ေတာကပုေလြ

ဧည့္သည္ေတြ ျပန္သြားၾကျပီလား အသိေတြကေမးလို႔ ေျဖတဲ့သံၾကားတယ္။ ကြ်န္ေတာ္တို႔ႏွစ္ေယာက္ကို ေျပာလိုက္ၾကတာ စကားေတြလို႔ ဆက္ေျပာတယ္။

အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ေယာက္က စားလိုက္ၾကတာ အညာသားေတြ ၾကိဳက္တဲ့အစားေတြလို႔ စိတ္ထဲမွာ ေျပာမိတယ္။ စားဖို႔ဆိုတာ ခ်က္ရေသးတာ။ ေျပာတယ္ဆိုတာလည္း ေျပာစရာရွိမွသာ။

ဒီအရပ္ေရာက္လာေတာ့ စကားေျပာဘက္က အေတာ္ကို အေတာ္ကို ရွားတာ။ သူငယ္ခ်င္းကလည္း သည္အတိုင္း ေျပာတယ္။ ဆရာဝန္ေတြျဖစ္လို႔ ေဆးအေၾကာင္း စကားေျပာဘက္ရွာတာေတာ့ မဟုတ္ပါ။ လိုင္း တူ မတူ၊ ကီး ကိုက္ မကိုက္၊ အေရာင္ ဆင္ မဆင္ စတာမ်ိဳးရွိတယ္။ အဲတာမွာလည္း ကိုယ့္လိုင္း၊ ကိုယ့္ကီးကသာ ေကာင္းတယ္လို႔ ေျပာရင္ မွားတယ္။

သူငယ္ခ်င္းက သူ႔လက္နဲ႔လုပ္ထားတဲ့ ဝါးပုေလြကို မႈတ္ျပေတာ့ ဇာတိရြာကို ေရာက္သြားတယ္။ ဆရာတင္မိုးကဗ်ာထဲ ေရာက္သြားတယ္။ တခ်ိန္က တန္ဖိုးထားခဲ့တာေတြ၊ တခ်ိန္ကမွန္ခဲ့တာေတြ ရွိခဲ့ေၾကာင္းကို ျပန္ေျပာင္းေျပာဆိုၾကပါတယ္။ ေရွးေဟာင္းလက္ရာ၊ ျမန္မာစာ၊ ယဥ္ေက်းမႈ။

ေတာမွာလည္း ပုေလြမရွိေတာ့ပါ၊ ဆရာတင္မိုးလည္း ကဗ်ာေတြသာ ခ်န္ထားရစ္ခဲ့ပါတယ္။

ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၁၃-၄-၂၀၁၉

Comments