႕
ခ်စ္သူေမာင္ၾကီး၊ ခရီးကႏၲာ
ေႏြတရာလမ္း၊ ေၾကြ ေၾကြႏြမ္းျပီ
လြမ္းရစ္ေတာ့ သက္လွယ္ရယ္။
ဤေျမခ်ာ၌
သစၥာ သန္႔စင္၊ ျမတ္ဝိညာဥ္အား
တရားေျဖာင့္စင္း၊ အားေတာင့္တင္းတဲ့
လင္းယုန္ ေစာင့္ၾကပ္ေစသတည္း။ ။
ေမာင္ခိုင္မာ ေရးခဲ့တဲ့ကဗ်ာ။ ေၾကြသြားခဲ့ျပီျဖစ္တဲ့ စာေပပညာရွင္မ်ားစြာ။ အႏွစ္အရသာ အဓိပၸါယ္ မ်ားစြာ။ ျမန္မာစာ သတ္ပံုမွန္နဲ့ပါ။
ယေန႔အခါ ျမန္မာစာ ေၾကြေလျပီေကာဗ်ာ။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၄-၉-၂၀၁၉
Comments
Post a Comment