ေမာင့္ေတာအုပ္မွာ
ႏွင္းဆီျဖဴလဲ့ ပ်ံ့သင္းဖြဲ့တတ္
ဝါသြဲ ့ရြက္ေႀကြ လိပ္ျပာေပြတတ္
ျမစ္ေရေခ်ာင္းစ ေတးညင္းျမတတ္
မိန္းမလွသူေယာင္ မ်က္ေတာင္ခတ္တတ္
က်မ္းတတ္ေဇာ္ဂ်ီ ဖုိဝင္မီတတ္
ႀကံစည္သမွ် ျဖစ္ေျမာက္ရသည့္
ေမာင့္ေတာအုပ္မွာ
လာလွဲ့ေနလွဲ ့ အိပ္မက္လွဲ့ဟု
သဲ့သဲ့ေခၚငင္ မျပီျပင္လည္း
ထင္ထင္ႀကားလုိက္ တိမ္မူးခုိက္ဝယ္
မုိက္မွားႀကမၼာ တြန္းပုိ ့ရာသုိ ့
ထြက္ခြါလြင့္ပါး ရပ္တပါး၌
ေရြ့လ်ားရသီ ထပ္ခဲ့သည္။
ေမာင့္ေတာအုပ္မွာ
ခ်မ္းသာေအးျမ ေနခ်င္လွလည္း
လမ္းစေပ်ာက္ပ်က္ ရွာျပန္ခက္ျပီ
ပင့္သက္ေမာေတြ မ်က္ရည္ေဝဆဲ
မေနေပ်ာ္လည္း လာလုိက္ခဲ့ဟု
သဲ့သဲ့ေခၚသံ ႀကားရျပန္၏
ျမဲျမံႏြယ္ေႏွာင္ လူတုိ ့ေဘာင္၌
ေယာင္မွားဧည့္သည္ မေပ်ာ္ႀကည္ဘူး
မဆည္ႏုိင္ေတာ့ ႏြမ္းေပ်ာ့ေခြညိွဳး
လမ္းမွားတုိးဆဲ တုိးတုိးတမ်ိဳး
ခ်ိဳးငယ္ေျပာသည့္
ေမာင့္ေတာအုပ္မွာ
ငွက္ျပာဝတ္ရည္ ေသာက္ရစ္ရီသတဲ့
ဝါသြဲ ့ရြက္ေႀကြ လိပ္ျပာေပြသတဲ့
ျမစ္ေရေခ်ာင္းစ ေတးညင္းျမသတဲ့
မိန္းမလွသူေယာင္ မ်က္ေတာင္ခတ္သတဲ့
က်မ္းတတ္ေဇာ္ဂ်ီ ဖုိဝင္မီသတဲ့
ႀကံစည္သမွ် ျဖစ္ေျမာက္လွသတဲ့
ႏွမ မသိ ရွိမည္လား။ ။
၁၉၇၃ ေဖေဖၚဝါရီလထုတ္ ရႈမဝမဂၢဇင္းမွာ ၾကည္ေအးေရးတဲကဗ်ာ။ စာသားကို သတ္ပံုမျပင္ပဲတင္ေပးသူ ေက်းဇူး။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၈-၉-၂၀၁၉
Comments
Post a Comment