ေရွးက ျမန္မာစာ
ဣိႏၶိယသို႔ ငါတို႔ ဗုရားဖူး လွည့္လည္စဥ္က ဟိႏၵဴလူမ်ိဳး ေက်ာင္းဆရာ ပညာယွိတဦးႏွင့္ ခရီးမိုင္ႏွင့္စပ္၍ ေမးျမန္း ေျပာဆိုၾကရာ၌ ၎က မိုင္အရာ၌ ဧေကာသ္၊ ေဒြးေကာသ္ စသည္ျဖင့္ ေျပာဆိုသည္ကို ၾကားရသျဖင့္ တမိုင္လွ်င္ ႏွစ္ေကာသယွိေၾကာင္း သိရသည္ ၎ျပင္ သီဟိုဠ္ေနာက္ ပညာယွိမ်ားသည္ အဂၤလိသ္ ၁၆ မိုင္ တယူဇနာဟူေသာ ေရွးေပါရာဏကဝါဒကို မယူမူ၍ ၈ မိုင္ တယူဇနာ ၇ မိုင္ခြဲ တယူဇနာ ၇ မိုင္ တယူဇနာ ၆ မိုင္ခြဲ တယူဇနာ ဤသို႔ ေလးနည္းထား၍ အရာအားေလ်ာ္စြာ တြက္ယူေၾကာင္း ဖာဟိယန္မွတ္တမ္းစာအုပ္မွာ ေဖၚျပထားသည္ကို ေတြ႔ယွိရသည္။ ဤဆိုအပ္ျပီးသည့္အတိုင္း အေနာက္ပညာယွိမ်ား စတုတၳနည္းကို အသံုးျပဳေၾကာင္း သိရသည္။ ျဗဟၼဇာသုတ္ အ႒ကထာ၌ နာလႏၵာႏွင့္ ရာဇျဂိဳဟ္ တယူဇနာ ေဝးကြာ၏ဟု အဆိုယွိသည့္အတိုင္း ယခုမီးရထားလမ္း မိုင္တိုင္ အမွတ္အသားမွာလည္း ၈ မိုင္အတိအက် အမွတ္အသားယွိရာ ၂ မိုင္ တေကာသ၊ ၄ ေကာသ တယူဇနာဟူေသာ စတုတၳနည္းႏွင့္ ကိုက္ညီလ်က္ယွိေၾကာင္း ထင္ယွားလွေပသည္။
ေရေၾကာင္းခရီးအရာမွာ ၇ ေတာင္ တာတေထာင္ တယူဇနာဟူေသာ ဒုတိယနည္းျဖင့္ တြက္ယူရသည္။
တယူဇနာရဲ႕ အတိုင္းအတာကို သိႏိုင္ပါတယ္။ ေရွးကျမန္မာစာအေရးအသားကိုလည္း ေလ့လာလို႔ ရပါတယ္။ ဣိႏၶိယ၊ ဗုရားဖူး၊ အဂၤလိသ္၊ ယွိ၊ အရာအားေလ်ာ္စြာ အသံုးေတြက ဆန္းေနပါလိမ့္မယ္။ တမိုင္၊ တယူဇနာ၊ တာတေထာင္၊ ေဖၚ (ေဖာ္မဟုတ္) လို႔ ေရးတာကိုလည္း သတိခ်ပ္ေစလိုပါတယ္။
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၃-၁၁-၂၀၁၈
Comments
Post a Comment