ဘဝပန္းခင္းကုိ ေကာင္းကင္က ဝဲၾကည့္ျခင္း
ခႏၶာကုိယ္ အပုပ္အသုိးမွာ။
စကားဖြာသေလာက္ လက္မပါ
စကားတုိသေလာက္ စိတ္ခ်ိဳ
လူဆုိတဲ့ အနက္ကက်ယ္
ဘဝပင္လယ္ႀကီးထဲမွာ။
ေတာင္ဟုန္ျပင္းျပင္းနဲ႔
ေရာင္စုံခင္းထားတဲ့ ဘဝေတာမွာ
ခဏအေမာေျဖစရာ ဘယ္မွာလဲ
ယေန႔တုိင္လဲ မေတြ႕ႏုိင္ပဲ
အေတာင္ေညာင္းေပမဲ့ ေကာင္းကင္ကဝဲ။ ။
ဆရာတင္မုိး (၂၆၊ ၁၊ ၂၀၀၀) ေန႔စြဲနဲ႔ေရးခဲ့တဲ့ကဗ်ာ။
ဆရာခင္ဗ်ာ
ဒဏ္ရာ၊ ခ်ဳပ္ရုိး၊ အပုပ္အသုိးမ်ားနဲ႔
စကားလည္းဖြာ၊ လက္ကလည္းပါ
စိတ္ဟာလည္းမခ်ိဳ လူဆုိတဲ့သူေတြ ဘဝပင္လယ္ႀကီးထဲမွာ မ်ားမွမ်ားပဲဆရာ။
ေကာင္းကင္မွာ ဝဲၾကည့္စရာမလို ေဖ့စ္ဘြတ္မွာ အျပည့္
ေနျပည္ေတာ္နဲ႔ ရန္ကုန္မွာအျပည့္။ ျမိဳ႕တကာ နယ္တကာအျပည့္
ဘယ္ကလာလာ ေဝဒနာ အနာဒဏ္ရာ ေမးလာရင္ေတာ့ ေစတနာ မေမ့ပါဆရာ။
ဆရာတင္မိုး နယူးေဒလီကိုလာစဥ္က ကြ်န္ေတာ့မိသားစုနဲ႔အတူရိုက္ထားတဲ့ဓါတ္ပံုျဖစ္ပါတယ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၅-၉-၂၀၁၉
Comments
Post a Comment