တိုက္ဆိုင္လို႔ ျပန္ေျပာပါရေစ။ ကြ်န္ေတာ့္အျဖစ္က မင္းစာလံုးေတြနဲ႔ဆက္စပ္ေနတာ။ ကြ်န္ေတာ္က အေဖ့ရြာ မင္းရြာမွာ ေမြးတယ္။ အေမ့ရြာက မင္းတိုင္ပင္။ အေမ့ဘၾကီး ကင္းဝန္မင္းၾကီးဦးေကာင္းလည္း မင္းတိုင္ပင္မွာ ေမြးပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ မင္းေဘးသင့္ခဲ့တဲ့ မင္းေျပး။ မင္းခ်င္းေခၚရမယ့္ ေထာက္လွမ္းေရးေဘးက ေျပးခဲ့ရတာ။ မင္းတုိင္းေက်လုပ္သူေတြနဲ႔ မင္းေျမႇာင္စုိးကပ္ေတြကိုေတာ့ အေဝးကျမင္ရတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ ဘယ္ေတာ့မွလည္း မင္းျဖစ္မွာမဟုတ္ပါ။ မင္းေလာင္းမင္းလ်ာေရြးတာေတာင္မွ မဲမေပးရပါ။ မင္းခမ္းမင္းနားေတြက်င္းပရာ ေနျပည္ေတာ္ကို မေရာက္ဘူးပါ။ မင္းျပစ္စုိးဒဏ္မခံႏိုင္လို႔ တိုင္းျပည္ကထြက္ေျပးရေပမယ့္ ရြာ့ျပင္ထုတ္ခံရသူမဟုတ္ပါ။ အခုေတာ့ မင္းတုပ္တံခါး ဖြင့္ထားပံုရပါျပီ။
အဲတာကို မႏွစ္က ဒီေန႔မွာတင္ေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ေရးတယ္။ မင္းေပါက္စိုးေပါက္ ျဖစ္ဘိျငားလည္း မင္းခေယာက်ား ကမ္းနားသစ္ပင္တဲ့၊ မင္းပ်ိဳမင္းလြင္တေလွႀကီးေပမင့္ မင္းစင္ေပၚေနရာရလွ်င္ျဖင့္ မင္းမေဟာ္ ယွဥ္ကာဝင့္လာလို႔ မင္းမႏိုင္တင့္ ျဖစ္ေရာ့လဟယ္။
မင္းကို ကြ်န္ေတာ္က မႏိုင္။ ကြ်န္ေေတာ့္ကိုလည္း မင္း (သူငယ္ခ်င္း) က မႏိုင္။ Smile!
ေဒါက္တာတင့္ေဆြ
၂၈-၇-၂ဝ၁၆
၂၈-၇-၂ဝ၁၇
Comments
Post a Comment